شیخ غلامحسین آبشاهی یزدی

شیخ غلامحسین آبشاهی یزدی

شهرت :

آبشاهی یزدی
تاریخ وفات :
1331/12/21
مزار :
تکیه گلزار
زمینه فعالیت :
عالم فاضل
فرزند ملا علی اکبر یزدی، متولد1270ش در یزد، عالم فاضل، از شاگردان سید علی نجف آبادی، میرزا عبدالکریم حائری و آخوند گزی است. به تدریس و اقامه جماعت مشغول بوده است، مردی دائم الذکر و زاهد و علاقمند به مطالعه بود، و از دروغ به شدت پرهیز می کرد. وی در 21 اسفند 1331ش فوت نمود
مشروح زندگی نامه
عالم فاضل، فرزند ملا علی اکبر یزدی آبشاهی، در سال 1270ش در شهر یزد، محله آبشاه به دنیا آمد. پدر ش امام جماعت و مورد اعتماد مردم شهر بوده ، پس از فوت در محله آبشاه یزد دفن گردید. وی بعد از فوت پدر، از یزد به اصفهان مهاجرت کرد تا از محضر علمای حوزه علمیّه اصفهان استفاده کند. وی در اصفهان، در مدرسه های درب کوشک و جدۀ کوچک به تحصیل پرداخت.
از اساتید ایشان در اصفهان حاج سید علی نجف آبادی، میرزا یحیی مدرس بیدآبادی، آقا نجفی و آخوند گزی را می توان نام برد. وی پس از آن به حوزه علمیه قم عزیمت و از محضر علمایی، همچون آیت الله حائری یزدی استفاده کرد. پس از آن به اصفهان مراجعت نمود و در مدارس ذوالفقار، مسجد نو بازار و مدرسه ملا عبدالله و... دروس ادبیات و سطوح فقه و اصول تدریس می کرد و طبق گفته های نزدیکانشان آشنا به علوم غریبه نیز بوده است.
از جمله شاگردان وی حاج آقا رضا هرندی ، شیخ محمد جواد کلباسی و سید محمود میر هندی را می توان نام برد.
وی در سن چهل سالگی به مقام اجتهاد رسید و از مرحوم سید علی نجف آبادی اجازه اجتهاد دریافت نمود. از کسانی که به ایشان وکالت و نمایندگی داده اند، آیت الله سید محمد رضا خراسانی، رئیس حوزه علمیه اصفهان است.
از سال 1320ش به بعد که کشف حجاب شد و به علما اجازه لباس نمی دادند، اداره معارف آن زمان به وی اجازه عمامه و لباس داده و متن اجازه اجتهاد وی در اداره معارف دیده شده است.
وی در مدرسه صدر، همراه با آیت الله خراسانی درس خارج و اجتهاد و مکاسب را تشکیل دادند، که مدرس آن مرحوم خراسانی بود. وی مجتهدان را از راههای دور و نزدیک جمع نموده، پای درس مرحوم خراسانی حاضر می نمود. البته، خودش چون کهولت سن داشت درس نمی داد، اما حوزه درس مرحوم خراسانی را اداره می کرد و شهریۀ او را به علما می داد.
وی برای نماز صبح در مسجد یازده پیچ (امام موسی کاظم - علیه السلام - فعلی واقع در خیابان کمال ) و برای دیگر نماز ها در مسجد میر هندی (واقع در کوچه میر هندی، خیابان کمال) اقامه جماعت می نمود و نماز عید فطر را در امامزاده شاه میر حمزه اقامه می کرد.
یکی از فعالیتهای اجتماعی وی این بودکه از خراب کردن امامزاده شاه میر حمزه توسط کلیمی ها جلوگیری کرد و بار دیگر که امامزاده را آتش زده بودند، باز او مانع ادامۀ آن شد. وی همچنین بر ضد رژیم منحوس پهلوی فعالیتهای بسیاری داشت.
از خصوصیات اخلاقی وی اینکه همیشه خنده رو بود. همیشه می گفت زراعت و تجارت، اگر نشد قناعت. وی دائم الذکر و متهجد و از نظر تقوا ممتاز بود. مردی پر مطالعه بود. غسل جمعه وی ترک نمی شد و کلمه ای بی ربط نمی گفت. از دروغ بشدت پرهیز می کرد. تأکید زیادی بر دعای صباح ، زیارت عاشورا و ذکر یونسیه داشت.
از معاصران و دوستان وی ، شیخ عباسعلی ادیب، شیخ حیدر علی محقق، سید ضیاء الدین علامه فانی، آقا سید مرتضی موحد ابطحی، شیخ عباسعلی فایض اصفهانی، عبدالرسول شعرباف و شیخ محمد باقر زند کرمانی را می توان نام برد.
وفات ایشان، ساعت 10 صبح روز جمعه 21 اسفند 1331ش/ جمادی الثانی 1372 ق در منزل به علت سکته رخ داد و آیت الله خراسانی بر ایشان نماز خواند و پیکرش را در تکیه گلزار دفن کردند.
پس از وفات وی، علامه فانی برای خانواده آن مرحوم پیام تسلیت فرستاد. القاب عالم عامل فاضل کامل بحر الفضایل و الفواضل کهف الایتام بر روی سنگ مزار او حک شده است.