میرزا علی اکبر پاقلعه ای

میرزا علی اکبر پاقلعه ای

شهرت :

میرزا علی اکبر پاقلعه ای
تاریخ وفات :
28/10/1352
مزار :
تکیه آغاباشی
زمینه فعالیت :
عارف,شاعر

   شاعر، فاضل و عارف صوفی، حاج میرزا علی اکبر در شعر « موافق » تخلص می كرد. وی فرزند میرزا اسماعیل نعمت الهی ابن حاج میرزا محمد ابن آقا میرزا ابوالقاسم، مدرس از خاندان سادات حسینی خاتون آبادی اصفهانی است.

    جد اعلای او میر ابوالقاسم، مدرس مدرسه چهارباغ و جامع جدید عباسی بود و امام جماعت مسجد شاه را برعهده داشت .

پدرش، حاج میرزا اسماعیل منصب پیشوایی داشت و حدود دوازده سال راهنمایی سلسله نعمت اللهی اصفهان را بر عهده داشت و در سال 1323ق در گذشت و در تکیه آغاباشی تخت فولاد به خاک سپرده شد. بعد از پدرش، عمو زاده اش، میرزا عباس هدایت این طریقت را بر عهده داشت و بعد از وفات وی در سال 1350ق که در تکیه آغاباشی به خاک سپرده شد، سرپرستی پیروان سلسله نعمت الهی به میرزا علی اکبر محول گردید.

    میرزا علی اکبر در شب پنجشنبه 15 شوال1288 به دنیا آمد. تحصیلات خود را در ادبیات وقفه و اصول و فلسفه و عرفان نزد اساتید نامدار اصفهان به پایان برد.  وی در وادی تصوف از عمویش میرمحمد هادی كسب علم نمود.

    مدتی نیز حکمت الهی را نزد حکیم ربانی جهانگیرخان قشقایی فرا گرفت. مرحوم آزاد  در مورد اهمیت ومقام علمی او می نویسد: «مردی عالم و کامل و فاضل بود و در فقه و حدیث وتفسیر و کلام مهارتی تمام داشت و قصاید و غزلیات آبدارش نمونه طبع سرشار اوست. در هیئت و علم کواکب دستی داشت و منشآتش را کمتر کسی می نگاشت. دارای جزوه و رساله های متعدد است و مخصوصاً شرحی در موضوع عهد و میثاق و بیعت تدوین نموده که در حقیقت به زبان قلم، مقام فضل و مراتب علمی خود را تا اندازه ای تعیین  فرموده. بعد از عموزاده خود (آقا میرزا عباس) قریب سه سال شاید مختصر کمتر به راهنمایی و دستگیری بیچارگان اشتغال داشت».  

 نامبرده غیر از مقام علمی و فلسفی از طبع شعر نیز بهره مند بود و منظومه های عرفانی  و قصایدی درمدح و منقبت اهل بیت - علیهم السلام - سروده و دیوان اشعارش به چاپ رسیده است.

    در ابتدا « فانی » تخلص می کرد. پس از مدتی تخلص« موافق » را برگزید.

    سرانجام این عارف فاضل در شب سه شنبه 28 شوال 1352ق در گذشت و در بقعه پدر جنب عموزاده خود (آقا میرزا عباس) به خاک سپرده شد .

    شاعر معروف، صغیر اصفهانی قصیده ای در رثای موافق سرود که ماده تاریخ فوتش در بیت آخر چنین است:

بنوشت صغیر از پی تاریخ وفاتش/شد مونس صابرعلی آن یار موافق

مرحوم حسام الواعظین نیز سروده:

هاتف الغیبی للتاریخ نادی طالبه /ولذکر الله اکبر یا اولی الدّاءِ دواء

که این بیت بر سنگ مزار روی حک شده است                


مشروح زندگی نامه

   شاعر، فاضل و عارف صوفی، حاج میرزا علی اکبر در شعر « موافق » تخلص می كرد. وی فرزند میرزا اسماعیل نعمت الهی ابن حاج میرزا محمد ابن آقا میرزا ابوالقاسم، مدرس از خاندان سادات حسینی خاتون آبادی اصفهانی است.

    جد اعلای او میر ابوالقاسم، مدرس مدرسه چهارباغ و جامع جدید عباسی بود و امام جماعت مسجد شاه را برعهده داشت .

پدرش، حاج میرزا اسماعیل منصب پیشوایی داشت و حدود دوازده سال راهنمایی سلسله نعمت اللهی اصفهان را بر عهده داشت و در سال 1323ق در گذشت و در تکیه آغاباشی تخت فولاد به خاک سپرده شد. بعد از پدرش، عمو زاده اش، میرزا عباس هدایت این طریقت را بر عهده داشت و بعد از وفات وی در سال 1350ق که در تکیه آغاباشی به خاک سپرده شد، سرپرستی پیروان سلسله نعمت الهی به میرزا علی اکبر محول گردید.

    میرزا علی اکبر در شب پنجشنبه 15 شوال1288 به دنیا آمد. تحصیلات خود را در ادبیات وقفه و اصول و فلسفه و عرفان نزد اساتید نامدار اصفهان به پایان برد.  وی در وادی تصوف از عمویش میرمحمد هادی كسب علم نمود.

    مدتی نیز حکمت الهی را نزد حکیم ربانی جهانگیرخان قشقایی فرا گرفت. مرحوم آزاد  در مورد اهمیت ومقام علمی او می نویسد: «مردی عالم و کامل و فاضل بود و در فقه و حدیث وتفسیر و کلام مهارتی تمام داشت و قصاید و غزلیات آبدارش نمونه طبع سرشار اوست. در هیئت و علم کواکب دستی داشت و منشآتش را کمتر کسی می نگاشت. دارای جزوه و رساله های متعدد است و مخصوصاً شرحی در موضوع عهد و میثاق و بیعت تدوین نموده که در حقیقت به زبان قلم، مقام فضل و مراتب علمی خود را تا اندازه ای تعیین  فرموده. بعد از عموزاده خود (آقا میرزا عباس) قریب سه سال شاید مختصر کمتر به راهنمایی و دستگیری بیچارگان اشتغال داشت».  

 نامبرده غیر از مقام علمی و فلسفی از طبع شعر نیز بهره مند بود و منظومه های عرفانی  و قصایدی درمدح و منقبت اهل بیت - علیهم السلام - سروده و دیوان اشعارش به چاپ رسیده است.

    در ابتدا « فانی » تخلص می کرد. پس از مدتی تخلص« موافق » را برگزید.

    سرانجام این عارف فاضل در شب سه شنبه 28 شوال 1352ق در گذشت و در بقعه پدر جنب عموزاده خود (آقا میرزا عباس) به خاک سپرده شد .

    شاعر معروف، صغیر اصفهانی قصیده ای در رثای موافق سرود که ماده تاریخ فوتش در بیت آخر چنین است:

بنوشت صغیر از پی تاریخ وفاتش/شد مونس صابرعلی آن یار موافق

مرحوم حسام الواعظین نیز سروده:

هاتف الغیبی للتاریخ نادی طالبه /ولذکر الله اکبر یا اولی الدّاءِ دواء

که این بیت بر سنگ مزار روی حک شده است