شیخ محمدحسین فقیه نطنزی

شیخ محمدحسین فقیه نطنزی

شهرت :

فقیه نطنزی
تاریخ وفات :
1355/11/22
مزار :
تکیه ملک
زمینه فعالیت :
عالم فاضل
فرزند ملا علیرضا، عالم فاضل زاهد و مدرس توانا. در سال 1285ش در نطنز متولد شد. مقدمات را در زادگاه خود نزد پدرش فرا گرفت. سپس به اصفهان آمد و در مدرسة چهارباغ در حجرة برادرش شیخ محمود ساکن شد.
وی در اصفهان از شیخ محمد علی حبیب آبادی، شیخ محمد جواد فریدنی، شیخ محمد حسن عالم نجف آبادی، حاج آقا رحیم ارباب، سید مهدی درچه ای، شیخ مهدی نجفی و آقا سید محمد رضا خراسانی بهره برد و خود به تدریس سطوح در مدارس الماسیه، ملاعبدالله و عربان مشغول شد و شاگردان بسیاری از جمله میر سید علی میرلوحی را تربیت کرد.
او نماز جماعت را در مسجد امام اقامه می نمود و در زهد و تقوا زبانزد خاص و عام بود. در 29 محرم1395ق/ 22 بهمن1355ش وفات یافته، در تکیة ملک( گلستان شهدا) مدفون شد.

مشروح زندگی نامه
فرزند ملا علیرضا، عالم فاضل زاهد و مدرس توانا. در سال 1285ش در نطنز متولد شد. مقدمات را در زادگاه خود نزد پدرش فرا گرفت. سپس به اصفهان آمد و در مدرسة چهارباغ در حجرة برادرش شیخ محمود ساکن شد.
وی در اصفهان از شیخ محمد علی حبیب آبادی، شیخ محمد جواد فریدنی، شیخ محمد حسن عالم نجف آبادی، حاج آقا رحیم ارباب، سید مهدی درچه ای، شیخ مهدی نجفی و آقا سید محمد رضا خراسانی بهره برد و خود به تدریس سطوح در مدارس الماسیه، ملاعبدالله و عربان مشغول شد و شاگردان بسیاری از جمله میر سید علی میرلوحی را تربیت کرد.
او نماز جماعت را در مسجد امام اقامه می نمود و در زهد و تقوا زبانزد خاص و عام بود. در 29 محرم1395ق/ 22 بهمن1355ش وفات یافته، در تکیة ملک( گلستان شهدا) مدفون شد.
حاج شیخ عباسعلی ادیب جهت وفات او اشعاری سروده که به خط استاد حبیب الله فضائلی بر سنگ مزار او نوشته شده و چنین است:
شاق الفقیه بلقاء الحسین/و قد أوی تحت لواء الحسین
عاش سعیداً فی الحیاة کما/مات سعیداً بولاء الحسین
قیل لنفسه ادخلی جنتی/حتی بلغت بحذاء الحسین
فی التاسع العشرین من محرم/صار بشوقٍ بفداء الحسین
و اخرج الواحد من جمع و قل:/ ظل الفقیه بعزاء الحسین
فرزند ایشان حاج شیخ علی اکبر، فقیه عالم و زاهد صالح، از علمای معاصر اصفهان است. وی به سال 1326ش متولد شد و دروس مقدماتی را نزد پدر فراگرفت و به تشویق پدر جهت ادامة تحصیل در مدرسة شیخ محمدعلی ثقة الاسلام در اصفهان ساکن شد. او نزد شیخ احمد فیاض، حاج آقا حسن فقیه امامی، شیخ مجتبی حاتمی لنکرانی، حاج آقا حسین خادمی، مجدالعلماء نجفی، سید محمدرضا خراسانی و شیخ حسن صافی تحصیل کرد و به درجه اجتهاد نایل شد.
او سالها به تدریس فقه و اصول در مدرسه ذوالفقار اصفهان مشغول بود و در تعمیرات و احیای این مدرسه سهم مهمی داشت. او عالمی متقی و زاهد و قانع بود.
وی در 14 سال آخر عمر خود بیمار و خانه نشین بود و در این مدت همواره شاکر خداوند بود و از راه صبر و رضا خارج نگردید. این عالم ربانی در روز چهارشنبه 16 شعبان 1431ق/6مرداد1389ش فوت و در امامزاده احمد مدفون گردید .