سید محمد باقر دادخواه

سید محمد باقر دادخواه

شهرت :

دادخواه
تاریخ وفات :
1361/08/01
مزار :
تکیه زرگرها
زمینه فعالیت :
فرزند سید اسدالله دادخواه بهشتی به سال 1299ش در محله چهارسو شیرازی ها اصفهان چشم به دنیا گشود.
سید محمدباقر دادخواه، تحصیلات ابتدایی و متوسطه را در دبیرستان علّیه و مدرسة صارمیه به پایان رسانید. سپس تحصیلات عالی را در دانشگاه تهران و در رشتة حقوق و قضایی پیگیری کرد. وی در سال 1325ش فارغ التحصیل شد و وارد سازمان قضایی دادگستری گردید و به سرعت مراحل قضایی را از دادرس علی البدل شهرستان تا ریاست کل دادگستری استان اصفهان با شایستگی و صداقت و کاردانی خاص طی نمود.
وی در دادگستری های شهرستان های مختلف از قبیل اردستان و اردکان و یزد و شهرکرد و فردوس و اهواز در مسؤولیت های مختلف تا مدیریت انجام وظیفه نمود. آخرین مسؤولیت وی ریاست دادگستری اصفهان بود. شمّ والای قضایی او و دقت و فراستش در صدور آراء قضایی به تصدیق فن بی نظیر و قابل تقدیر بوده است تا آنجا که به صوت جزوة درسی در دانشگاه حقوق تهران تکثیر و تدریس شد. وی قضات جوان را همراه تصدی این شغل عظیم راهنما بوده و آنان را یاوری می نمود و معتقد بود که قبل از هر چیز دانش آموزان می بایست علم ریاضی را فراگیرند تا بتوانند ذهنی منضبط داشته باشند.
در بسیاری از انجمن های ملی و عمرانی مشارکت داشت. از جمله نیابت رئیس بنگاه نیکوکاری و عضویت هیئت مدیرة کانون کارآموزی اصفهان، اتاق اصناف، و در سال 1343ش ریاست هیأت مشورتی روزنامه اطلاعات را در اصفهان به عهده داشت.
سلوک و رفتار و شیوة زندگی او با مسائل اجتماعی بویژه مسایل حقوقی، جای تأمل و درس آموزی بسیار داشت و بین همکاران به قاضی القضات معروف بود و برخی رویه های وی در امر قضا نهادینه گردید که بعدها در جمهوری اسلامی و حتی قانون اساسی توسط عموزاده و دست پروردة ایشان دکترشهید بهشتی مورد استفاده قرار گرفت.
وی همیشه اعلام می کرد که تأثیر قاضی به مراتب بیش از قانون خوب است. او مرجع مراجعه حقوق دانان و وابستگان و پیشکسوتان امر قضا بود.
وی از قریحة شعری برخوردار و از اعضای انجمن ادبی و هنری سعدی اصفهان بود.
وی در امور سیاسی نیز فعال و پی گیر بود. چنانکه از سال 1357 جزء اولین اعتصابیون و امضاکنندگان و هم پیمانان امام خمینی بودند. همچنین در توزیع نوارهای سخنرانی امام خمینی نقش بسزایی داشتند.

مشروح زندگی نامه
فرزند سید اسدالله دادخواه بهشتی به سال 1299ش در محله چهارسو شیرازی ها اصفهان چشم به دنیا گشود.
سید محمدباقر دادخواه، تحصیلات ابتدایی و سیکل اول متوسطه را در دبیرستان علّیه و سیکل دوم را در مدرسة صارمیه به پایان رسانید. در سنین پایین کودکی قرآن را به خوبی تلاوت می کرده، به طوری که پدرش برای او آتیة درخشان پیش بینی می نمود. پس از ورود به دبستان هر دو کلاس را در یک سال طی می نمود و سپس تحصیلات عالی را در دانشگاه تهران و در رشتة حقوق و قضایی پیگیری کرد. وی در سال 1325ش از دانشگاه حقوق فارغ التحصیل شد و وارد سازمان قضایی دادگستری گردید و به سرعت مراحل قضایی را از دادرس علی البدل شهرستان تا ریاست کل دادگستری استان اصفهان با شایستگی و صداقت و کاردانی خاص طی نمود.
وی در دادگستری های شهرستان های مختلف از قبیل اردستان و اردکان و یزد و شهرکرد و فردوس و اهواز در مسؤولیت های مختلف تا مدیریت انجام وظیفه نمود. آخرین مسؤولیت وی ریاست دادگستری اصفهان بود. شمّ والای قضایی او و دقت و فراستش در صدور آراء قضایی به تصدیق فن بی نظیر و قابل تقدیر بوده است تا آنجا که به صوت جزوة درسی در دانشگاه حقوق تهران تکثیر و تدریس شد. وی قضات جوان را همراه تصدی این شغل عظیم راهنما بوده و آنان را یاوری می نمود و معتقد بود که قبل از هر چیز دانش آموزان می بایست علم ریاضی را فراگیرند تا بتوانند ذهنی منضبط داشته باشند.
در یکی از سخنرانی ها که جهت ورود قضات جوان نموده، اعلام داشته بود که قاضی باید هر روز مطالعه داشته باشد. چنانچه روزی از مطالعه دور افتد، از احاطة به قوانین و مبانی علم حقوق غافل خواهد ماند و بدون شک در چنین صورت آرامش مستدل و منطقی نخواهد داشت.
در بسیاری از انجمن های ملی و عمرانی مشارکت داشت. از جمله نیابت رئیس بنگاه نیکوکاری و عضویت هیئت مدیرة کانون کارآموزی اصفهان، اتاق اصناف، و در سال 1343ش ریاست هیأت مشورتی روزنامه اطلاعات را در اصفهان به عهده داشت.
سلوک و رفتار و شیوة زندگی او با مسائل اجتماعی بویژه مسایل حقوقی، جای تأمل و درس آموزی بسیار داشت و بین همکاران به قاضی القضات معروف بود و برخی رویه های وی در امر قضا نهادینه گردید که بعدها در جمهوری اسلامی و حتی قانون اساسی توسط عموزاده و دست پروردة ایشان دکترشهید بهشتی مورد استفاده قرار گرفت.
وی همیشه اعلام می کرد که تأثیر قاضی به مراتب بیش از قانون خوب است و بحق خود وی با تغییرهای بجا و صحیح که از مطالعات عمیق وی نشأت می گرفت هرگاه مواجه با قوانین خلق الساعه می شد، با شم قضائی بی نظیر، استدلالی درست در جهت اجرای عدل به کار می برد. به همین دلیل او مرجع مراجعه حقوق دانان و وابستگان و پیشکسوتان امر قضا بود.
وی از قریحة شعری برخوردار و از اعضای انجمن ادبی و هنری سعدی اصفهان بود.
وی در امور سیاسی نیز فعال و پی گیر بود. چنانکه از سال 1357 جزء اولین اعتصابیون و امضاکنندگان و هم پیمانان امام خمینی بودند. همچنین در توزیع نوارهای سخنرانی امام خمینی نقش بسزایی داشتند.
وی تا آخرین لحظات عمر از تلاش دست نکشید و در مهر 1361ش در جلسة بررسی قوانین قضایی در تهران و پس از سخنرانی در این زمینه دچار سکتة قلبی شد و پانزده روز بعد یعنی اول آبان 1361ش رخت از این دنیا برگرفت. پیکر او در تخت فولاد تکیة زرگرها مجاور والدین و فامیل به خاک سپرده شد. بر سنگ مزارش اشعاری از وی حک شده است.