سید نورالله قاضی عسگر

سید نورالله قاضی عسگر

شهرت :

سید نورالله قاضی عسگر
تاریخ وفات :
1347/02/01
مزار :
تکیه گلزار
زمینه فعالیت :
عالم فاضل
عالم فاضل و واعظ ارجمند
عالم فاضل و واعظ ارجمند. وی در اصفهان نزد اساتید ذیل تحصیل کرد: حاج شیخ ابوالقاسم زفره اى؛ شیخ على مدرس یزدى؛ شیخ احمد مجتهد بیدآبادی و آیت الله العظمی سید ابوالقاسم دهکردى.
سید نورالله واعظی باسواد و متتبع بود و سه جلد کتاب تحقیقی در مقتل حضرت اباعبدالله، علیه السلام، برای سهولت کار اهل منبر، با استفاده از منابع معتبر تدوین نمود. وی سال ها به کار تعلیم و تربیت اطفال در مدرسة نوریه که خود تأسیس نموده بود، اشتغال داشت.
از شاگردان وی استاد محمدعلی صاعد و حاج آقا رضا ناطق اصفهانی اند. ناطق اصفهانی می گوید: « از هفت سالگی در مکتب خانه، فارسی و قرآن خواندن را شروع کردیم. بعد از این که مقداری فارسی، قرآن، انشاء و املاء را فرا گرفتیم، درس جامع المقدمات را شروع کردیم. هرهفته پنج شنبه ها استاد می گفت ناهار درست کنیم تا بیرون شهر برویم و در آنجا غذا بخوریم، و غالبا سر مقبره علما و عرفا مثل علی بن سهل عالم عارف، زینبیه، دختر موسی بن جعفر و تخت فولاد می رفتیم.
هدف استاد از این برنامه این بود که هم علما را بشناسیم و هم با محیط های جدید آشنا شویم. استاد ما که در این ایام برای ما درس فارسی و قرآن و جامع المقدمات را می گفت، آقای سید نورالله قاضی عسکر نام داشت. تا حدود سن 16 الی 17 سالگی درس ایشان می رفتیم».
سید نورالله در اردیبهشت1347ش/ صفر 1388ق وفات کرد و در تکیة گلزار مدفون گشت.

مشروح زندگی نامه
عالم فاضل و واعظ ارجمند. وی در اصفهان نزد اساتید ذیل تحصیل کرد: حاج شیخ ابوالقاسم زفره اى؛ شیخ على مدرس یزدى؛ شیخ احمد مجتهد بیدآبادی و آیت الله العظمی سید ابوالقاسم دهکردى.
سید نورالله واعظی باسواد و متتبع بود و سه جلد کتاب تحقیقی در مقتل حضرت اباعبدالله، علیه السلام، برای سهولت کار اهل منبر، با استفاده از منابع معتبر تدوین نمود. وی سال ها به کار تعلیم و تربیت اطفال در مدرسة نوریه که خود تأسیس نموده بود، اشتغال داشت.
از شاگردان وی استاد محمدعلی صاعد و حاج آقا رضا ناطق اصفهانی اند. ناطق اصفهانی می گوید: « از هفت سالگی در مکتب خانه، فارسی و قرآن خواندن را شروع کردیم. بعد از این که مقداری فارسی، قرآن، انشاء و املاء را فرا گرفتیم، درس جامع المقدمات را شروع کردیم. هرهفته پنج شنبه ها استاد می گفت ناهار درست کنیم تا بیرون شهر برویم و در آنجا غذا بخوریم، و غالبا سر مقبره علما و عرفا مثل علی بن سهل عالم عارف، زینبیه، دختر موسی بن جعفر و تخت فولاد می رفتیم.
هدف استاد از این برنامه این بود که هم علما را بشناسیم و هم با محیط های جدید آشنا شویم. استاد ما که در این ایام برای ما درس فارسی و قرآن و جامع المقدمات را می گفت، آقای سید نورالله قاضی عسکر نام داشت. تا حدود سن 16 الی 17 سالگی درس ایشان می رفتیم».
از تألیفات وی: « مجالس الأربعین فی مصائب رأس الحسین علیه السلام ». این کتاب در سال 1383ق در چاپخانه ربانی در 140 صفحه همراه با اشعاری از حاج شیخ محمد رضا طاهری خورزوقی در ستایش اثر؛ « أنوار الحسینى» در 2 جلد و «تحفة الائمة»؛ جمعی از علماء و اهل منبر بر این سه جلد اخیر تقریظ نگاشته اند از جمله حجج اسلام: سید محمد مقدس؛ سید حسین خادمى؛ حاج ملا حسینعلى صدیقین؛ حاج آقا جمال الدین خوانساری؛ میرزا علی اصغر شریف؛ حاج ملا علی ماربینی؛ ملا احمد بیان الواعظین و حاج سید جمال الدین صهری.
سید نورالله در اردیبهشت1347ش/ صفر 1388ق وفات کرد و در تکیة گلزار مدفون گشت.