مولانا علی جاوید

مولانا علی                                   جاوید

مولانا علی جاوید

شهرت:

مازندرانی
تاریخ وفات (قمری/شمسی):
1/01/1070
محل مزار:
تخت فولاد
زمینه فعالیت:
ادیب شاعر، مولانا علی، متخلص به جاوید، خلف مولانا محمد علی حبش در شهر ساری به دنیا آمد.
وی در سال 1067 ق به اصفهان آمده و با شعرا و بزرگان این شهر حشر و نشر داشته است.
ولی قلی بن داود شاملو دربارة وی می نویسد: « از جمله غوّاصان بحر عمّان بی پایان فکر، که دُرر اشعار آبدار ایشان از معایب قصور عاری و ابیات بلند صفات ایشان جاوید به افواه و السنۀ اهل دانش جاری و ساری است. افتخار شعراء قدیم و جدید، ناظم آداب گفت و شنید، خدّام مولانا علی، متخلص به جاوید است... مولد شریف و مکان نشو و نمایش، قصبۀ ساری مازندران بهشت نشان است. درعلم انشاء و قواعد فن معما فیما بین صاحبان دانش از مشاهیر و در جمیع فنون شعری ماهر و بی نظیر است».
مرحوم مهدوی می نویسد: وی ابتدا «دانش» تخلص می نمود و بعداً تخلص خود را به «جاوید» تبدیل کرد.
وفاتش را در سال 1070 ق، و مدفنش در قرب جوار بابارکن الدین در موضع مشهور به تخت فولاد در بقعه محمد علی بیک است.

زندگی نامه مشروح
ادیب شاعر، مولانا علی، متخلص به جاوید، خلف مولانا محمد علی حبش در شهر ساری به دنیا آمد.
وی در سال 1067 ق به اصفهان آمده و با شعرا و بزرگان این شهر حشر و نشر داشته است.
ولی قلی بن داود شاملو دربارة وی می نویسد: « از جمله غوّاصان بحر عمّان بی پایان فکر، که دُرر اشعار آبدار ایشان از معایب قصور عاری و ابیات بلند صفات ایشان جاوید به افواه و السنۀ اهل دانش جاری و ساری است. افتخار شعراء قدیم و جدید، ناظم آداب گفت و شنید، خدّام مولانا علی، متخلص به جاوید است... مولد شریف و مکان نشو و نمایش، قصبۀ ساری مازندران بهشت نشان است. درعلم انشاء و قواعد فن معما فیما بین صاحبان دانش از مشاهیر و در جمیع فنون شعری ماهر و بی نظیر است».
مرحوم مهدوی می نویسد: وی ابتدا «دانش» تخلص می نمود و بعداً تخلص خود را به «جاوید» تبدیل کرد.
وفاتش را در سال 1070 ق، هنگامی که ابر سبک رفتار عمرش موازی شصت مرحله از مراحل حیات طی نموده بود و مدفنش در قرب جوار شفیع المجرمین، حضرت بابارکن الدین در موضع مشهور به تخت فولاد در بقعه محمد علی بیک است.
شاردن در « سفرنامه»ی خود بعد از ذکرمقبره اللهوردیخان می نویسد:
آنگاه مقبره محمد علی بیک ناظر یا پیشکار کل دربار شاه مشاهده می گردد. این مقبره به مسجد و بازاری که وی پدید آورده، پیوسته و به مانند مزار اللهوردیخان در میان باغی بزرگ واقع است.