سید مرتضی خراسانی

سید مرتضی خراسانی

شهرت :

سید مرتضی خراسانی
تاریخ وفات :
1/01/1357
مزار :
تکیه کازرونی
زمینه فعالیت :
عالم زاهد,محقق

فرزند حاج سید محمد رضا بن سید یوسف بن سید محمد حسین است. سید مرتضی خراسانی، سال­ها در جوار تربت پاک علوی به تحصیل علم و تهذیب نفس پرداخت. از این رهگذر نزد استادان نامدار و برجسته­ای در نجف اشرف شاگردی کرد. از جمله اساتید وی می­توان آقا میرزا حبیب الله رشتی، حاج آقا رضا همدانی، آخوند ملاّ محمّد کاظم خراسانی، سید محمد کاظم طباطبایی یزدی و آخوند ملاّ علی نهاوندی را نام برد که هر کدام استوانه­ای از علم و معرفت به حساب می­آمدند. وی هنگام اقامت چندین ساله در عتبات علاوه بر تحقیق و پژوهش در علوم دینی بویژه فقه، به تهذیب نفس و تحصیل کمالات معنوی پرداخت.

سید مرتضی خراسانی پس از بازگشت از اعتاب مقدسه به اصفهان وارد شد و در حوزة علمیة آن شهر مشغول به تدریس گردید و مدرسۀ صدر بازار را به عنوان محل تلاش­های علمی خود برگزید. او پس از مدتها تدریس و تعلیم شاگردان با توجه به مراتب والای اخلاقی، به عنوان یکی از فقهای بزرگ و مدرسین شاخص حوزۀ علمیه اصفهان شناخته شد که بسیاری از طلاب و فضلا از محضرش بهرمند می شدند. طبیب وارسته و عارف متأله حاج میرزا علی آقا شیرازی ( م: 1333ش)، از آقا سید مرتضی تعبیر به « کهنه ملا» کرده بود .

سید جمال الدین میردامادی از شاگردان او می­نویسد: «حاج سید مرتضی خراسانی از علمای بزرگ اصفهان[ ...] سید بزرگوار و جلیل­القدر به شمار می­آمد. امراض زیادی با او انیس و مونس بود و از شکرگذاری حضرت حق کوتاهی نداشت و با این حال از تدریس و بحث دریغ نداشتند».

از جمله دست پروردگان و شاگردان وی می­توان سید محمّد رضا خراسانی، میر سید علی علاّمه فانی، سید محمد علی مبارکه­ای، حیدر علی خان برومند جزی، شیخ حیدر علی محقق، حاج شیخ علی مشکوه و میر سید علی مدرس هاشمی را نام برد.

او سالها در مسجد حاج میرزا عبدالغفار کازرونی، واقع در نزدیکی خیابان عبدالرزاق اقامۀ جماعت می­نمود و جمعی از فضلا و خواص در نماز جماعت او حاضر می­شدند.

وفات سید مرتضی خراسانی در روز یکشنبه بیستم محرم الحرام 1357ق صورت گرفته و در بقعۀ تکیة کازرونی به خاک سپرده شده است. بر روی سنگ قبر وی اشعاری در تجلیل از مقامات علمی، فضایل اخلاقی و بیان ماده تاریخ فوت وی نقش بسته است .  


مشروح زندگی نامه

فرزند حاج سید محمد رضا بن سید یوسف بن سید محمد حسین است. سید مرتضی خراسانی، سال­ها در جوار تربت پاک علوی به تحصیل علم و تهذیب نفس پرداخت. از این رهگذر نزد استادان نامدار و برجسته­ای در نجف اشرف شاگردی کرد. از جمله اساتید وی می­توان آقا میرزا حبیب الله رشتی، حاج آقا رضا همدانی، آخوند ملاّ محمّد کاظم خراسانی، سید محمد کاظم طباطبایی یزدی و آخوند ملاّ علی نهاوندی را نام برد که هر کدام استوانه­ای از علم و معرفت به حساب می­آمدند. وی هنگام اقامت چندین ساله در عتبات علاوه بر تحقیق و پژوهش در علوم دینی بویژه فقه، به تهذیب نفس و تحصیل کمالات معنوی پرداخت.

سید مرتضی خراسانی پس از بازگشت از اعتاب مقدسه به اصفهان وارد شد و در حوزة علمیة آن شهر مشغول به تدریس گردید و مدرسۀ صدر بازار را به عنوان محل تلاش­های علمی خود برگزید. او پس از مدتها تدریس و تعلیم شاگردان با توجه به مراتب والای اخلاقی، به عنوان یکی از فقهای بزرگ و مدرسین شاخص حوزۀ علمیه اصفهان شناخته شد که بسیاری از طلاب و فضلا از محضرش بهرمند می شدند. طبیب وارسته و عارف متأله حاج میرزا علی آقا شیرازی ( م: 1333ش)، از آقا سید مرتضی تعبیر به « کهنه ملا» کرده بود .

سید جمال الدین میردامادی از شاگردان او می­نویسد: «حاج سید مرتضی خراسانی از علمای بزرگ اصفهان[ ...] سید بزرگوار و جلیل­القدر به شمار می­آمد. امراض زیادی با او انیس و مونس بود و از شکرگذاری حضرت حق کوتاهی نداشت و با این حال از تدریس و بحث دریغ نداشتند».

از جمله دست پروردگان و شاگردان وی می­توان سید محمّد رضا خراسانی، میر سید علی علاّمه فانی، سید محمد علی مبارکه­ای، حیدر علی خان برومند جزی، شیخ حیدر علی محقق، حاج شیخ علی مشکوه و میر سید علی مدرس هاشمی را نام برد.

او سالها در مسجد حاج میرزا عبدالغفار کازرونی، واقع در نزدیکی خیابان عبدالرزاق اقامۀ جماعت می­نمود و جمعی از فضلا و خواص در نماز جماعت او حاضر می­شدند.

وفات سید مرتضی خراسانی در روز یکشنبه بیستم محرم الحرام 1357ق صورت گرفته و در بقعۀ تکیة کازرونی به خاک سپرده شده است. بر روی سنگ قبر وی اشعاری در تجلیل از مقامات علمی، فضایل اخلاقی و بیان ماده تاریخ فوت وی نقش بسته است .