محمدباقر پرورش

محمدباقر پرورش

شهرت :

پرورش
تاریخ وفات :
1356/01/28
مزار :
تکیه زرگرها
زمینه فعالیت :
هنرمند
فرزند محمدصادق زرگر، متولد 1289ش، از استادان معاصر هنر زرگری و نقره سازی در اصفهان است.
پرورش در کنار کارهای هنری به جهت حسن شهرت، جزو اولین پایه گذاران اتحادیه صنف سازندگان زرو سیم اصفهان (1331ش) بود.
او از مؤسسان انجمن حسینیان اصفهان و از بانیان حسینیه اصفهانیها در کربلا برای اسکان زایران بود.
پرورش در یکشنبه 28 فروردین 1356ش / 28 ربیع الثانی 1397ق درگذشت و در تکیه زرگرها در تخت فولاد به خاک سپرده شد.

مشروح زندگی نامه
از استادان معاصر هنر زرگری و نقره سازی در اصفهان بود. او در 1289ش در محله چهارسوق شیرازی های اصفهان و در خانواده ای هنرمند به دنیا آمد. پدرش، حاج محمدصادق زرگر، از معدود استادان بازار زرگرهای اصفهان بود. محمدباقر از اوان کودکی با شوق و همتی که داشت، ابتدا در بازار دواتگرها مقدمات فلزکاری، شامل آتشکاری، فروگیری، زه بندی، سوهان کاری، لحیم کاری، چرخکاری، مصقل کاری و هیأت بندی و جز اینها را فراگرفت. سپس نزد پدر تا مقام استادی پیش رفت. در سال 1307ش کارگاهی در غرب خیابان چهارباغ عباسی برای نقره سازی دایر و با امکانات مقدماتی و اندک آن زمان شروع به کار کرد. نقرة خام به کارگاه وارد و به دست استاد و شاگردان او ساخته و پرداخته و آماده، تحویل مشتری می شد.
وی در سال 1318ش به کارگاه و فروشگاه بزرگتری در شرق خیابان چهارباغ نقل مکان کرد و تا پایان عمر در آن محل مشغول کار بود. شایان ذکر است که تا زمان پرورش رشتة نقره سازی در سطح بسیار محدود و بیشتر به صورت تزیینات کوچک زنانه تهیه می شد، ولی او به همراه خانوادة خود این رشته هنری را به کمال رسانید. در کارگاه او انواع ظروف بسیار زیبای نقره را در اندازه و طرحهای مختلف، جعبه برای مصارف گوناگون، گلدان و شمعدان و آینه و شبیه انواع احجام به طریقه فروگیری و به صورت یکپارچه با زیبایی و دقت بسیار می ساختند. استاد بیش از هر چیز به بسط این هنر همت گمارد و شاگردان زیادی که هر کدام بعدها توانستند در این رشته صاحب سبک شوند، تربیت کرد.
پرورش در کنار کارهای هنری به جهت حسن شهرت، جزو اولین پایه گذاران اتحادیه صنف سازندگان زرو سیم اصفهان (1331ش) بود. او به سبب عشق به خاندان پیامبر اکرم(ص) دوبار به عتبات سفر کرد و در نصب درهای ورودی حرم مطهر امام حسین(ع) و حضرت ابوالفضل(ع) شرکت داشت و یک بار نیز با هنرمندان دیگر به مکه مشرف شد.
او از مؤسسان انجمن حسینیان اصفهان و از بانیان حسینیه اصفهانیها در کربلا برای اسکان زایران بود.
مرحوم پرورش در یکشنبه 28 فروردین 1356ش / 28 ربیع الثانی 1397ق درگذشت و در تکیه زرگرها در تخت فولاد به خاک سپرده شد.
هم اکنون آثار او با نشان « باقر پرورش » در بیشتر موزه ها و نمایشگاه های معروف داخل و خارج ایران نگهداری می شود