میر سید علی حسینی برزانی

میر سید علی حسینی برزانی

شهرت :

حسینی برزانی
تاریخ وفات :
1329/01/01
مزار :
تکیه گلزار
زمینه فعالیت :
عالم فاضل,خطیب و واعظ
از علما و ائمه جماعت اصفهان. وی از سادات حسینی بود و نسبش به میر سید علی بن میر عماد الدین محمد، مدفون در گورت (جد سادات خاتون-آبادی) می رسید. پدرش آقا سید محمد حسین حسینی متوفی سال 1359ق مدفون در تکیة صاحب روضات است.
میر سید علی در حوزة علمیه اصفهان و نجف اشرف تحصیل نمود و به درجه اجتهاد رسید. برخی از اساتید وی عبارتند از: شیخ مرتضی ریزی؛ آخوند ملا محمدحسین فشارکی؛ سید محمدباقر درچه ای؛ آخوند ملا محمدکاظم خراسانی، صاحب « کفایة الاصول». بر این اساس که آیت الله برزانی در چند موضع از رسالة فقهی خود از آخوند خراسانی با عنوان استاد نقل قول کرده است.
آیت الله برزانی از حضرات آیاتی به دریافت اجازه اجتهاد و روایت نایل گردیده است که به شرح ذیلند: میرزا محمد علی شاه آبادی؛ آخوند ملا محمد حسین فشارکی؛ آیت الله سید محمدرضا رضوی خوانساری؛ سید ابوالحسن اصفهانی؛ سید صدرالدین صدر.
آیت الله برزانی عالمی عامل و فقیهی محقق بود. وی سالیان زیادی در شب های جمعه در تکیة بابارکن الدین در تخت فولاد شب های جمعه مراسم احیاء برپا می کرد و مردم از انفاس قدسی ایشان بهره مند می شدند. وی به زهد و تقوا و کرامت متّصف بود. در زمان رضاخان که عمامه از سر روحانیون برمی داشتند ایشان به طور عادی از وسط خیابان های شهر حرکت می کرد و هیچ مأموری جرأت مزاحمت ایشان را نداشت. از برزانی رساله ای در « حکم فرار از دین» و تألیف مفصلی در« اصول فقه» باقی مانده است.
وی در سال 1369ق/1329ش وفات کرد و در تکیة گلزار مدفون شد. سید محمد فاتحی برزانی فرزند سید علی نیز مردی فاضل و وارسته بود که در مدرسة میرزا حسین حجره داشت و گاهی بر حسب اقتضای حال اشعاری می سرود. وی در سال 1293ش متولد شد و در حوزه علمیه اصفهان تحصیل کرد و سپس به وعظ و خطابه روی آورد و پس از سالها ارشاد و هدایت مردم از طریق منبر، فوت و در مقبره جدّ اعلایش میرعماد مدفون گشت.

مشروح زندگی نامه
از علما و ائمه جماعت اصفهان. وی از سادات حسینی بود و نسبش به میر سید علی بن میر عماد الدین محمد، مدفون در گورت (جد سادات خاتون-آبادی) می رسید. پدرش آقا سید محمد حسین حسینی متوفی سال 1359ق مدفون در تکیة صاحب روضات است.
میر سید علی در حوزة علمیه اصفهان و نجف اشرف تحصیل نمود و به درجه اجتهاد رسید. برخی از اساتید وی عبارتند از: شیخ مرتضی ریزی؛ آخوند ملا محمدحسین فشارکی؛ سید محمدباقر درچه ای؛ آخوند ملا محمدکاظم خراسانی، صاحب « کفایة الاصول». بر این اساس که آیت الله برزانی در چند موضع از رسالة فقهی خود از آخوند خراسانی با عنوان استاد نقل قول کرده است.
آیت الله برزانی از حضرات آیاتی به دریافت اجازه اجتهاد و روایت نایل گردیده است که به شرح ذیلند: میرزا محمد علی شاه آبادی؛ آخوند ملا محمد حسین فشارکی؛ آیت الله سید محمدرضا رضوی خوانساری؛ سید ابوالحسن اصفهانی؛ سید صدرالدین صدر.
آیت الله برزانی عالمی عامل و فقیهی محقق بود. وی سالیان زیادی در شب های جمعه در تکیة بابارکن الدین در تخت فولاد شب های جمعه مراسم احیاء برپا می کرد و مردم از انفاس قدسی ایشان بهره مند می شدند. وی به زهد و تقوا و کرامت متّصف بود. در زمان رضاخان که عمامه از سر روحانیون برمی داشتند ایشان به طور عادی از وسط خیابان های شهر حرکت می کرد و هیچ مأموری جرأت مزاحمت ایشان را نداشت. از برزانی رساله ای در « حکم فرار از دین» و تألیف مفصلی در« اصول فقه» باقی مانده است.
وی در سال 1369ق/1329ش وفات کرد و در تکیة گلزار مدفون شد. سید علی بدیع زادگان« هور» در وفات او می گوید:
آیت عظمای ما، سرور و سیّد علی
قائد دین فاتحی، مقتدی راستین
در مه ذی حجّه بست رخت ز دار فنا
به بزم رضوان و قرب شد به علی همنشین
هور وفاتش نوشت ز خامة اشک و آه:
نوحه سرا بر علی هست محمّد یقین
سید محمد فاتحی برزانی فرزند سید علی نیز مردی فاضل و وارسته بود که در مدرسة میرزا حسین حجره داشت و گاهی بر حسب اقتضای حال اشعاری می سرود. وی در سال 1293ش متولد شد و در حوزه علمیه اصفهان تحصیل کرد و سپس به وعظ و خطابه روی آورد و پس از سالها ارشاد و هدایت مردم از طریق منبر، فوت و در مقبره جدّ اعلایش میرعماد مدفون گشت.