میرزا محمدحسن عراقی

میرزا محمدحسن عراقی

میرزا محمدحسن عراقی

شهرت:

تاریخ وفات (قمری/شمسی):
1/01/1323
محل مزار:
و بقعه شهشهانی
زمینه فعالیت:
عالم فقیه
فرزند میرزا ابراهیم محرر، عالم زاهد و فقیه محقق و از مدرسین برجستة در حوزه علمیه اصفهان در قرن چهاردهم هجری است. میرزا محمد حسن در اصفهان نزد جمعی از علمای بزرگ از جمله میرزا محمد باقر چهارسویی، میرزا محمد حسن نجفی، شیخ محمدباقر نجفی مسجدشاهی و دیگران تحصیل نمود و سپس به نجف اشرف مهاجرت کرده و تحصیلات خود را کامل نمود.
میرزا حسن عراقی در اصفهان در محله دردشت ساکن و به امامت در مساجد ذوالفقار و سلام پرداخته و به تدریس اصول و خارج فقه در مدرسه صدر بازار مشغول بود. سید محمد علی مبارکه ای می نویسد:« در مدرسه صدر به تدریس علم اصول اشتغال داشت و فضلای بسیاری در اطرافش جمع شدند».
در بیان اوصاف این عالم وی را از زهاد و عباد معرفی کرده اند. میرزا حسن خان جابری انصاری می نویسد:« زاهدی گوشه نشین و مختفی و در زندگانی به قناعت مانند استادش میرزا محمدحسن نجفی». میر سید علی جناب می نویسد:« در نهی از منکر بی اختیار بود و شب بیداری را مواظبت داشت[...]غالباً به سبب نهی از منکراتی که از بستگان حاجی میرزا هاشم امام جمعه صادر می شد باعث تغیر امام جمعه بود، مخصوصاً در موضوع چند مسجد که یهودی ها و غیره به عنوان خرید از امام جمعه تصرف کرد و از صورت مسجدیت انداخته بودند. آمیرزا حسن کوشش نود و آنها را مسترد داشت».
همچنین مسجدی در نزدیک مسجد جامع عتیق را که در تصرف کسبه درآمده بود به همت وی و مردم محلة نیم آورد و جماله کله به نام مسجد سلام تجدید بنا شد.
این عالم فقیه سرانجام در جوانی به سال 1323ق فوت و در بقعه سید محمد شهشهانی و در کنار مزار میرزا بدیع درب امامی به خاک سپرده شد.

زندگی نامه مشروح
فرزند میرزا ابراهیم محرر، عالم زاهد و فقیه محقق و از مدرسین برجستة در حوزه علمیه اصفهان در قرن چهاردهم هجری است. پدرش میرزا ابراهیم در مسجد نو بازار به محرری مشغول بود. میرزا محمد حسن در اصفهان نزد جمعی از علمای بزرگ از جمله میرزا محمد باقر چهارسویی، میرزا محمد حسن نجفی، شیخ محمدباقر نجفی مسجدشاهی و دیگران تحصیل نمود و سپس به نجف اشرف مهاجرت کرده و نزد میرزا حبیب الله رشتی، آخوند ملا محمد کاظم خراسانی و سید محمد کاظم یزدی تحصیلات خود را کامل نمود. او از میرزا حبیب الله رشتی، سید محمدکاظم یزدی، آخوندخراسانی،آخوند ملا لطف الله مازندرانی و میرزا محمدباقر چهارسویی اجازه دریافت نمود.
میرزا حسن عراقی در اصفهان در محله دردشت ساکن و به امامت در مساجد ذوالفقار و سلام پرداخته و به تدریس اصول و خارج فقه در مدرسه صدر بازار مشغول بود. سید محمد علی مبارکه ای می نویسد:« در مدرسه صدر به تدریس علم اصول اشتغال داشت و فضلای بسیاری در اطرافش جمع شدند».
از شاگردانش به علمایی همچون: سید احمد صفایی خوانساری( صاحب اجازه از وی)، ملا محمد مهدی فاضل خوانساری( صاحب اجازه از وی)، سید محمد حسن سدهی، شیخ محمدعلی یزدی و میر سید علی جناب می توان اشاره کرد.
از آثار وی تقریرات درس استادش میرزا حبیب الله رشتی است . در این رابطه سید محمدعلی مبارکه ای می نویسد:« کتاب خطی که نوشته-های درس اصول استاد او بوده و به دست خود نوشته در نزد نویسنده موجود است». همچنین رساله« التصریف» به زبان عربی در صرف احتمالاً از آثار وی می باشد.
در بیان اوصاف این عالم وی را از زهاد و عباد معرفی کرده اند. میرزا حسن خان جابری انصاری می نویسد:« زاهدی گوشه نشین و مختفی و در زندگانی به قناعت مانند استادش میرزا محمدحسن نجفی». میر سید علی جناب می نویسد:« در نهی از منکر بی اختیار بود و شب بیداری را مواظبت داشت[...]غالباً به سبب نهی از منکراتی که از بستگان حاجی میرزا هاشم امام جمعه صادر می شد باعث تغیر امام جمعه بود، مخصوصاً در موضوع چند مسجد که یهودی ها و غیره به عنوان خرید از امام جمعه تصرف کرد و از صورت مسجدیت انداخته بودند. آمیرزا حسن کوشش نود و آنها را مسترد داشت».
همچنین مسجدی در نزدیک مسجد جامع عتیق را که در تصرف کسبه درآمده بود به همت وی و مردم محلة نیم آورد و جماله کله به نام مسجد سلام تجدید بنا شد.
این عالم فقیه سرانجام در جوانی به سال 1323ق فوت و در بقعه سید محمد شهشهانی و در کنار مزار میرزا بدیع درب امامی به خاک سپرده شد.