عبدالحسین احقر

عبدالحسین احقر

شهرت :

عبدالحسین احقر
تاریخ وفات :
14/12/1360
مزار :
تکیه   فاضل هندی
زمینه فعالیت :
شاعر

    ادیب شاعر، عبدالحسین احقر، فرزند حاجی حمزه کوشکی، از شعرای اصفهان در قرن چهاردهم، در سال 1295ق تولد یافت. در شعر «احقر» تخلص می­کرد و از اعضای انجمن ادبی شیدا بود. اشعارش گاهی در مجله دانشکده به چاپ می­رسید. از اشعار اوست:

ره مده در دل اگر صاحبدلی بیگانه را /جای محرم ساخت معمار ازل این خانه را
جای مهر دوست باشد دل نه جای این و آن /در سرای خاص سلطان ره مده بیگانه را
شمع اندر پیش خود دانی که عاشق سوز نیست/کاتش عشق­ست سوزد هر نفس پروانه را
گشته ام آشفته یاران کُو بت زنجیر مو /تا که اندر بند آرد این­دل دیوانه را
آن­که منع می­کشان می­کرد دیدم داده بود/در بهای ساغر می سبحه صد دانه را
بود از دردی کش خم خانه وحدت یکی/آن که در روز ازل لب ریز زد پیمانه را
تا بود مست از نگاه چشم مخمورت مدام/کی دهد از دست «احقر» گوشه میخانه را
    وی سرانجام در 14 ذی­حجه 1360 ق وفات یافت و در تکیه فاضلان، نزدیک کوچه کوله پارچه به خاک سپرده شد


مشروح زندگی نامه

    ادیب شاعر، عبدالحسین احقر، فرزند حاجی حمزه کوشکی، از شعرای اصفهان در قرن چهاردهم، در سال 1295ق تولد یافت. در شعر «احقر» تخلص می­کرد و از اعضای انجمن ادبی شیدا بود. اشعارش گاهی در مجله دانشکده به چاپ می­رسید. از اشعار اوست:

ره مده در دل اگر صاحبدلی بیگانه را /جای محرم ساخت معمار ازل این خانه را
جای مهر دوست باشد دل نه جای این و آن /در سرای خاص سلطان ره مده بیگانه را
شمع اندر پیش خود دانی که عاشق سوز نیست/کاتش عشق­ست سوزد هر نفس پروانه را
گشته ام آشفته یاران کُو بت زنجیر مو /تا که اندر بند آرد این­دل دیوانه را
آن­که منع می­کشان می­کرد دیدم داده بود/در بهای ساغر می سبحه صد دانه را
بود از دردی کش خم خانه وحدت یکی/آن که در روز ازل لب ریز زد پیمانه را
تا بود مست از نگاه چشم مخمورت مدام/کی دهد از دست «احقر» گوشه میخانه را
    وی سرانجام در 14 ذی­حجه 1360 ق وفات یافت و در تکیه فاضلان، نزدیک کوچه کوله پارچه به خاک سپرده شد