نصرالله مسائلی

نصرالله مسائلی

شهرت :

نصرالله مسائلی
تاریخ وفات :
27/01/1361
مزار :
تکیه کلباسی
زمینه فعالیت :
ادیب
فرزند محمدحسین، مردی ادیب و اهل تحقیق بود. وی در یکی از روستاهای گلپایگان متولد شد و در اوان جوانی به اصفهان کوچ کرد. از وی به عنوان فردی خوش بیان و خیرخواه و سرشناس یاد می کردند به گونه ای که ایشان را به عنوان میانجی گر درگیریها و نزاع های خانوادگی انتخاب می کردند. بسیاری از زندگی های زناشویی که به طلاق می انجامید، با پادرمیانی ایشان و آشتی دادن بین دو طرف ماجرا ختم به خیر می شد. وی در منزل خود مکتب خانه ای کوچک نیز برای یادگیری و تربیت بچه ها تأسیس کرده بود و همچنین در خانة خود صیغه عقد و ازدواج جوانان را جاری می نمود و در کار خیر نیز در تمام زمینه ها پیش قدم بود و به گونه ای که در قحطی اصفهان به افراد محلة ترواسگان کمک شایانی می نمود و بر افرادی که از قحطی فوت نموده بودند نماز می خواند و با هزینة خود آنها را دفن می کرده است. او سال ها به ارشاد و هدایت مردم -پرداخت و در مسجد شیخ علی خان زنگنه واقع در ترواسگان به وعظ و روضه خوانی و امامت جماعت مشغول بوده است. وی آثار مکتوب و دست نویس در مورد ادبیات و مباحث مذهبی نیز داشته که چیزی از آن به جا نمانده است.
سرانجام وی در 27 محرم1361ق فوت کرده و در تکیة سیدالعراقین به خاک سپرده شد.

مشروح زندگی نامه
فرزند محمدحسین، مردی ادیب و اهل تحقیق بود. وی در یکی از روستاهای گلپایگان متولد شد و در اوان جوانی به اصفهان کوچ کرد و در محلة ترواسگان سکنا گزید. از اساتید زمان خود کسب علم نموده و به لباس روحانی درآمده است. خاندان بزرگ مسائلی در اصفهان و دیگر شهرها عنوان خود را از این شخصیت به یادگار دارند و علت نامگذاری او به مسائلی در پی پاسخگویی به مسائل شرعی مردم بوده و از آنجا که در مسائل احکام سلط داشته به مسائلی اشتهار یافته است. از وی به عنوان فردی خوش بیان و خیرخواه و سرشناس در ترواسگان یاد می کردند به گونه ای که ایشان را به عنوان میانجی گر درگیریها و نزاع های خانوادگی انتخاب می کردند. بسیاری از زندگی های زناشویی که به طلاق می انجامید، با پادرمیانی ایشان و آشتی دادن بین دو طرف ماجرا ختم به خیر می شد. وی در منزل خود مکتب خانه ای کوچک نیز برای یادگیری و تربیت بچه ها تأسیس کرده بود و همچنین در خانة خود صیغه عقد و ازدواج جوانان را جاری می نمود و در کار خیر نیز در تمام زمینه ها پیش قدم بود و به گونه ای که در قحطی اصفهان به افراد محلة ترواسگان کمک شایانی می نمود و بر افرادی که از قحطی فوت نموده بودند نماز می خواند و با هزینة خود آنها را دفن می کرده است. او سال ها به ارشاد و هدایت مردم -پرداخت و در مسجد شیخ علی خان زنگنه واقع در ترواسگان به وعظ و روضه خوانی و امامت جماعت مشغول بوده است. وی آثار مکتوب و دست نویس در مورد ادبیات و مباحث مذهبی نیز داشته که چیزی از آن به جا نمانده است.
ملا نصرالله به مقتضای حال اشعاری سروده است که تنها اثری که از وی به دست آمده، چند بیت ذیل است.
دل خود را مکن به دنیا خوش/زندگی آنقدر نمی پاید
خواجه یک عمر می کند امساک/تا که بر مال خود بیفزاید
تا نهد چند خشت بر سر خشت/عمر او ناگهان بر سر آید
بهر وارث گذارد آن ثروت/خود جهان را وداع بنماید
سرانجام وی در 27 محرم1361ق فوت کرده و در تکیة سیدالعراقین به خاک سپرده شد.
وی دارای یک پسر و چهار دختر بود که دو تن از نوه های دختری ایشان به نام های استاد مصطفی هادوی (شهیر) و مرتضی هادوی (نامی) از شعرای برجسته اصفهانند.