میرزا حیدرعلی محفوظ غاضری

میرزا حیدرعلی محفوظ غاضری

شهرت :

محفوظ- غاضری
تاریخ وفات :
1358/11/01
مزار :
تکیه گلزار
زمینه فعالیت :
شاعر
شاعر و ادیب وارسته، میرزا حیدرعلى غاضرى متخلص به «محفوظ» فرزند میرزا حسین در سال 1283ش در محله شِیش بیدآباد اصفهان متولد گردید. تحصیلات خود را در مکاتب قدیم نزد معلمان فاضل و باایمان به پایان رسانید. حدود بیست سال در عراق ضمن کسب و کار مشغول آموختن ادبیات فارسى و عربى گردید. از جوانى به شعر و ادبیات روى آورد و در میان دیوان های شاعران علاقة وافرى به دیوان حافظ داشت. بیشتر اشعارش در مدح و منقبت ائمه، علیهمالسلام، است. استاد مهدوى او را از اعضاى انجمن ادبى کمال معرفى مىکند.
محفوظ عاشق و شیداى اهلبیت، علیهمالسلام، بود و بیش از صد هزار بیت شعر از قصاید و مدایح و مناقب و مراثى اهلبیت، علیهمالسلام، و غزلیات اخلاقى و اجتماعى و تضمین از غزلیات متقدمین و قطعات و حکایات و رباعیات و غیره سرود. در دیانت بسیار محکم و متصلب بود.
دیوان این شاعر به چاپ رسیده است.
محفوظ در بهمن 1358ش دیده از جهان فرو بست و در تکیة گلزار تخت فولاد مدفون گردید.

مشروح زندگی نامه
شاعر و ادیب وارسته، میرزا حیدرعلى غاضرى متخلص به «محفوظ» فرزند میرزا حسین در سال 1283ش در محله شِیش بیدآباد اصفهان متولد گردید. تحصیلات خود را در مکاتب قدیم نزد معلمان فاضل و باایمان به پایان رسانید. حدود بیست سال در عراق ضمن کسب و کار مشغول آموختن ادبیات فارسى و عربى گردید. از جوانى به شعر و ادبیات روى آورد و در میان دیوان های شاعران علاقة وافرى به دیوان حافظ داشت. بیشتر اشعارش در مدح و منقبت ائمه، علیهمالسلام، است. استاد مهدوى او را از اعضاى انجمن ادبى کمال معرفى مى کند.
محفوظ عاشق و شیداى اهلبیت، علیهمالسلام، بود و بیش از صد هزار بیت شعر از قصاید و مدایح و مناقب و مراثى اهلبیت، علیهمالسلام، و غزلیات اخلاقى و اجتماعى و تضمین از غزلیات متقدمین و قطعات و حکایات و رباعیات و غیره سرود که بسیارى آنها به چاپ رسیده و در دسترس مداحان اهلبیت قرار گرفته است. استادان شعر و ادب او را شاعرى توانا مى دانستند که اشعارى بسیار سلیس و روان مى سراید. محفوظ از لحاظ اخلاقى، فردى شایسته و بى آلایش و بى ریا و خوش مشرب و نیک محضر بود. در دیانت بسیار محکم و متصلب بود.
دیوان این شاعر در سال 1356ش در 75 سالگى او توسط انتشارات دین و دانش متعلق به سید علىاکبر شعفى در 512 صفحه به چاپ رسیده است. فرزند ایشان ادیب شاعر محمدحسین غاضرى همچنین در سال1389ش دیوان پدر را در دو مجلد چاپ نمود.
از اشعار اوست:
اى تو به من از همه نزدیکتر / باخبر از من تو و من بیخبر
دور ز تو این دل بى حال من/ جز تو محول به که احوال من
من نه منم خود تو منم کرده اى/ پرورش جان و تنم کرده اى
هستى عالم بود از هست تو /رشتة هستى همه در دست تو
از تو هویداست ثبوت و قدم / بندة امر تو وجود و عدم
مهر بود ذره اى از نور تو /نه فلک آیینة منظور تو
من که ندانسته برفتم ز دست /پایة ادراک در این ره شکست
آنکه بدانست ندانسته است /بار خود از دانش خود بسته است
من که ندانم که ندانم کیم/ مانده چو محفوظ به حیرانیم
محفوظ در بهمن 1358ش دیده از جهان فرو بست و در تکیة گلزار تخت فولاد مدفون گردید.
ماده تاریخ فوت او را فرزندش چنین سروده است:
پور او گفت سال تاریخش/جاى محفوظ در جنان بادا