صفی قلی بیک

صفی قلی بیک

شهرت :

صفی قلی بیک
تاریخ وفات :
1/01/1085
مزار :
تکیه تخت فولاد
زمینه فعالیت :
فرزند محمد علی بیک ناظر، از سخنوران قرن یازدهم هجری است. پدرش از رجال معتبر و کارگزاران نامدار آن روزگار بود.
صفی قلی بیک جوان قابل معقولی بود و در ظاهر و باطن کمال قبول و اهلیت را داشت. در زمان شاه عباس ثانی به وزارت دارالعبادة یزد منصوب شد. سرانجام در محرم 1085ق وفات یافته و در تکیة بابارکن الدین مدفون شد.

مشروح زندگی نامه
فرزند محمد علی بیک ناظر، از سخنوران قرن یازدهم هجری است. پدرش از رجال معتبر و کارگزاران نامدار آن روزگار بود.
صفی قلی بیک جوان قابل معقولی بود و در ظاهر و باطن کمال قبول و اهلیت را داشت. در زمان شاه عباس ثانی به وزارت دارالعبادة یزد منصوب شد. سرانجام در محرم 1085ق وفات یافته و در تکیة بابارکن الدین مدفون شد.
نگارنده در آبان 1381ش هنگامی که سنگ لوح مزار او در هنگام بازسازی تکیة بابارکن الدین توسط مجموعه فرهنگی تخت فولاد از زیر انبوه خاک در صحن تکیه بیرون آورده شد، مشاهده کردم که قسمت بالای سنگ لوح شکسته شده و باقی آن به خط نستعلیق حاوی این عبارت بود:
[...] / صفی قلی بیک خلف/ عالی جاه محمد علی بیک/ ناظر سابق فی شهر/ محرم سنه1085ق.
از اشعار اوست:
سروش به هر مکان که ز جا می شود بلند
تا ساق عرش نام خدا می شود بلند
سر گشته ایم گِرد جهان همچو آسمان
تا دست و تیغ او ز کجا می شود بلند؟
چون برق آه از سر افلاک بگذرد
این دود از آتش دل ما می شود بلند
غم را نهفته ایم به خلوت سرای دل
ای ناله دم مزن که صدا می شود بلند