میرزا مهدى نایب الصدر

میرزا مهدى نایب الصدر

شهرت :

میرزا مهدى نایب الصدر
تاریخ وفات :
1/01/1267
مزار :
تکیه سید رضی
زمینه فعالیت :
عالم زاهد
فرزند سید محمدکاظم حسینى عاملى اصفهانى، عالم فاضل و فقیه مجتهد. از علما و فضلاى ممتاز در علوم و اخبار و در دیانت و تقوى هم معروف بوده است. خط خاصی داشت، و معمولاً در رسم الخط خود از نقطه استفاده نمی کرد و مطالب را با خط درشت بدون نقطه می نگاشت. از آثارش «الرجال» به زبان عربی به خط مؤلف و حواشی بر بسیاری از کتب جدش نوشت. او در سال 1267ق فوت شد. مرحوم آخوند گزى مى نویسد: «مرحوم حاجى میرزا محمدتقى نقشینه تاجر را که قبرش در اطاق دم تکیة خوانسارى هاست[...] بعضى خواب دیده و پرسش حال نموده، در جواب اشاره به تکیه و قبر مرحوم میرزا محمدمهدى نموده و اظهار کرد که به برکت این بزرگوار و در پناه او آسوده ایم». از عالم فاضل، سید احمد فقیه امامى به نقل از پدرشان عالم فاضل سید عطاالله فقیه امامى نقل شده که زمانى تصمیم گرفته شد که در بقعه تکیه آقا رضى تغییرى داده شود و درى از بقعه (مقابل در ورودى تکیه) باز کنند و در این هنگام با قبر نائب الصدر برخورد مى نمایند و جنازه آن بزرگ مرد تازه و بدون تغییر دیده مى شود.
مشروح زندگی نامه
عالم فاضل و فقیه مجتهد. فرزند سید محمدکاظم بن سید على نقى بن سید على رضا بن میرزا محمدباقر حسینى عاملى اصفهانى (پیشنماز) است.
به نوشتة ملا عبدالکریم گزى: «وى از علما و فضلاى ممتازین با اطلاع در علوم و اخبار بوده و در دیانت و تقوى هم معروف و بر اغلب یا کل کتب موقوفة مرحوم جد خود آقا میرزا محمدباقر پیش نماز و غیر آن کتب، حاشیه هاى بسیار نوشته است».
سید محمدحسن مجتهد موسوى اصفهانى از ایشان اجازة اجتهاد داشته و میرزا زین العابدین شهشهانى مؤلف کتاب «اعراب و تفسیر ست سور من القرآن الکریم» از شاگردان اوست. وی خط خاصی داشته و بر بسیاری از کتب و رسائل موقوفه جدش حواشی نوشته است.
از آثار وی «تقریرات الفقه و الاصول» است در فقه و اصول به جای مانده است. وی در آن جا از استاد خود با عنوان «قال شیخنا دام ظله» نام برده است و در بیشتر ابواب فقه خصوصاً وقف، ارث، خمس و بیع مطالبی را بدون نظم و ترتیب خاص و برخی از مواقع در حاشیه با عنوان «فائده» به تحریر درآورده است. از آثار دیگر وی «الرجال» است که به عربی و خط مؤلف می باشد.
سید محمود مرعشی نجفی در مورد وی می نویسد: «میرزا مهدی نایب الصدر اصفهانی مؤلف نسخة تقریرات الفقه و الاصول دارای آثار علمی بسیاری است که بیشتر آنها را به عربی نگاشته است. شیوة نگارش وی در نسخه ها بسیار جالب می باشد، وی معمولاً در رسم الخط خود از نقطه استفاده نمی کرد و مطالب را با خط درشت بدون نقطه می نگاشت، در کتابخانة پدر بزرگوارم حضرت آیت الله العظمی مرعشی نجفی نسخه های بسیار وجود دارد که به خط آن مرحوم نگاشته شده و متأسفانه کمتر نام خود را در پایان نسخه می آورد».
وی در سال 1267ق فوت و در بقعة تکیة سید رضی به خاک سپرده شد. عبارات سنگ نوشتة آن چنین است: قد ارتحل العالم العامل و المجتهد الکامل و الزاهد الوتد و المتعبد الا وحد الذى کان فى سماء المعرفة و الفضل و التقوى کالبدر السید الاجل المیرزا محمدمهدى المدعو بنایب الصدر فى سنة 1267.
گزى مى نویسد: «در این سنوات مرحوم حاجى میرزا محمدتقى نقشینه تاجر را که قبرش در اطاق دم تکیة خوانسارى هاست[...] بعضى خواب دیده و پرسش حال نموده، در جواب اشاره به تکیه و قبر مرحوم میرزا محمدمهدى نموده و اظهار نموده که به برکت این بزرگوار و در پناه او آسوده ایم؛ و مرحوم حاجى میرزا محمد تقى مردى بود که آثار خیر بسیار از او ظاهر شد، تعمیر دیوار مسجد مصلى نمود و شبستان آنجا را بنا نمود و با سخاوت بوده، هفته و ماه و عید غدیر اینها به فقرا احسان ها مى کرد و صاحب سفره و اطعامات بوده، سیما در ایام روضه خوانى و دهه عاشورا».
از عالم فاضل خدوم، سید احمد فقیه امامى به نقل از پدرشان سید عطاءالله فقیه امامى نقل شده که زمانى تصمیم گرفته مى شود که در بقعة تکیة آقا رضى تغییرى داده شود و درى از بقعه (مقابل در ورودى تکیه) باز کنند و در این هنگام با قبر نائب الصدر برخورد مى نمایند و جنازة آن بزرگ مرد تازه و بدون تغییر دیده مى شود.

داستانها

مرحوم آخوند گزى مى نویسد: «مرحوم حاجى میرزا محمدتقى نقشینه تاجر را که قبرش در اطاق دم تکیة خوانسارى هاست[...] بعضى خواب دیده و پرسش حال نموده، در جواب اشاره به تکیه و قبر مرحوم میرزا محمدمهدى نموده و اظهار کرد که به برکت این بزرگوار و در پناه او آسوده ایم