محمدحسین شریعت هرندی

محمدحسین شریعت هرندی

محمدحسین شریعت هرندی

شهرت:

شریعت هرندی
تاریخ وفات (قمری/شمسی):
1356/08/26
محل مزار:
و بقعه تویسرکانی
زمینه فعالیت:
عالم ربانی
فرزند محمد، عالم فاضل، از شاگردان آخوند گزی، سید محمد نجف آبادی و آخوند فشارکی است. او در هرند و اصفهان به اقامه جماعت پرداخته، در مدرسه صدر تدریس می کرد. وی در26 آبان1356ش وفات نمود.
زندگی نامه مشروح
فرزند استاد محمد آهنگر. در روستای هرند از توابع اصفهان متولد شد. پدرش مردی صالح بود و خانه اش محل اصلاح امور مردم بود. وی پس از پشت سر نهادن دوران کودکی و تحصیلات مقدماتی به اصفهان هجرت کرد و از محضر اساتید آن زمان بهره مند گردیده و به اخذ اجازة اجتهاد نایل گردید.
برخی از اساتید ایشان عبارتند از: آخوند ملا عبدالکریم گزی؛ سیدمحمدنجف آبادی؛ شیخ محمدرضا نجفی و آخوند ملا محمدحسین فشارکی.
آیت الله شریعت چندین ماه نیز در نجف اشرف به سر برد و با مراجع زمان مراوده داشته و مورد اعتماد آنان و بخصوص سید محسن حکیم قرار گرفته و به اخذ اجازه از او و برخی دیگر از مراجع نجف اشرف نایل گردید. وی در سال 1351ق از آخوند فشارکی اجازة اجتهاد دریافت کرده و گویا از بزرگانی همچون شیخ محمدرضا نجفی نیز اجازة اجتهاد داشته که اکنون در دست نیست.
پس از آن نیز از مراجع نجف اشرف همچون سید محسن حکیم، سید عبدالهادی شیرازی و سید ابوالقاسم خوئی اجازه حسبیه دریافت کرده و از وکلای آنان در اصفهان به شمار می رفت. شریعت هرندی از جهت علم و تقوا و امانت مورد تأیید علما و مراجع وقت بوده و چندین نفر از علمای زمان او را به عنوان عالمی عامل جهت ترویج دین و اقامةجمعه و جماعت در زادگاهش هرند معرفی نموده اند.
محمد ابراهیم جواهری (یادداشت ها) در اوصاف وی می نویسد: « وی در ادبیات عرب و فقه و اصول مسلط بود. در حوزة بسیاری از علمای اصفهان حاضر شده و ادبیات و فقه و اصول را فراگرفته بود. در مدرسة صدر، حجره داشت و در حدود چهل سال « مطوّل» و « معالم» و « شرح لمعه» و سایر کتب درسی را تدریس می کرد، ولی چون بیان کافی و رسا نداشت، شاگردان او زیاد نبودند. نگارنده در سال 1324ش چند هفته نزد او کتاب « معالم» را خواندم. سید علی هدایتی خواجوئی واعظ فقید که در آن زمان هنوز معمم نشده بود و به شغل کاروانی و بافندگی اشتغال داشت و فاضل ادیب محمد آقا محزون که در بازار مغازه دارد با من همدرس بودند. شریعت هرندی که روحانی متواضعی بود و جز در مسجد در جای دیگر به منبر نمی رفت، محضر و ملک زراعتی و باغی در هرند داشت و از آن اعاشه می کرد. پس از فوت حجت الاسلام حاج میرزا ابوالحسن تویسرکانی که از علما بود و فرزندی روحانی نداشت، شریعت هرندی امامت مسجد حاج محمد جعفر آباده ای را بر عهده گرفت و تا آخر عمر امام آن مسجد بود. هر کس از دبیران ادبیات، اشکال ادبی در زبان عرب پیدا می کرد از او می پرسید. وی با اخلاق خوب با مردم رفتار می کرد در اواخر عمر چیزی نداشت و مریدانش خانه ای برای او خریدند».
شریعت از ممتحنین دروس حوزة علمیة اصفهان بود و در هیأت حضرت ابوالفضل ( ع) به ایراد سخن، ارائة مسائل احکام و مباحث تفسیری می پرداخت. وی سالیانی نیز در هرند به اقامة جماعت و تبلیغ دین اشتغال داشت و خدماتی جهت مردم محل انجام داد که مورد تقدیر مقامات دولتی وقت قرار گرفت. وی که در مدرسة صدر حجره داشت در امر تدریس نیز کوشا بود و شاگردان چندی را تربیت نموده است. که از آن جمله اند: حاج آقا حسین یزدی؛ شیخ مرتضی مقتدایی؛ سید محمد احمدی سدهی؛ شیخ اسدالله الهی طالخونچه ای؛ شیخ اسدالله جوادی؛ سید علی میر لوحی فلاورجانی؛ سید احمد تویسرکانی؛ شیخ حسین حسام هرندی؛ شیخ حسین فاضل کوشکی؛ سید محمود امام جمعه زاده خوراسکانی و حجت الاسلام سید مجتبی مهدوی هرندی.
این عالم وارسته و روحانی پر تلاش و خدوم در روز پنجشنبه5 ذی الحجه 1397ق/26 آبان1356ش وفات یافت و در صحن تکیة تویسرکانی مدفون گردید.