استاد علی منشئی

استاد علی منشئی

شهرت :

استاد علی منشئی
تاریخ وفات :
1349/01/01
مزار :
تکیه ملک
زمینه فعالیت :
معمار
استاد برجسته در زمینه مرمت بناهای تاریخی، فرزند استاد عبدالمجید معمار در سال 1287 ش در اصفهان به دنیا آمد.
منشئی در خانواده ای متولد شد که معماری و بنّایی پیشۀ مردان آن بود. پدر او استاد عبدالمجید از معمارانی بود که در زمان خود از شهرت فراوان برخوردار بود و در مرمت و بازسازی بناهای تاریخی، مخصوصاً مساجد مهارت بسیار داشت. عموهای وی نیز در اصفهان چهره های شناخته شده ای بودند که درآن روزگار نامشان در کنار بزرگانی همچون معتمدالبناء و سنمارها بر سر زبان-ها جاری بود. استاد علی، فنون و رموز معماری را نزد پدر و عموها به خوبی فرا گرفت و در کنار آنها به کار مرمت بناها پرداخت.
از سال 1309ش به بعد که ادارۀ عتیقات در کشور تأسیس شد و شعبه ای از آن در اصفهان نیز شروع به کار کرد، اقدامات منشئی بیشتر زیر نظر این اداره و با تأیید کارشناسانی همچون آندره گدار فرانسوی و مصطفوی و روانبد بوده است.
علاقه به بناهای تاریخی باعث شد تا منشئی، شبکه سازی و طراحی آن را نیز به خوبی فرا گیرد و در برخی از آثار علاوه بر مرمت معماری، پنجره های مشبک بناها را نیز طراحی کرده، آنها را شخصاً ساخته و نصب نماید.
از سال 1333ش به بعد فرزند ارشد استاد علی به نام رضا و پس از چندی فرزند دیگر او محمود نیز به پدر پیوستند. این دو برادر بعدها از معماران سنتی خوب اصفهان شدند.
از استاد علی منشئی آثار بسیاری بر جا مانده است.
استاد منشئی در زمینه گره چینی و شبکه سازی نیز شاگردانی مستعد تربیت کرد.
استاد منشئی سرانجام در سال 1349ش در سن 62 سالگی در اصفهان فوت شد و پیکرش را در تکیة ملک ( گلستان شهدا) به خاک سپردند.

مشروح زندگی نامه
استاد برجسته در زمینه مرمت بناهای تاریخی، فرزند استاد عبدالمجید معمار در سال 1287 ش در اصفهان به دنیا آمد.
منشئی در خانواده ای متولد شد که معماری و بنّایی پیشۀ مردان آن بود. پدر او استاد عبدالمجید از معمارانی بود که در زمان خود از شهرت فراوان برخوردار بود و در مرمت و بازسازی بناهای تاریخی، مخصوصاً مساجد مهارت بسیار داشت. عموهای وی نیز در اصفهان چهره های شناخته شده ای بودند که درآن روزگار نامشان در کنار بزرگانی همچون معتمدالبناء و سنمارها بر سر زبان-ها جاری بود. استاد علی، فنون و رموز معماری را نزد پدر و عموها به خوبی فرا گرفت و در کنار آنها به کار مرمت بناها پرداخت.
از سال 1309ش به بعد که ادارۀ عتیقات در کشور تأسیس شد و شعبه ای از آن در اصفهان نیز شروع به کار کرد، اقدامات منشئی بیشتر زیر نظر این اداره و با تأیید کارشناسانی همچون آندره گدار فرانسوی و مصطفوی و روانبد بوده است.
علاقه به بناهای تاریخی باعث شد تا منشئی، شبکه سازی و طراحی آن را نیز به خوبی فرا گیرد و در برخی از آثار علاوه بر مرمت معماری، پنجره های مشبک بناها را نیز طراحی کرده، آنها را شخصاً ساخته و نصب نماید.
از سال 1333ش به بعد فرزند ارشد استاد علی به نام رضا و پس از چندی فرزند دیگر او محمود نیز به پدر پیوستند. این دو برادر بعدها از معماران سنتی خوب اصفهان شدند.
از استاد علی منشئی آثار بسیاری بر جا مانده است، که اهم آنها عبارتند از: 1. مرمت کتیبۀ گریو گنبد مسجد امام؛ 2. مهاربندی و مرمت دو منارۀ مسجد جامع اصفهان؛ 3. مرمت سر در ورودی مسجد جامع و مکاربندی آن؛ 4. تعویض ستون های چهلستون برای استحکام بخشی آنها، این اقدامات که با مهاربندی ستون ها انجام شد، زیر نظر گالدیری ایتالیایی انجام شد؛ 5. مرمت صفۀ شاگرد در مسجد جامع اصفهان؛ 6. مهاربندی دور تا دور گنبد امامزاده اسماعیل و استحکام بخشی پی های این بنا، این مرحله از مرمت ها را استاد به اتفاق استاد حسین معارفی انجام داده است؛ 7. مرمت سقف عالی قاپو و ستون های آن؛ 8. طراحی و نصب کلیۀ پنجره های مشبک عمارت عالی قاپو ؛ 8. مهاربندی و استحکام بخشی ساختمان تالار تیموری که امروزه به موزۀ تاریخ طبیعی اختصاص یافته است؛ 9. مهاربندی و استحکام بخشی اصولی و صحیح استاد در سال های 1345و 1346 در عمارت هشت بهشت؛ 10. در جریان طغیان رودخانۀ زاینده رود- حدود سال 1334ش- پایه های پل شهرستان تماماً توسط امواج دید و این اثر متعلق به ادوار قبل از اسلام، جداً در خطر نابودی قرار گرفت. منشئی با زحمت بسیار سنگ هایی را از اطراف به محل بنا حمل کرد تا با آن ها زیر پایه های پل را مهاربندی و استحکام بخشی کند. کارشناسان انجام این مرمت و استحکام بخشی آن را مایة نجات پل معرفی نمودند؛ 11. مهاربندی قلعه مخصوص چادگان؛ 12. مهاربندی و استحکام بخشی از گنبد اصلی مجموعة برسیان؛ 13. در مشهد مقدس نیز مرمت های بسیاری انجام داد. در حرم مطهر حضرت امام رضا (ع)، پنجره های مشبک زیادی را طراحی و پس ازساخت نصب نمود.
استاد منشئی در زمینه گره چینی و شبکه سازی نیز شاگردانی مستعد تربیت کرد که برخی از آنها عبارتند از: حاج عباس نم نبات، حاج حسن عشاقی، امرالله استادان فر، حاج عباس شبکه ساز و استاد یحیی شبکه ساز.
استاد منشئی سرانجام در سال 1349ش در سن 62 سالگی در اصفهان فوت شد و پیکرش را در تکیة ملک ( گلستان شهدا) به خاک سپردند.