استادعلی بدیع الصنایع

استادعلی بدیع الصنایع

شهرت :

بدیع الصنایع
تاریخ وفات :
1342/02/08
مزار :
تکیه کلباسی
زمینه فعالیت :
معمار

استاد علی بدیع الصنایع

   استاد معماري فرزند مرحوم حاج محمد جعفر بدیع الصنایع، معروف به  «علی حاج جعفر»، حدود سال 1323ش در محلة دردشت اصفهان به دنیا آمد.

    پدرش که از استادان بنّا در اصفهان بود، فرزندش علی را نیز در کنار خود کم کم با فنون بنایی آشنا ساخت و فرزند نیز بخوبی این فنون را فراگرفت. وی همچنین مدتی در مدارس جدید به فرا گیری علوم متداول پرداخت و از سن پانزده سالگی حرفة بنایی را آغاز نمود.

    استاد بدیع الصنایع در زمینة احداث طاق ضربی، بویژه رسم بندی تبحر تمام داشت. در مورد تخصص وی حسین پور نادری می نویسد: « استادکاران بنایی که می توانستند  طاقهای تخت را بپوشانند،  خیلی زود معروف می شده اند و نام آنها بر سر زبانها می افتاده است. از جمله اساتید نامی که طاقهای راسته و خفتة زیر زمین ها را خیلی خوب می زده و در محلة سبزه میدان کارهای زیادی داشته است مرحوم « استاد حسین پوده ای» و استاد دیگر این فن «استاد علی بنا» فرزند حاج جعفر بوده است».

    از مرحوم استاد علی بدیع الصنایع، اثری بسیار نفیس به یادگار مانده است که آن را با الهام از بقایای یکی از مساجد اطراف صحن حضرت سید الشهدا(ع) ساخته است. ارزش این اثر معماری مرهون قدرت فکر و دست توانای هنرمندی است که نیت و ارادۀ آفرینش آن را از مکانی مقدس گرفته است. زیبایی و بیان هنر این اثر در طاق یکپارچۀ شبستانی خلاصه می شود که ترکیب و بازی، بندهای آجری خفته و راستۀ آن با مهارتی شگفت انگیز اجرا شده است و در سایه روشن، جلوة شبستان را در جهات گوناگون ارائه می کند. این طاق که در چند نقطه به روی پایه های سنگی تکیه می کند، نشان می د هد که سازنده برای ارائۀ منظور و بیان خود از تضاد ویژگیهای مصالح به کار بردة سنگ ( پایه ) و آجر ( طاق ) کمال استفاده را برده است. در مسجد کوچک خواجه اعلم درنزدیکی سبزه میدان اصفهان، شبستان مذکور هر روز پذیرای تماشگران و نمازگزاران است.

    آنچه هنر استاد بدیع الصنایع را در نزد همکاران مشهور کرد، هنر وی در مسجد خواجه اعلم و شبستان آن است.

    استاد علی بدیع الصنایع به دلیل ابتلا به بیماری تنگی نفس در سن حدود 70 سالگی در روز دوشنبه 5 ذی الحجه 1382ق/ 9 اردیبهشت 1342ش دارفانی را وداع گفت و در صحن تکیۀ ابو المعالی کلباسی مدفون گردید.

    مرحوم صغیر اصفهانی در مرثیۀ فوت وی که برسنگ مزارش حک شده، چنین سروده است:

هر چه بنا کرد یادگاری از او ماند/زآنکه سراسر صنایع است و بدایع

ذکر جمیلش هر کجا که دهی گوش/ورد زبان محافل است و مجامع

در همه عمر ساخت مسجد ومعبد/صنعت خود کرد صرف خانة صنایع

سیصد و هشتاد و دو فزوده بر الف/شد اجلش بر حیات عاریه مانع

رفت و صغیر است امیدوار که باشد/از صف حشرش ائمه یاور و شافع

   

 


مشروح زندگی نامه

استاد علی بدیع الصنایع

   استاد معماري فرزند مرحوم حاج محمد جعفر بدیع الصنایع، معروف به  «علی حاج جعفر»، حدود سال 1323ش در محلة دردشت اصفهان به دنیا آمد.

    پدرش که از استادان بنّا در اصفهان بود، فرزندش علی را نیز در کنار خود کم کم با فنون بنایی آشنا ساخت و فرزند نیز بخوبی این فنون را فراگرفت. وی همچنین مدتی در مدارس جدید به فرا گیری علوم متداول پرداخت و از سن پانزده سالگی حرفة بنایی را آغاز نمود.

    استاد بدیع الصنایع در زمینة احداث طاق ضربی، بویژه رسم بندی تبحر تمام داشت. در مورد تخصص وی حسین پور نادری می نویسد: « استادکاران بنایی که می توانستند  طاقهای تخت را بپوشانند،  خیلی زود معروف می شده اند و نام آنها بر سر زبانها می افتاده است. از جمله اساتید نامی که طاقهای راسته و خفتة زیر زمین ها را خیلی خوب می زده و در محلة سبزه میدان کارهای زیادی داشته است مرحوم « استاد حسین پوده ای» و استاد دیگر این فن «استاد علی بنا» فرزند حاج جعفر بوده است».

    از مرحوم استاد علی بدیع الصنایع، اثری بسیار نفیس به یادگار مانده است که آن را با الهام از بقایای یکی از مساجد اطراف صحن حضرت سید الشهدا(ع) ساخته است. ارزش این اثر معماری مرهون قدرت فکر و دست توانای هنرمندی است که نیت و ارادۀ آفرینش آن را از مکانی مقدس گرفته است. زیبایی و بیان هنر این اثر در طاق یکپارچۀ شبستانی خلاصه می شود که ترکیب و بازی، بندهای آجری خفته و راستۀ آن با مهارتی شگفت انگیز اجرا شده است و در سایه روشن، جلوة شبستان را در جهات گوناگون ارائه می کند. این طاق که در چند نقطه به روی پایه های سنگی تکیه می کند، نشان می د هد که سازنده برای ارائۀ منظور و بیان خود از تضاد ویژگیهای مصالح به کار بردة سنگ ( پایه ) و آجر ( طاق ) کمال استفاده را برده است. در مسجد کوچک خواجه اعلم درنزدیکی سبزه میدان اصفهان، شبستان مذکور هر روز پذیرای تماشگران و نمازگزاران است.

    آنچه هنر استاد بدیع الصنایع را در نزد همکاران مشهور کرد، هنر وی در مسجد خواجه اعلم و شبستان آن است.

    استاد علی بدیع الصنایع به دلیل ابتلا به بیماری تنگی نفس در سن حدود 70 سالگی در روز دوشنبه 5 ذی الحجه 1382ق/ 9 اردیبهشت 1342ش دارفانی را وداع گفت و در صحن تکیۀ ابو المعالی کلباسی مدفون گردید.

    مرحوم صغیر اصفهانی در مرثیۀ فوت وی که برسنگ مزارش حک شده، چنین سروده است:

هر چه بنا کرد یادگاری از او ماند/زآنکه سراسر صنایع است و بدایع

ذکر جمیلش هر کجا که دهی گوش/ورد زبان محافل است و مجامع

در همه عمر ساخت مسجد ومعبد/صنعت خود کرد صرف خانة صنایع

سیصد و هشتاد و دو فزوده بر الف/شد اجلش بر حیات عاریه مانع

رفت و صغیر است امیدوار که باشد/از صف حشرش ائمه یاور و شافع