سید ابوالقاسم بدری

سید ابوالقاسم بدری

شهرت :

سید ابوالقاسم بدری
تاریخ وفات :
1/01/1398
مزار :
تکیه گلزار
زمینه فعالیت :
عالم فاضل

عالم فاضل آقا سید ابوالقاسم بدری فرزند فاضل ارجمند آقاسید محمدعلی حسینی سینی ( از بلوک برخوار ) بود . سیدمحمدعلی از سادات صحیح النسب حسینی بود . وی از علما و ائمه جماعت در یکی از مساجد محله شهشهان بود و در سال 1332 قمری وفات یافته و در خارج از بقعه سر قبر آقا در صحن تکیه مدفون گردید . وی جدّ خاندان بدری از خانواده های روحانی و علمی اصفهان و از خدمتگزاران به آستان مقدس حضرت سید الشهدا  علیه السلام و از اطبا معروف بود.

آقا سید محمد علی از علمای زاهد و پرهیزگار بود. وی در مدرسه تدریس نمی کرد و در منزل شخصی مقدمات تدریس می نمود و عالم فاضل میرزا علی هسته ای از شاگردان وی بود. سیدمحمدرضا پدر آقا سید محمد علی و جدشان سید بدرالدین بوده و به همین جهت این خاندان به خاندان بدری معروف بوده اند . سید بدرالدین از علمای مدرس زمان خودش و در محله طوقچی ساکن بوده است.

آقا سیدمحمدعلی صاحب چهار فرزند پسر بوده به  نام های سید مهدی، سید عبدالوهاب ، سید ابوالقاسم، سید علی محمد .

آقا سید ابوالقاسم فاضل ارجمند تحصیلاتش را در اصفهان به اتمام رساند . در فقه و اصول شاگرد علامه آقا سیدمحمدباقر درچه ای و در فلسفه از محضر آخوند کاشی کسب علم نمود . وی در مدرسه گلبهار تدریس می نمود . از شاگردانش به سید مصلح الدین مهدوی  و دکتر نفیسی اشاره کرده اند . نامبرده برخی از علوم جدید را نیز فرا گرفته بود . از جمله مدتی درس طب خوانده و زبان فرانسه را نیز یاد گرفته ولی پس از  مدتی رها کرده بود. در زمینه آثار و تألیفات علمی وی تعلیقاتی بر آثار ملاصدرا نموده بود که به صورت یادداشت هایی موجود بود که اکنون دیگر موجود نیست .

 به لحاظ سیر و سلوک وی فردی بود که با خرافات دینی به طور انتقادی برخورد می کرد و به تحصیل علم برای فرزندانش تأکید داشت .

یکی از فرزندان آقا سید ابوالقاسم شهید میرزا علی بدری بود که در بمباران شهرها در دوران جنگ تحمیلی به شهادت رسید . وی فردی پرهیزگار و متقی بود و در خط و خوشنویسی مهارت و تسلط زیاد داشت . سرانجام آقا سید ابوالقاسم بدری در سال 1398 قمری درگذشت و در تکیه گلزار تخت فولاد به خاک سپرده شد .

سیدعبدالوهاب بدری

واعظ فاضل سیدعبدالوهاب فرزند سید محمدعلی از وعاظ معتبر و مطلع دوره مشروطه به شمار می آمد و در دوره حکومت اقبال الدوله کاشی حاکم مستبد اصفهان در دوران استبداد صغیر در اصفهان حضور داشت . وی دارای لحنی جذاب و مطلع از اخبار و احادیث بوده و جزوه های منبری به صورت دست نویسی نیز داشت . وی در ماه رجب سال 1377 قمری درگذشت ودر تکیه گلزار تخت فولاد به خاک سپرده شد.

سیدمهدی بدری

عالم فاضل سیدمهدی فرزند سیدمحمدعلی قبل از سال 1300 قمری متولد شد و سپس در اصفهان از محضر علمای بزرگی چون آقا سید محمدباقر درچه ای ، آقا سید ابوالقاسم دهکردی کسب علم نمود . وی در فقه و اصول به اقامه جماعت و ارشاد و هدایت مردم از طریق وعظ و خطا به می پرداخت . در منابرش به مداومت در خواندن قرآن سفارش زیاد می کرد . وی در 19 ربیع الثانی 1377 قمری وفات یافت و در تکیه گلزار کنار دو برادرش دفن شد

سیدعلی محمد بدری

عالم واعظ سیدعلی محمد که در فلسفه تسلط و آگاهی داشته و به تدریس در مدارس اشتغال داشت . وی در سال 1372 قمری درگذشت و در تکیه خلیلیان به خاک سپرده شد .

سید عبدالجواد بدری

فاضل واعظ سیدعبدالجواد فرزند مهدی که در مسجد خیابان کمال در تکیه میرزا داوود امام جماعت بود و منبرهای مفیدی داشت . وی در ذکر مصیبت مسلط و چنان که گفته شده دعای سمات را در عصرهای جمعه برگزار می نمود . وی در 24 جمادی الثانی 1398 قمری درگذشت و در تکیه گلزار نزدیک پدرش به خاک سپرده شد .


مشروح زندگی نامه

عالم فاضل آقا سید ابوالقاسم بدری فرزند فاضل ارجمند آقاسید محمدعلی حسینی سینی ( از بلوک برخوار ) بود . سیدمحمدعلی از سادات صحیح النسب حسینی بود . وی از علما و ائمه جماعت در یکی از مساجد محله شهشهان بود و در سال 1332 قمری وفات یافته و در خارج از بقعه سر قبر آقا در صحن تکیه مدفون گردید . وی جدّ خاندان بدری از خانواده های روحانی و علمی اصفهان و از خدمتگزاران به آستان مقدس حضرت سید الشهدا  علیه السلام و از اطبا معروف بود.

آقا سید محمد علی از علمای زاهد و پرهیزگار بود. وی در مدرسه تدریس نمی کرد و در منزل شخصی مقدمات تدریس می نمود و عالم فاضل میرزا علی هسته ای از شاگردان وی بود. سیدمحمدرضا پدر آقا سید محمد علی و جدشان سید بدرالدین بوده و به همین جهت این خاندان به خاندان بدری معروف بوده اند . سید بدرالدین از علمای مدرس زمان خودش و در محله طوقچی ساکن بوده است.

آقا سیدمحمدعلی صاحب چهار فرزند پسر بوده به  نام های سید مهدی، سید عبدالوهاب ، سید ابوالقاسم، سید علی محمد .

آقا سید ابوالقاسم فاضل ارجمند تحصیلاتش را در اصفهان به اتمام رساند . در فقه و اصول شاگرد علامه آقا سیدمحمدباقر درچه ای و در فلسفه از محضر آخوند کاشی کسب علم نمود . وی در مدرسه گلبهار تدریس می نمود . از شاگردانش به سید مصلح الدین مهدوی  و دکتر نفیسی اشاره کرده اند . نامبرده برخی از علوم جدید را نیز فرا گرفته بود . از جمله مدتی درس طب خوانده و زبان فرانسه را نیز یاد گرفته ولی پس از  مدتی رها کرده بود. در زمینه آثار و تألیفات علمی وی تعلیقاتی بر آثار ملاصدرا نموده بود که به صورت یادداشت هایی موجود بود که اکنون دیگر موجود نیست .

 به لحاظ سیر و سلوک وی فردی بود که با خرافات دینی به طور انتقادی برخورد می کرد و به تحصیل علم برای فرزندانش تأکید داشت .

یکی از فرزندان آقا سید ابوالقاسم شهید میرزا علی بدری بود که در بمباران شهرها در دوران جنگ تحمیلی به شهادت رسید . وی فردی پرهیزگار و متقی بود و در خط و خوشنویسی مهارت و تسلط زیاد داشت . سرانجام آقا سید ابوالقاسم بدری در سال 1398 قمری درگذشت و در تکیه گلزار تخت فولاد به خاک سپرده شد .

سیدعبدالوهاب بدری

واعظ فاضل سیدعبدالوهاب فرزند سید محمدعلی از وعاظ معتبر و مطلع دوره مشروطه به شمار می آمد و در دوره حکومت اقبال الدوله کاشی حاکم مستبد اصفهان در دوران استبداد صغیر در اصفهان حضور داشت . وی دارای لحنی جذاب و مطلع از اخبار و احادیث بوده و جزوه های منبری به صورت دست نویسی نیز داشت . وی در ماه رجب سال 1377 قمری درگذشت ودر تکیه گلزار تخت فولاد به خاک سپرده شد.

سیدمهدی بدری

عالم فاضل سیدمهدی فرزند سیدمحمدعلی قبل از سال 1300 قمری متولد شد و سپس در اصفهان از محضر علمای بزرگی چون آقا سید محمدباقر درچه ای ، آقا سید ابوالقاسم دهکردی کسب علم نمود . وی در فقه و اصول به اقامه جماعت و ارشاد و هدایت مردم از طریق وعظ و خطا به می پرداخت . در منابرش به مداومت در خواندن قرآن سفارش زیاد می کرد . وی در 19 ربیع الثانی 1377 قمری وفات یافت و در تکیه گلزار کنار دو برادرش دفن شد

سیدعلی محمد بدری

عالم واعظ سیدعلی محمد که در فلسفه تسلط و آگاهی داشته و به تدریس در مدارس اشتغال داشت . وی در سال 1372 قمری درگذشت و در تکیه خلیلیان به خاک سپرده شد .

سید عبدالجواد بدری

فاضل واعظ سیدعبدالجواد فرزند مهدی که در مسجد خیابان کمال در تکیه میرزا داوود امام جماعت بود و منبرهای مفیدی داشت . وی در ذکر مصیبت مسلط و چنان که گفته شده دعای سمات را در عصرهای جمعه برگزار می نمود . وی در 24 جمادی الثانی 1398 قمری درگذشت و در تکیه گلزار نزدیک پدرش به خاک سپرده شد .