محمدباقر سروش اصفهانی

محمدباقر سروش اصفهانی

شهرت :

سروش اصفهانی
تاریخ وفات :
1/01/1205
مزار :
تکیه تخت فولاد
زمینه فعالیت :
شاعر,ادیب
شاعر و ادیب خوشنویس، متخلص به « سروش»، در اصفهان به کسب علم و ادب پرداخته و نزد درویش عبدالمجید طالقانی به مشق خط پرداخت.
احمد گرجی می نویسد: « از آدمی زادگان اصفهان خلد بنیان. صحبتش مکرر اتفاق افتاده، جوان مطبوع نظیفی، به گوشه نشینی اوقات می گذرانید. خط شکسته را خوب می نوشت، از جمله شاگردان استادی عبدالمجید درویش رحمة الله تعالی بود. در مراتب نظم به غزلسرایی مایل، سلیقة خوشی و اشعار صافی دارد. خیالاتش دو هزار بیت می شود».
صاحب تذکره اختر وفات وی را به سال 1205ق و در جوانی می نویسد و محل دفن او را در تخت فولاد آورده است. سنگ مزاری از وی موجود نیست.
مخفی نماند که این شخص غیر از میرزا محمدعلی سروش اصفهانی شاعر شهیر در عهد ناصرالدین شاه، متوفی1285ق می باشد.

مشروح زندگی نامه
شاعر و ادیب خوشنویس، متخلص به « سروش»، در اصفهان به کسب علم و ادب پرداخته و نزد درویش عبدالمجید طالقانی به مشق خط پرداخت.
احمد گرجی می نویسد: « از آدمی زادگان اصفهان خلد بنیان. صحبتش مکرر اتفاق افتاده، جوان مطبوع نظیفی، به گوشه نشینی اوقات می گذرانید. خط شکسته را خوب می نوشت، از جمله شاگردان استادی عبدالمجید درویش رحمة الله تعالی بود. در مراتب نظم به غزلسرایی مایل، سلیقة خوشی و اشعار صافی دارد. خیالاتش دو هزار بیت می شود».
از اشعار اوست:
با تو گویم شمه ای از سر گذشت
بی تو آب دیده ام از سر گذشت
***
خواهیم بردن دردسر از کوی تو جای دگر
با ما بساز ای بی وفا امروز و فردای دگر
صاحب تذکره اختر وفات وی را به سال 1205ق و در جوانی می نویسد و محل دفن او را در تخت فولاد آورده است. سنگ مزاری از وی موجود نیست.
مخفی نماند که این شخص غیر از میرزا محمدعلی سروش اصفهانی شاعر شهیر در عهد ناصرالدین شاه، متوفی1285ق می باشد.