حاج سیدمحمدباقر تویسرکانی

حاج سیدمحمدباقر تویسرکانی

حاج سیدمحمدباقر تویسرکانی

شهرت:

تویسرکانی
تاریخ وفات (قمری/شمسی):
1333/08/01
محل مزار:
و بقعه تویسرکانی
زمینه فعالیت:
عالم فاضل
حاج سید محمد باقر، عالم فاضل بارع جلیل، فرزند عالم ربانی، آقا میرزا عبدالغفار حسینی، از علمای معروف و امام جماعت مسجد واقع در محله نیم آورد اصفهان، معروف به مسجد حاج محمد جعفر آباده ای، در غرّه جمادی الاولی 1293ق در اصفهان چشم به جهان گشود.
در علوم ادبی نزد آقا سید محمد شوشتری، مولی عبدالرزاق رشتی، مدرّس مدرسه نیم آورد و عالم کامل، آقا میرزا محمد حسین همدانی ساکن مدرسه نیم آورد و مدرّس علوم مختلف اسلامی تحصیل کرد.
در فقه و اصول، کتب معالم الاصول و قوانین و شرح لمعه را در خدمت حاج میرزا بدیع درب امامی،مدرس متخصص در تدریس کتب مذکور و آقا میرزا محمد حسن نجفی، امام مسجد ذوالفقار واقع در بازار بزرگ اصفهان و فقیه و اصولی متبحر، آقا میرزا محمد هاشم چهارسوقی و والد ماجد خود و عالم جامع، آقا میرزا محمدحسین همدانی، مدرس مدرسه نیم آورد فراگرفت. دانش فلسفه و عرفان را از محضر مرحوم جهانگیر خان قشقائی و آخوند ملا محمد کاشانی و والد بزرگوار خود، بهره مند گردید.
در ذیقعده 1326ق عازم زیارت بیت الله الحرام گردید و پس از انجام مراسم حج، به قصد زیارت عتبات عالیات وارد عراق شد و برای مدت دو سال در نجف اشرف اقامت گزید و از جلسه درس دو مرجع عالیقدر عالم تشیع، آقا سید محمد کاظم یزدی و آخوند ملا محمد کاظم خراسانی کسب فیض نمود. وی سپس به علت کسالت عارضه ملزم به بازگشت به مولد خود گردید، و در اصفهان از محضر آقا سید محمد باقر درچه ای و آخوند ملا محمد حسین فشارکیبهره مند گردید و به سال 1346ق از استاد اخیر اجازه اجتهاد و روایت را دریافت نمود.

زندگی نامه مشروح
حاج سید محمد باقر، عالم فاضل بارع جلیل، فرزند عالم ربانی، آقا میرزا عبدالغفار حسینی، از علمای معروف و امام جماعت مسجد واقع در محله نیم آورد اصفهان، معروف به مسجد حاج محمد جعفر آباده ای، در غرّه جمادی الاولی 1293ق در اصفهان چشم به جهان گشود.
در علوم ادبی نزد آقا سید محمد شوشتری، مولی عبدالرزاق رشتی، مدرّس مدرسه نیم آورد و عالم کامل، آقا میرزا محمد حسین همدانی ساکن مدرسه نیم آورد و مدرّس علوم مختلف اسلامی تحصیل کرد.
در فقه و اصول، کتب معالم الاصول و قوانین و شرح لمعه را در خدمت حاج میرزا بدیع درب امامی،مدرس متخصص در تدریس کتب مذکور و آقا میرزا محمد حسن نجفی، امام مسجد ذوالفقار واقع در بازار بزرگ اصفهان و فقیه و اصولی متبحر، آقا میرزا محمد هاشم چهارسوقی و والد ماجد خود و عالم جامع، آقا میرزا محمدحسین همدانی، مدرس مدرسه نیم آورد فراگرفت. دانش فلسفه و عرفان را از محضر مرحوم جهانگیر خان قشقائی و آخوند ملا محمد کاشانی و والد بزرگوار خود، بهره مند گردید.
در ذیقعده 1326ق عازم زیارت بیت الله الحرام گردید و پس از انجام مراسم حج، به قصد زیارت عتبات عالیات وارد عراق شد و برای مدت دو سال در نجف اشرف اقامت گزید و از جلسه درس دو مرجع عالیقدر عالم تشیع، آقا سید محمد کاظم یزدی و آخوند ملا محمد کاظم خراسانی کسب فیض نمود. وی سپس به علت کسالت عارضه ملزم به بازگشت به مولد خود گردید، و در اصفهان از محضر آقا سید محمد باقر درچه ای و آخوند ملا محمد حسین فشارکیبهره مند گردید و به سال 1346ق از استاد اخیر اجازه اجتهاد و روایت را دریافت نمود.
مرحوم مهدوی در وصف او می نویسد:
عالم فاضل، مجتهد زاهد، از علماء اخیار و فضلای ابرار و فقیهی جامع و منزوی بود.
آن مرحوم عالمی متواضع و پارسا و متخلق به اخلاق اسلامی و انسانی بود و دارای سیرتی همانند سیرت اجداد بزرگوارش. از صحبت و معاشرت با عوام حتی المقدور کناره می گرفت؛ گرچه در مواقع نیاز آنان به امور شرعی و مسائل مذهبی و به حل مشکلات می پرداخت. اهل فضل و علم بسیار مورد احترام او بودند. هرگاه طلبه ای وارد مجلس می شد، در احترام به او به پا می ایستاد و هرگاه چند نفر با هم بودند، در سلام به آنها سبقت می گرفت.
آثار و تألیفات
1- تعلیقات و حواشی بر شرایع الاسلام؛ 2- تعلیقات و حواشی بر شرح لمعه؛ 3- تحفـﺔ الاخوان فی اعجاز القران؛ 4- مشکوة الضیاء فی احوال فاطمـﺔ الزهراء؛ 5- رسالـﺔ فی احوال صاحب الزمان؛ 6- مآثر الباقریـﺔ (شامل مطالب مختلف از فوائد رجالیه و تاریخیه و فقه الحدیث و بعض آراء الاصولیـﺔ).
وی در شب دوم ربیع الاول 1374ق / 8 آبان 1333ش به لقای حق پیوست و در تخت فولاد، کنار مرحوم پدر خود در بقعه تکیه تویسرکانی مدفون گردید. میرزا حبیب الله نیّر در رثای او چنین می سراید:
طائف خانه حق بارگه سبحانی/شد سوی عالم باقی ز سرای فانی
سید شرع مدار اسم محمد باقر/بزم فردوس برین گشت از او نورانی
والدش عالم موسوم به عبدالغفّار/آیت الله که در فضل نبودش ثانی
قدوة الحاج اخ کهترش آن با همت/بوالحسن نام، بود نابغه ای ربّانی
مسجد حاجی آباده ای از تعمیرات/باطناً ظاهراً این هر سه بدندش بانی
شد ز « نیّر » چو سؤال از سنة تاریخش/چونکه آن حجت الاسلام بدی روحانی
قدسیان کرده خطابی و به روحش گفتند/« قدس مأوی بنما باقر تویسرکانی »