سید رضا سجادی گزی

سید رضا سجادی گزی

شهرت :

سید رضا سجادی گزی
تاریخ وفات :
7/09/1397
مزار :
تکیه ملک
زمینه فعالیت :
مدرس
فرزند سید ابوتراب، متولد سال 1287ش است. ایشان پس از آموزش تحصیلات اولیه نزد پدر خود، که دارای مکتب خانة قدیمی بوده است، به اصفهان سفر کرد. آنجا در کنار برادر بزرگ تر خود، حاج سید محمدحسین سجادی جزی، که در مدرسة نیم آورد مقیم و در مدرسة کاسه گران مشغول تحصیل علوم حوزوی بوده است، ششم ابتدایی را خواند و تا سال1305 سوم متوسطة علوم جدید را طی کرد. وی با ادامة تحصیلات حوزوی خود در همان محل، در نهایت به خدمت وزارت فرهنگ و اوقاف و صنایع مستظرفة آن زمان مشغول شد و از همان ابتدا در مناطق مرتبط با موطن خویش در گز برخوار و مدرسة منوچهری دهق علویجه به تدریس محصلان ابتدایی پرداخت. وی به علت تقوی و صحت در عمل و پشتکار و خدمت به دانش آموزان و تأسیس مدارس جدید، به نمایندگی فرهنگ در نواحی نجف آباد، سدة اصفهان و داران منصوب شد و در اواخر خدمت به دانشسرای مقدماتی در شهر اصفهان منتقل گشت و در پایان کارش مسؤول و رئیس ادارة ساختمان فرهنگ استان اصفهان شد. بدین جهت نسبت به گسترش و تکمیل مدارس و فضاهای آموزشی مورد نیاز زمان خویش به شدت تلاش می نمود و با رجال و خدمتگزاران فرهنگی آن دورة نظیر بدرالدین کتابی، سید ابوطالب نوربخش، حشمت الله خان دهش و کریم خان فاطمی نائینی، که از صاحب منصبان و بنیانگذاران فرهنگی اصفهان در زمان خویش بوده اند، همکاری داشته و در قسمت های آموزگاری، مدیریت مدرسه، نمایندگی فرهنگ و رئیس اداره تدریس در رشته های ادبیات، اشتغال داشت و پس از انجام بیش از سی سال خدمات فراوان فرهنگی، در سال 1346ش بازنشسته شده است.
با عنایت به فهم، صداقت و داشتن روحیة خدمتگزاری و دانش پروری و وظیفه شناسی در خدمات اجتماعی، در شناخت و توجه به کتب خطی و تاریخی به تلاش خویش ادامه داد و در اواخر عمر نسبت به بازنویسی چند جلد کتب خطی و کتاب «ارشاد الوالد» درویش عباس گزی برخواری را کتابت کرد. سید رضا سجادی گاهگاهی در طول خدمت و در زمان بازنشستگی با استقبال از بعضی شعرا و مضامین شعری آنها اشعاری می سروده است.
سرانجام سید رضا سجادی در سن 69سالگی در روز دوشنبه هفتم رمضان 1397ق فوت و در تکیة ملک ( گلستان شهدا) کنار برادرش به خاک سپرده شد.

مشروح زندگی نامه
فرزند سید ابوتراب، متولد سال 1287ش است. ایشان پس از آموزش تحصیلات اولیه نزد پدر خود، که دارای مکتب خانة قدیمی بوده است، به اصفهان سفر کرد. آنجا در کنار برادر بزرگ تر خود، حاج سید محمدحسین سجادی جزی، که در مدرسة نیم آورد مقیم و در مدرسة کاسه گران مشغول تحصیل علوم حوزوی بوده است، ششم ابتدایی را خواند و تا سال1305 سوم متوسطة علوم جدید را طی کرد. وی با ادامة تحصیلات حوزوی خود در همان محل، در نهایت به خدمت وزارت فرهنگ و اوقاف و صنایع مستظرفة آن زمان مشغول شد و از همان ابتدا در مناطق مرتبط با موطن خویش در گز برخوار و مدرسة منوچهری دهق علویجه به تدریس محصلان ابتدایی پرداخت. وی به علت تقوی و صحت در عمل و پشتکار و خدمت به دانش آموزان و تأسیس مدارس جدید، به نمایندگی فرهنگ در نواحی نجف آباد، سدة اصفهان و داران منصوب شد و در اواخر خدمت به دانشسرای مقدماتی در شهر اصفهان منتقل گشت و در پایان کارش مسؤول و رئیس ادارة ساختمان فرهنگ استان اصفهان شد. بدین جهت نسبت به گسترش و تکمیل مدارس و فضاهای آموزشی مورد نیاز زمان خویش به شدت تلاش می نمود و با رجال و خدمتگزاران فرهنگی آن دورة نظیر بدرالدین کتابی، سید ابوطالب نوربخش، حشمت الله خان دهش و کریم خان فاطمی نائینی، که از صاحب منصبان و بنیانگذاران فرهنگی اصفهان در زمان خویش بوده اند، همکاری داشته و در قسمت های آموزگاری، مدیریت مدرسه، نمایندگی فرهنگ و رئیس اداره تدریس در رشته های ادبیات، اشتغال داشت و پس از انجام بیش از سی سال خدمات فراوان فرهنگی، در سال 1346ش بازنشسته شده است.
با عنایت به فهم، صداقت و داشتن روحیة خدمتگزاری و دانش پروری و وظیفه شناسی در خدمات اجتماعی، در شناخت و توجه به کتب خطی و تاریخی به تلاش خویش ادامه داد و در اواخر عمر نسبت به بازنویسی چند جلد کتب خطی و کتاب «ارشاد الوالد» درویش عباس گزی برخواری را کتابت کرد. سید رضا سجادی گاهگاهی در طول خدمت و در زمان بازنشستگی با استقبال از بعضی شعرا و مضامین شعری آنها اشعاری می سروده است.
سرانجام سید رضا سجادی در سن 69سالگی در روز دوشنبه هفتم رمضان 1397ق فوت و در تکیة ملک ( گلستان شهدا) کنار برادرش به خاک سپرده شد.