میرزا محمد حسین ربانی

میرزا محمد حسین ربانی

شهرت :

میرزا محمد حسین ربانی
تاریخ وفات :
14/11/1290
مزار :
تکیه تخت فولاد
زمینه فعالیت :
عالم ربانی
معروف به حاج آخوند، یکی از پیشکسوتان معمم روحانیت شهر خوراسگان در سال 1200ش در قلعة روستای چنگان( در قسمت شرقی امامزاده مختار خوراسگان) متولد شد. نسبش به شیخ حر عاملی، صاحب کتاب « وسایل الشیعه» و از علمای به نام شیعی می رسد. پدرش آقا میرزا محمد علی، فرزند خود را از سن کودکی به مکتب فرستاد و سپس او را برای کسب تحصیل علم روانه حوزة علمیه اصفهان کرد. معروفیت وی به حاج آخوند به واسطة تشرفش به مکة معظمه در آن زمان و با توجه به شرایط سخت سفر در آن روزگار در میان اهالی شهر خوراسگان است. حاج آخوند با آن که به کسوت روحانیت ملبس و مسئولیت امام جماعت شهر را بر عهده داشت، به زراعت در اراضی جوار قلعه نیز اشتیاق وافر داشت. حاج آخوند عمر بابرکت خود را در راه علم صرف نمود و سرانجام در سال 1290ش رحل اقامت به دیار باقی افکند. وی در تکیة آقا حسین خوانساری به خاک سپرده شد. متأسفانه با احداث مسجد کنار تکیة خوانساری در سال های اخیر، سنگ مزار اصلی ایشان و اولاد وی در این تکیه رو به ویرانی نهاده و صورت اصلی قبور از بین رفته است. ثمره زندگی حاج آخوند ده اولاد است که اکثراً روحانی و اهل فضل و کمال بوده اند. اسامی فرزندان ایشان عبارتند از: ملا علی؛ ملا تقی؛ میرزا محمد ملقب به جناب میرزا؛ ملا جعفر، ملا مهدی؛ شیخ محمد باقر؛ میرزا هادی.
جناب میرزا، فرزند خلف حاج محمد حسین، از روحانیون معتمد اهالی شهر خوراسگان و امام جماعت مسجد خوراسگان بوده است. وی همچون پدر بزرگوارش عمری را در خدمت خلق و تحصیل رضای پروردگار صرف نمود. این عالم جلیل القدر مؤلف پانزده کتاب است و پس از رحلت در 14 ذی-القعده، جسد مطهرش در تکیة آقا حسین خوانساری به خاک سپرده شد.
وی دارای سه فرزند پسر که هر سه اهل فضل بودند] با نام های حاج میرزا اسدالله؛ حاج میرزا مرتضی، روحانی، خطیب و واعظی توانمند در شهر خوراسگان و مدفون در تکیة آقا حسین خوانساری؛ حاج میرزا فضل الله، ساکن خوراسگان و مدفون در باغ رضوان است.

مشروح زندگی نامه
معروف به حاج آخوند، یکی از پیشکسوتان معمم روحانیت شهر خوراسگان در سال 1200ش در قلعة روستای چنگان( در قسمت شرقی امامزاده مختار خوراسگان) متولد شد. نسبش به شیخ حر عاملی، صاحب کتاب « وسایل الشیعه» و از علمای به نام شیعی می رسد. پدرش آقا میرزا محمد علی، فرزند خود را از سن کودکی به مکتب فرستاد و سپس او را برای کسب تحصیل علم روانه حوزة علمیه اصفهان کرد. معروفیت وی به حاج آخوند به واسطة تشرفش به مکة معظمه در آن زمان و با توجه به شرایط سخت سفر در آن روزگار در میان اهالی شهر خوراسگان است. حاج آخوند با آن که به کسوت روحانیت ملبس و مسئولیت امام جماعت شهر را بر عهده داشت، به زراعت در اراضی جوار قلعه نیز اشتیاق وافر داشت. حاج آخوند عمر بابرکت خود را در راه علم صرف نمود و سرانجام در سال 1290ش رحل اقامت به دیار باقی افکند. وی در تکیة آقا حسین خوانساری به خاک سپرده شد. متأسفانه با احداث مسجد کنار تکیة خوانساری در سال های اخیر، سنگ مزار اصلی ایشان و اولاد وی در این تکیه رو به ویرانی نهاده و صورت اصلی قبور از بین رفته است. ثمره زندگی حاج آخوند ده اولاد است که اکثراً روحانی و اهل فضل و کمال بوده اند. اسامی فرزندان ایشان عبارتند از: ملا علی؛ ملا تقی؛ میرزا محمد ملقب به جناب میرزا؛ ملا جعفر، ملا مهدی؛ شیخ محمد باقر؛ میرزا هادی.
جناب میرزا، فرزند خلف حاج محمد حسین، از روحانیون معتمد اهالی شهر خوراسگان و امام جماعت مسجد خوراسگان بوده است. وی همچون پدر بزرگوارش عمری را در خدمت خلق و تحصیل رضای پروردگار صرف نمود. این عالم جلیل القدر مؤلف پانزده کتاب است و پس از رحلت در 14 ذی-القعده، جسد مطهرش در تکیة آقا حسین خوانساری به خاک سپرده شد.
وی دارای سه فرزند پسر که هر سه اهل فضل بودند] با نام های حاج میرزا اسدالله؛ حاج میرزا مرتضی، روحانی، خطیب و واعظی توانمند در شهر خوراسگان و مدفون در تکیة آقا حسین خوانساری؛ حاج میرزا فضل الله، ساکن خوراسگان و مدفون در باغ رضوان است.