سید عبدالرسول رحیم زاده

سید عبدالرسول رحیم زاده

شهرت :

رحیم زاده
تاریخ وفات :
1339/02/26
مزار :
تکیه ملک
زمینه فعالیت :
خیر و نیکوکار
سید عبدالرسول رحیم زاده (روغنی) فرزند سید عبدالرحیم در سال 1255ش در اصفهان و در خانواده ای تاجر به دنیا آمد. وی همراه پدر و برادران خود تا 16 سالگی در امور تجارت محصولات کشاورزی و دامداری فعالیت می کرد.
او در سن 16 سالگی برای تجارت به کشور شوروی سابق مهاجرت کرد و به اتفاق دایی های خود به فعالیت در زمینة تجارت کالا بین ایران و شوروی اقدام کرد. مدت اقامتش در شهر باکو در کشور شوروی سابق نزدیک به 36 سال به طول انجامید و در آنجا معروف به رحیم اُف(رحیم زاده)گردید. در این مدت دو بار به زادگاه خود برگشت. مرتبة اول برای ازدواج با دختر عمویش و مرتبة دوم برای بررسی موقعیت های کاری و بازدید از اصفهان بود. نامبرده قبل از انقلاب 1917 شوروی تمام مایملک خود را به اصفهان انتقال داد و خود نیز عازم این شهر گردید. با پیشنهاد وی و تصویب حکومت وقت، کارخانه ریسندگی رحیم زاده را به سال 1312ش در اصفهان تأسیس کرد که در آن 493 نفر مشغول به کار شدند. هیأت مدیرة این کارخانه را آقایان سید عبدالرسول رحیم زاده، حاجی سید محمد کتابی و حاجی میرزا جعفر فولادی تشکیل می دادند.سید عبدالرسول رحیم زاده در همة امور از جمله صنعت، کشاورزی، فرهنگی و اجتماعی فعال بود و اقدامات زیادی دراین امور انجام داد و این امر موجب گردید که در سال 1326ش حکومت وقت یک قطعه مدال درجه یک همایونی به ایشان اهداء نماید.
از اقدامات عام المنفعة وی می توان به موارد زیر اشاره کرد: 1- تأسیس بیمارستان رحیم زاده در سال 1326ش در اصفهان دایر کرد؛2-تأسیس شرکت برق اصفهان؛ 3- ساخت حمام در روستای مدیسه به سفارش آیت الله سید ابوالحسن مدیسه ای اصفهانی؛ 4- ساخت مدرسه و حمام در روستاهایی که مالکیت داشت از جمله روستای هومان کرون؛ 5- احداث پل کله و پل فلاورجان بر روی رودخانه زاینده رود؛ 6- احداث حمام صحت( در بازار اصفهان- کوچه خیاط ها) و حمام عافیت ( در خیابان عافیت)؛ 7- احداث مسجد رحیم زاده در خیابان احمدآباد.
سید عبدالرسول فردی دانش دوست بود و ارتباط محکمی با علما و حوزه علمیه ها داشت چنانکه وجوه هاتی برای مدارس علمیه و طلاب در نظر گرفته بود و حتی در وصیت نامه خود نیز نگاشته بوده که از ثلث مالش هزینه آب و برق چهارده مدرسة علمیة در نجف اشرف را برای مدت 20 سال پرداخت کنند. اینگونه خیرات وی مورد تأیید علامه بزرگوار شیخ آقا بزرگ تهرانی نیز هست به طوری که در مقدمه «التبیان فی تفسیر القرآن» می نویسد: « المحسن الصالح السید عبدالرسول الروغنی الشهیر من تجار اصفهان و هو من المؤثرین و اهل الخیر و کانت له بعض المبرات یجریها علی یدنا فی النجف الاشرف».
ایشان همچنین به درخواست آیت الله سبزواری مبنی بر اینکه در مشهد مقدس اهالی و زوار از جهت گورستان در مضیقه می باشند دو قطعه زمین به وسعت 367500 متر مربع جهت دفن رایگان اموات خریداری نمود.
سید عبدالرسول رحیم زاده، سرانجام در تاریخ26 اردیبهشت1339 دارفانی را وداع گفت و در تخت فولاد اصفهان تکیة ملک( گلستان شهدا ) مدفون شد.

مشروح زندگی نامه
سید عبدالرسول رحیم زاده (روغنی) فرزند سید عبدالرحیم در سال 1255ش در اصفهان و در خانواده ای تاجر به دنیا آمد. وی همراه پدر و برادران خود تا 16 سالگی در امور تجارت محصولات کشاورزی و دامداری فعالیت می کرد.
او در سن 16 سالگی برای تجارت به کشور شوروی سابق مهاجرت کرد و به اتفاق دایی های خود به فعالیت در زمینة تجارت کالا بین ایران و شوروی اقدام کرد. مدت اقامتش در شهر باکو در کشور شوروی سابق نزدیک به 36 سال به طول انجامید و در آنجا معروف به رحیم اُف(رحیم زاده)گردید. در این مدت دو بار به زادگاه خود برگشت. مرتبة اول برای ازدواج با دختر عمویش و مرتبة دوم برای بررسی موقعیت های کاری و بازدید از اصفهان بود. نامبرده قبل از انقلاب 1917 شوروی تمام مایملک خود را به اصفهان انتقال داد و خود نیز عازم این شهر گردید. با پیشنهاد وی و تصویب حکومت وقت، کارخانه ریسندگی رحیم زاده را به سال 1312ش در اصفهان تأسیس کرد که در آن 493 نفر مشغول به کار شدند. هیأت مدیرة این کارخانه را آقایان سید عبدالرسول رحیم زاده، حاجی سید محمد کتابی و حاجی میرزا جعفر فولادی تشکیل می دادند.سید عبدالرسول رحیم زاده در همة امور از جمله صنعت، کشاورزی، فرهنگی و اجتماعی فعال بود و اقدامات زیادی دراین امور انجام داد و این امر موجب گردید که در سال 1326ش حکومت وقت یک قطعه مدال درجه یک همایونی به ایشان اهداء نماید.
از اقدامات عام المنفعة وی می توان به موارد زیر اشاره کرد: 1- تأسیس بیمارستان رحیم زاده در سال 1326ش در زمینی به وسعت 12000متر مربع با چهار طبقه ساختمان شامل بخش های رادیولوژی، آزمایشگاه، داروخانه و ... . با توجه به اینکه در آن موقع در ایران بیماری کچلی شایع بود، ایشان دستگاهی برای درمان این بیماری برای مرکز خریداری کرده بودند. این بیمارستان توسط عبدالباقی طبیب و چند پزشک آلمانی اداره می شد. شایان ذکر است که این بیمارستان هم اکنون با تغییر نام به نام بیمارستان امیرالمؤمنین در خیابان احمدآباد اصفهان دایر است؛2-تأسیس شرکت برق اصفهان؛ 3- ساخت حمام در روستای مدیسه به سفارش آیت الله سید ابوالحسن مدیسه ای اصفهانی؛ 4- ساخت مدرسه و حمام در روستاهایی که مالکیت داشت از جمله روستای هومان کرون؛ 5- احداث پل کله و پل فلاورجان بر روی رودخانه زاینده رود؛ 6- احداث حمام صحت( در بازار اصفهان- کوچه خیاط ها) و حمام عافیت ( در خیابان عافیت)؛ 7- احداث مسجد رحیم زاده در خیابان احمدآباد.
سید عبدالرسول فردی دانش دوست بود و ارتباط محکمی با علما و حوزه علمیه ها داشت چنانکه وجوه هاتی برای مدارس علمیه و طلاب در نظر گرفته بود و حتی در وصیت نامه خود نیز نگاشته بوده که از ثلث مالش هزینه آب و برق چهارده مدرسة علمیة در نجف اشرف را برای مدت 20 سال پرداخت کنند. اینگونه خیرات وی مورد تأیید علامه بزرگوار شیخ آقا بزرگ تهرانی نیز هست به طوری که در مقدمه «التبیان فی تفسیر القرآن» می نویسد: « المحسن الصالح السید عبدالرسول الروغنی الشهیر من تجار اصفهان و هو من المؤثرین و اهل الخیر و کانت له بعض المبرات یجریها علی یدنا فی النجف الاشرف».
ایشان همچنین به درخواست آیت الله سبزواری مبنی بر اینکه در مشهد مقدس اهالی و زوار از جهت گورستان در مضیقه می باشند دو قطعه زمین به وسعت 367500 متر مربع جهت دفن رایگان اموات خریداری نمود.
وی در زمینه فعالیت های علمی فرهنگی خود اقدام به چاپ کتابهایی از جمله «زادالمعاد» علامه مجلسی، «نهج البلاغه»، «نهج الفصاحه»، «مفاتیح الجنان» و ... و توزیع رایگان آنها بین حوزه های علمیه و طلاب علوم دینی و مردم نمودند. ولی شاید مهم ترین اقدامی که در این زمینه انجام داده ، مساعدت مالی ایشان جهت چاپ و توزیع تفسیرالبیان نوشته عالم بزرگوار شیخ طوسی بوده باشد. حاج میرزا علی آقای شیرازی در پایان جلد اول این تفسیر پیرامون علل طبع این کتاب نفیس چنین نگاشته است که: شخصی در اصفهان به ایشان(سید عبدالرسول) گفته بود ختمی چهل روزه گرفتم به قصد زیارت امیر مؤمنان علیه السلام در رؤیا، چهل روز سرآمد و حاجت بر نیامد تجدید نمودم، در شب آخر به زیارت آن حضرت علیه السلام رسیدم پس از عرض حاجت آن حضرت به من فرمودند به سید عبدالرسول روغنی بگو به همراهی شیخ شیرازی تفسیر تبیان را به طبع برساند. شیخ شیرازی را به حقیر تطبیق نموده، امر فرمودند در مقام برآمده. به توفیق مسب الاسباب این امر خطیر به انجام رسید.
سید عبدالرسول رحیم زاده، سرانجام در تاریخ26 اردیبهشت1339 دارفانی را وداع گفت و در تخت فولاد اصفهان تکیة ملک( گلستان شهدا ) مدفون شد.