میرزا سلیمان آغاباشی

میرزا سلیمان آغاباشی

شهرت :

آغاباشی
تاریخ وفات :
21/12/1328
مزار :
تکیه آغاباشی
زمینه فعالیت :
عارف
از خواجه سرایان دستگاه ظل السلطان و مردی عارف پیشه و صوفی مسلک و نیک نهاد بوده است. وی نسبت به علما و مشایخ صوفیه اظهار ارادت می نموده و بخصوص با عرفای پاقلعه محشور و مأنوس بوده است. سابقاً خدمتگزاری ناصرالدین شاه را می کرده، بعد به دربار ظل السلطان آمده و بیست وپنج سال دراصفهان اقامت داشت. به نوعی همه اهالی اصفهان و اغلب بزرگان ایران نام نیک آغاباشی را شنیده اند. وی به ظل السلطان نزدیک بود، و بر او نفوذ زیادی داشت. آغاباشی در 21 ذی الحجه 1328ق فوت شده، میرزا عبدالوهاب گلشن ایرانپور و میرزا فتح الله جلالی در وفات او مرثیه و ماده تاریخ سروده اند.
مشروح زندگی نامه
از خواجه سرایان دستگاه ظلّ السلطان و مردی عارف پیشه و صوفی مسلک و نیک نهاد بوده و نسبت به علماء و مشایخ صوفیه اظهار ارادت می نموده و بخصوص با عرفای پا قلعه محشور و مأنوس بوده است.وی سابقاً خدمتگزار ناصرالدّین شاه بوده وبه درخواست ظلّ السلطان به اصفهان و دربار ظلّ السلطان آمده و مدت بیست وپنج سال دراصفهان اقامت داشته است .
به نوعی همة اهالی اصفهان و اغلب بزرگان ایران نام نیک آغاباشی را شنیده و خود او را دیده بودند و در زمان حیات خودش، هر یک از حکّام و بزرگان که وارد این شهر می شد، در منزل او مأوی می گرفت و مهمان او می شد ویلفرید اسپاروی که معلّم بچه های ظلّ السلطان بوده است، به کرّات از قدرت و صلابت آغاباشی سخن به میان آورده است. به عقیدة او: آغاباشی تنها فرد ایرانی بوده که به ظلّ السلطان نزدیک بوده و بر مزاج وی سخت نفوذ داشته است. اسپاروی در کتاب خویش از ثروت عظیم آغاباشی و خواهرزاده جوان جذاب او که شاید وارث ثروت بیکران وی گردد، یاد نموده است.
از اقدامات و آثار او در اصفهان: بنایی بر سر مزار میرمحمّد اسماعیل خاتون آبادی نعمت الهی در تخت فولاد جنب تکیه خاتون آبادی است .
آغاباشی در زندگی سه مشغله داشته که هر سه را با علاقه دنبال می کرده است: پرورش اسب، کشت گل و جمع آوری متون خطی کهن. وی با اینکه ابداً سواد نداشت، در جمع کتب، رقیب سرسخت دکتر حسین خان آزاد پزشک خاص ظلّ السلطان بود که از دانشمندترین مردمان کشور به شمار می آمد.
آغاباشی ظهرها 1500 نفر و شبها هشتصد نفر را اطعام می کرد. وی تعلیم و تربیت و مواظبت فرزندان ظلّ السلطان را که سیزده تا چهارده تا بودند، بر عهده داشت.
میرزا سلیمان در شب 21 ذی الحجه 1328ق در باغ نو، داعی حق را لبیک گفت و در وسط اتاق بزرگی در سمت شمالی تکیه ای که خود بانی آن بود، و به نام خود وی ( آغاباشی ) معروف گردید، به خاک سپرده شد .
مرحوم میرزا فتح الله جلالی از شعرای اصفهان در وفات وی چنین سروده است :
زنده هرکس چو سلیمان به تولای علی است/مالک الملک سرای ابدی و ازلی است
گشت بر تخت لقا همدم بلقیس وصال/اندر آن صرح مقدس که همی لم یزلی ست
محرم اندر حرم قدس شد آغاباشی/و اندرآن محفل، مهمان نبی است و ولی است
اینک این خواجة فرّخ حرم شه مسعود/خواجه باشی حرم خواجه کونین علی است
آری اندر حرم جان جهان دارد جا/هر که او را به جهان طنطنة پاک ولی است
شد مفخم حرم خسرو بی مِثل و مَثل/آنکه ضرب المثل خلق به نیکو مثلی است
املش بود به جان بندگی پیر مغان/وین امل نزد خدا معنی نیکو عملی است
آن تن نازک شد از خاک اگر تیره چه باک/روشنش آینه ذات ز انوار جلی است
الغرض رفت و جلالی پی تاریخش گفت/...................................................................................
( مصراع آخر روی سنگ حک نشده است).