آقا جمال الدین قدسی

آقا جمال الدین قدسی

آقا جمال الدین قدسی

شهرت:

قدسی
تاریخ وفات (قمری/شمسی):
1353/08/15
محل مزار:
و بقعه تویسرکانی
زمینه فعالیت:
شاعر
فرزند میرزا عبدالحسین، متولد1276ش، از شاعران و فرهنگیان اصفهان و از شاگردان شیخ علی مدرس یزدی، شیخ محمدحکیم خراسانی و شیخ محمدباقر الفت است. وی در مدارس اصفهان به تدریس مشغول بوده، مردی متعهد، دلسوز و پرکار بود. او علاوه بر اهتمام چاپ «دیوان غمام همدانی»، در سال1342ق مجموعه «دانشنامه» گردآوری علامه الفت را نیز به چاپ رساند. قدسی در 15 آبان1353ش از دنیا رفت
زندگی نامه مشروح
فرزند میرزا عبدالحسین از شاعران و فرهنگیان اصفهان در روز 23 فروردین1276ش در اصفهان متولد شد. از سن هفت سالگی در مدرسة باقریه (حاج مشیرالملک) و پس از انحلال آن در مدرسة ایمانیه و سپس در مدرسة قدسیه درس خواند و بعداً در حوزة علمیة اصفهان، سطوح را نزد آقا شیخ علی مدرس یزدی، حکمت را نزد شیخ محمد حکیم خراسانی و ریاضیات و فلسفه جدید را نزد شیخ محمد باقر الفت آموخت.
وی تدریس را قبل از سال 1303ش و در مدرسة قدسیه آغاز کرد. سپس در مدرسة اقدسیه تدریس نمود. از سال 1308ش در دبیرستان صارمیه و از سال 1325ش به بعد در دبیرستان های ادب، اتحاد، سعدی و همچنین دانشسرای مقدماتی دختران اصفهان به تدریس مشغول بود و در کنار آن چندی حسابداری دبیرستان ادب را برعهده داشت. او پس از درگذشت پدر، مدیریت دبیرستان قدسیه را برعهده گرفت و پس از دولتی شدن این دبیرستان همچنان به مدیریت و تدریس در این آموزشگاه ادامه داد تا این که بازنشسته شد.
آقا جمال الدین قدسی در شغل دبیری مردی متعهد و دلسوز و پرکار به شمار می رفت و به خاطر تلاش فوق العاده و تجربة فراوان، از طرف وزارت فرهنگ در سال 1333ش در زمان ریاست بر دبیرستان قدسیه موفق به دریافت نشان درجه سوم وزارت فرهنگ شد و بار دیگر در زمان بازنشستگی به اخذ نشان درجه سوم وزارت فرهنگ نائل آمد.
او همچون پدر و عموهایش مردی دیندار و بافضیلت و مردم دار بود و به امانت داری و تقوا شهرت داشت و به خاطر برخی امور چون وصایت، قیمومیت صغار ایتام و حل و فصل اختلافات مورد رجوع قرار می گرفت. از جمله سندی در دست است که میرزا محمدعلی انصاری فرزند میرزا موسی شیخ الانصار، وی را وصی خود و قیم فرزندانش قرار داده است.
آقا جمال الدین، به همراه جمعی از فضلا و دانشمندان اهل معرفت ارادتمند عارف وارسته سید محمد یوسف زاده همدانی«غمام» بودند و دیوان غمام همدانی به همت آقا جمال الدین قدسی در سال1342ق، چاپ سنگی شده و دو رباعی در ماده تاریخ طبع دیوان غمام سرودة آقا جمال در آن آمده است.
وی هرچند دارای قریحه شعر بود اما اشعار کمی سروده است که اغلب در قالب قصیده و ماده تاریخ است. که از جمله آنها می توان به ماده تاریخ درگذشت مجتهد و مدرس نامدار آن عهد سید محمد مدرس نجف آبادی و شاعر و نویسندة توانا جواد مجدزاده صهبا و ماده تاریخ ساختمان دبیرستان هراتی اشاره کرد. وی علاوه بر اهتمام بر چاپ دیوان غمام همدانی در سال 1342ق مجموعه« دانشنامه» گردآوری شیخ محمد باقر الفت را نیز به چاپ رسانده است.
آقا جمال الدین قدسی سرانجام در روز 15 آبان 1353ش از دنیا رفت و در کنار پدر و عموهای خود در صحن تکیه تویسرکانی در تخت فولاد به خاک سپرده شد یاد کرد. شماری از شاعران اصفهان به مناسبت درگذشت او مرثیه و ماده تاریخ گفته اند از جمله عبدالحمید اوحدی « یکتا» و حسن بهنیا «متین» و سید مجتبی کیوان که چنین سروده است:
نوشت خامة کیوان به سال تاریخش
جمال قدسی بگشود پر بگلشن قدس
فرزند پسر آقا جمال الدین، استاد منوچهر قدسی، شاعر خوشنویس و دانشمند معاصر است. او شاعری خوش قریحه، خوشنویسی زبردست، استادی ادیب و انسانی وارسته بود که عمر خود را به تدریس و تعلیم و تحقیق گذراند. همچنین فرزند دختر آقا جمال الدین به نام عفت قدسی که همسر میرزا عبدالله نیر -برادر میرزا حبیب الله نیر- خواهرزاده میرزا عبدالحسین است و فرزند ذکور مشارالیها دکتر جمشید نیر از استادان دانشگاه در رشته برق است.