شیخ ابوالقاسم موحدی نجف آبادی

شیخ ابوالقاسم موحدی نجف آبادی

شهرت :

موحدی نجف آبادی
تاریخ وفات :
1355/11/30
مزار :
تکیه زندکرمانی
زمینه فعالیت :
مدرس,عالم ربانی
فرزند مهدی به سال1280ش/1319ق در شهرستان نجف آباد پا به عرصه وجود گذاشت. وی با کمک حاج شیخ احمد حججی به اصفهان مسافرت و در مدرسة چهارباغ، حجره ای اختیار کرد و تحصیلات حوزوی خود را در آنجا شروع نمود و به دلیل فقر و نداشتن استطاعت مالی، در حین تحصیل به عنوان کارگر در کارخانة وطن مشغول به کار شد.
موحدی نجف آبادی در سال 1319ش موفق به اخذ مدرک علمی گردید و به استخدام آموزش و پرورش درآمد و در شهرهای بروجن، فریدون شهر و نجف آباد، مشغول تدریس شد. او در سال1341ش بازنشسته شده و در اصفهان اقامت گزید.
موحدی نجف آبادی بیشتر در منابر خود از تاریخ و پند و اندرزهای مبتنی بر احکام و اخلاق اسلامی صحبت می کرد، لذا برای عامة مردم بسیار جالب و جذاب بود؛ به گونه ای که شنونده را بی اختیار تحت تأثیر قرار می داد. جاذبة گفتارش، شنوندگان را راهبری ها داشت و علاقة وافر او به اشاعة دین مبین اسلام و ارشادات خالصانه اش، مظهر واقعی جان سوزی و پاک بازی بود. بیان فصیح و کلام بلیغ و سادة وی، در واقع زیبندة نام و مقام مقدس معلمی بود. جلسات وعظ و خطابه وی و مجلس گردانی اش، شهرة عام و خاص بود. سرانجام وی در 30 بهمن 1355ش/30صفر1397ق وفات کرد و در تکیة زند کرمانی به خاک سپردند.

مشروح زندگی نامه
فرزند مهدی به سال1280ش/1319ق در شهرستان نجف آباد پا به عرصه وجود گذاشت. وی با کمک حاج شیخ احمد حججی به اصفهان مسافرت و در مدرسة چهارباغ، حجره ای اختیار کرد و تحصیلات حوزوی خود را در آنجا شروع نمود و به دلیل فقر و نداشتن استطاعت مالی، در حین تحصیل به عنوان کارگر در کارخانة وطن مشغول به کار شد.
موحدی نجف آبادی در سال 1319ش موفق به اخذ مدرک علمی گردید و به استخدام آموزش و پرورش درآمد و در شهرهای بروجن، فریدون شهر و نجف آباد، مشغول تدریس شد. او در سال1341ش بازنشسته شده و در اصفهان اقامت گزید. وی سالیان دراز با علمای حوزة علمیة نجف آباد، اصفهان و قم، نظیر حاج شیخ احمد حججی، حاج شیخ ابراهیم ریاضی، حاج شیخ محمدحسن عالم نجف آبادی، شیخ حسین علی منتظری، سید محمد مدرس نجف آبادی، حاج میر سیدعلی نجف آبادی، سید اسماعیل هاشمی، آقاحسین خادمی، سید ابوالحسن شمس آبادی، سید جلال الدین صهری، حاج آقا رحیم ارباب، سید حسین بروجردی، سید شهاب الدین مرعشی نجفی ارتباط علمی بسیار نزدیکی داشت.
موحدی نجف آبادی بیشتر در منابر خود از تاریخ و پند و اندرزهای مبتنی بر احکام و اخلاق اسلامی صحبت می کرد، لذا برای عامة مردم بسیار جالب و جذاب بود؛ به گونه ای که شنونده را بی اختیار تحت تأثیر قرار می داد. جاذبة گفتارش، شنوندگان را راهبری ها داشت و علاقة وافر او به اشاعة دین مبین اسلام و ارشادات خالصانه اش، مظهر واقعی جان سوزی و پاک بازی بود. بیان فصیح و کلام بلیغ و سادة وی، در واقع زیبندة نام و مقام مقدس معلمی بود. جلسات وعظ و خطابه وی و مجلس گردانی اش، شهرة عام و خاص بود. به همین دلیل علاوه بر مساجد اصفهان با دعوت ایشان در شهرستان های دیگر نیز به ارشاد و هدایت مردم می پرداخت.
سرانجام وی در 30 بهمن 1355ش/30صفر1397ق وفات کرد و با وجود ممنوعیت تشییع، جمعیت زیادی از مردم اصفهان و علمای اعلام، جنازه را تا تخت فولاد مشایعت و در تکیة زند کرمانی به خاک سپردند.