شیخ محمدباقر کلباسی

شیخ محمدباقر کلباسی

شهرت :

شیخ محمدباقر کلباسی
تاریخ وفات :
1354/05/19
مزار :
تکیه کلباسی
زمینه فعالیت :
عالم ربانی
فرزند حاج شیخ ابوتراب و متولد روز یکشنبه 27 صفر 1308ق/1268ش در نجف اشرف است.
شیخ محمدباقر، مقدمات را در زادگاهش نجف اشرف به پایان رساند و پس از استفاده از محضر آخوند خراسانی و سید ابوالحسن اصفهانی و دیگر آیات عظام، و اخذ اجازه از مراجع نجف، در حدود سال 1330 ق. به موطن آباء و اجدادى اش اصفهان بازگشت. وی در حوزه نامدار اصفهان موفق به استفاده از دروس خارج فقه و اصولِ فقیهان نامدارى مانند حضرات آیات: شیخ محمدحسین فشارکى، آخوند گزى و آقا سید محمدباقر درچه اى شد.
حاج شیخ محمدباقر از علماى صاحب نفوذ در اصفهان بوده و ملجأ و پناه مردم این شهر به شمار مى رفت. همت عالى، عزم راسخ، حل مشکلات مردم و زعامت دینى و اجتماعى، از جمله ویژگى هاى این عالم روحانى بوده است. ایشان همچنین به تدریس و نیز سالیان متمادى در مسجد حکیم اصفهان، همچون پدران و نیاکان والاتبار خود، به امامت جماعت و ارشاد و راهنمایى خلق، مشغول بود.
حاج شیخ محمدباقر کلباسى در 2شعبان 1395ق/ 19مرداد 1354ش در سن حدود 87 سالگى بدرود حیات گفت و پس از تشییع در تکیة آقا میرزا ابوالمعالى -عموى پدرش– در داخل بقعه آرمید.

مشروح زندگی نامه
فرزند حاج شیخ ابوتراب و متولد روز یکشنبه 27 صفر 1308ق/1268ش در نجف اشرف است.
حاج شیخ ابوتراب(1279- 1337ق) پنجمین و آخرین پسرِ حاج شیخ محمدجعفر فرزند حاجى کرباسى است که خود از علما و فقهاى نامدار نجف اشرف بوده و از محضر بزرگانى مانند آخوند خراسانى و حاج شیخ حسین خلیلى استفاده کرده و از این استاد اخیرش اجازة اجتهاد نیز داشته است. حاج شیخ ابوتراب صاحب تألیفاتى در فقه و غیر آن از جمله شرحى بر کفایة استادش نیز بوده است. وی در سال1337ق وفات نمود و در وادی السلام نجف به خاک سپرده شد. پدر حاج شیخ ابوتراب،حاج شیخ محمدجعفر (1229-1292ق) سومین پسر حاجى کرباسى- مدفون در مقبره حاجی- و خود از علما و فقهاى اصفهان و شاگرد پدرش و سید حجةالاسلام بوده و آثار متعددى در فقه و اصول از او باقى است.
مادر حاج شیخ محمدباقر، دختر آیت الله حاج سید ابوالقاسم بن سید احمد حسینى کاشانى(م: 1318ق) از یاران میرزاى شیرازى مجدد بود. وى صاحب آثارى در فقه و اصول بوده است.
شیخ محمدباقر، مقدمات را در زادگاهش نجف اشرف به پایان رساند و پس از استفاده از محضر آخوند خراسانی و سید ابوالحسن اصفهانی و دیگر آیات عظام، و اخذ اجازه از مراجع نجف، در حدود سال 1330 ق. به موطن آباء و اجدادى اش اصفهان بازگشت. وی در حوزه نامدار اصفهان موفق به استفاده از دروس خارج فقه و اصولِ فقیهان نامدارى مانند حضرات آیات: شیخ محمدحسین فشارکى، آخوند گزى و آقا سید محمدباقر درچه اى شد.
حاج شیخ محمدباقر از علماى صاحب نفوذ در اصفهان بوده و ملجأ و پناه مردم این شهر به شمار مى رفت. همت عالى، عزم راسخ، حل مشکلات مردم و زعامت دینى و اجتماعى، از جمله ویژگى هاى این عالم روحانى بوده است. ایشان همچنین به تدریس و نیز سالیان متمادى در مسجد حکیم اصفهان، همچون پدران و نیاکان والاتبار خود، به امامت جماعت و ارشاد و راهنمایى خلق، مشغول بود.
حاج شیخ محمدباقر کلباسى در 2شعبان 1395ق/19مرداد1354ش در سن حدود 87 سالگى بدرود حیات گفت و پس از تشییع توسط علما، روحانیان؛ دانشگاهیان؛ تجار و عامه مردم در تکیة آقا میرزا ابوالمعالى -عموى پدرش– در داخل بقعه آرمید. گفتنى است که ایشان داماد حاج شیخ محمدهاشم کلباسى بوده است.