عباسعلی موزون اصفهانی

عباسعلی موزون اصفهانی

شهرت :

موزون اصفهانی
تاریخ وفات :
1351/01/01
مزار :
تکیه آغاباشی
زمینه فعالیت :
شاعر,ادیب
فرزند براتعلی، متولد 1271ش،شاعر و عارف، از ابتدا با شعرایی همچون صغیر اصفهانی، شکیب و شوقی معاشرت داشته، از اعضای انجمن ادبی شیدا و صاحب دیوان اشعار است. در فروردین1351ش درگذشت.
مشروح زندگی نامه
شاعر و عارف اصفهانی، فرزند براتعلی، در سال 1271ش/1314ق در اصفهان به دنیا آمد. جوانی را به آموختن هنر و کسب و کار در بازار و تحصیل علم گذراند. زمانی که در بازار مشغول بود، به مدرسة ملا عبدالله اصفهان، آمد و شد داشت و در آنجا با اهل فضل همنشین بود. به خاطر علاقة زیادی که به شعر و ادب و عرفان داشت، از روزگار جوانی، با شاعران عارف مسلکی چون صغیر و شکیب و شوقی، معاشر و مصاحب بود. سید مصلح الدین مهدوی، ضمن این که او را از اعضای انجمن ادبی شیدا معرفی کرده، گفته است: «[...]کمتر در مجامع شعرا شرکت می کرد و بخشی از اشعارش در مناقب و مراثی و مدایح اهل بیت علیهم السلام با عنوان اندوهنامه در 94 صفحه و قطع کوچک به چاپ رسیده است». وی از همان آغاز جوانی به طریقة نعمت اللهی پیوست و تا پایان عمر به این طریقه وفادار بود. گویا موزون در این طریقه، شاگرد و مرید آقا میرزا عباس صابر علیشاه نعمت اللهی بوده است.
موزون در سن بیست و هشت سالگی ازدواج کرد و صاحب یک دختر و دو پسر شد: یدالله موزون (پزشک) و عبدالرضا موزون (کارمند برجستة تربیت بدنی).
موزون که ابتدا در بازار، کسب و کار می کرد، در همان روزهای جوانی در کارخانة ریسباف اصفهان به سراجی مشغول شد و در شصت و پنج سالگی بازنشسته شد. پانزده سال پایان عمر را نیز به شعر و ادب و عرفان و تصفیة باطن گذراند. موزون دیوان اشعاری از خود به یادگار گذاشته است که در دو نوبت توسط انتشارات صغیر و با خط محمد ابراهیم کشوری زاده، چاپ شده است. تاریخ طبع دیوان او را نیز شاکر اصفهانی چنین گفته است:
ز شاکر خواستم تاریخ طبعش گفت در پاسخ /حکایت های دل باشد کلام دلکش موزون
این دیوان که در سال 1374 رسید و شامل قصاید و غزلیات و رباعیاتی است که بیش از هر چیز نشانگر محبت موزون نسبت به اهل بیت است. بیش از نیمی از دیوان او با عنوان مصیبت نامه، به شرح وقایع عاشورا و کربلا و نوحه و مراثی امام حسین، علیه السلام، و یاران وفادارشان اختصاص دارد. موزون وقایع ایام محرم را به تفکیک سروده است: مناقب شهدای کربلا، ورود اهل بیت از شام به کربلا، نوحة علی اصغر(ع)، نوحة حضرت رقیه (س)، نوحة اربعین، نوحة دو طفلان مسلم، نوحة حر ریاحی، نوحة حضرت علی اکبر،[...] زبان حال سیدالشهدا بر سر بالین برادر،[...] و مراثی در رثای حسین(ع) و[...] . غزلیات او که از مضامین عرفانی و مذهبی و محبت آل رسول(ص) سرشار است، زبانی روان و بیانی محکم دارد. شاکر اصفهانی در وصف دیوان او چنین گفته است:
بیان روح افزایش بود جانبخش صاحبدل/ که از مدح علی و آل دیوانش بود مشحون
ز مدح و قدح این و آن نیارد بر زبان حرفی/نه از بی مهری دنیا نه از ناسازی گردون
همه مدح علی باشد هر آن وصفی که بسراید/که جز یاد رخ لیلی نباشد در دل مجنون
سرانجام موزون اصفهانی در فروردین 1351ش/9 صفر 1392ق، درگذشت و در تکیة آغاباشی، در تخت فولاد اصفهان، به خاک سپرده شد.
اشعار حک شده بر سنگ قبرش را شکیب و اشعار سنگ نوشتة ایستاده بر بالای آرامگاهش را شاکر اصفهانی سروده اند
این ماده تاریخ را شکیب به صورت «مقیم جنت موعود روح موزون شد» نیز گفته است.