ملا مهدی قمبوانی

ملا مهدی قمبوانی

ملا مهدی قمبوانی

شهرت:

قمبوانی
تاریخ وفات (قمری/شمسی):
3/07/1255
محل مزار:
  و بقعه فاضل هندی
زمینه فعالیت:
عالم فقیه
فرزند محمد صادق، عالم فاضل و فقیه کامل، از معاصران سید حجت الاسلام شفتى.
از سرگذشت و شرح حال او اطلاع دقیقى در دست نیست، جز این که وى در 26 شعبان 1252ق تقریظى بر کتاب فقهى« مهجة الفواد فى شرح الارشاد» اثر عالم جلیل سید محمد حسن مجتهد اصفهانى نوشته و مراتب علمى و رسیدن او به درجة اجتهاد را تأیید نموده است.
بر کتاب یاد شده فقهاى بزرگى همچون علامه سید صدرالدین موسوى عاملى و میرزا محمد مهدى نایب الصدر نیز تقریظ نوشته اند و به مؤلف اجازه اجتهاد داده اند. از این روى مى توان به مقام و موقعیت علمى و اجتماعى ملا مهدی قمبوانى پى برد؛ چرا که وى در ردیف علماى بزرگى همچون دو فقیه بزرگ یاد شده، قرار داشته و تقریظ او مورد اعتنا و اهمیت فقیهى چون سید محمد حسن مجتهد، شاگرد برجستة حاجى کلباسى بوده است.
در تذکرة «مآثر الباقریة» تحت عنوان «حیرت»، جزو شعراى مداح سید شفتى، از ملا مهدى طالخونچه اى سمیرمى نام برده و او را از شاگردان سید شفتى به شمار آورده که در عنفوان جوانى از بیشتر علوم آگاهى یافته و علاوه بر آن اشعارى نیز با تخلص «حیرت» مى سروده است.
این شخص باید ملا محمد مهدى قمبوانى باشد و با توجه به شاگردى او نزد سید شفتى و وفاتش در سال 1255ق که پنج سال قبل از وفات استاد واقع شده، مى توان حدس زد که وى در سن جوانى از دنیا رفته است.
سید مصلح الدین مهدوی می نویسد: «عالم فاضل جلیل که حسن خط را بر فضایل و کمالات خود افزوده و خط نسخ را به استادی و مهارت می نوشته»
ملا مهدى در شب جمعه 3 رجب 1255ق وفات یافته و در سمت شمال مقبرة فاضل هندى مدفون گردید.

زندگی نامه مشروح
فرزند محمد صادق، عالم فاضل و فقیه کامل، از معاصران سید حجت الاسلام شفتى.
از سرگذشت و شرح حال او اطلاع دقیقى در دست نیست، جز این که وى در 26 شعبان 1252ق تقریظى بر کتاب فقهى« مهجة الفواد فى شرح الارشاد» اثر عالم جلیل سید محمد حسن مجتهد اصفهانى نوشته و مراتب علمى و رسیدن او به درجة اجتهاد را تأیید نموده است.
بر کتاب یاد شده فقهاى بزرگى همچون علامه سید صدرالدین موسوى عاملى و میرزا محمد مهدى نایب الصدر نیز تقریظ نوشته اند و به مؤلف اجازه اجتهاد داده اند. از این روى مى توان به مقام و موقعیت علمى و اجتماعى ملا مهدی قمبوانى پى برد؛ چرا که وى در ردیف علماى بزرگى همچون دو فقیه بزرگ یاد شده، قرار داشته و تقریظ او مورد اعتنا و اهمیت فقیهى چون سید محمد حسن مجتهد، شاگرد برجستة حاجى کلباسى بوده است.
در تذکرة «مآثر الباقریة» تحت عنوان «حیرت»، جزو شعراى مداح سید شفتى، از ملا مهدى طالخونچه اى سمیرمى نام برده و او را از شاگردان سید شفتى به شمار آورده که در عنفوان جوانى از بیشتر علوم آگاهى یافته و علاوه بر آن اشعارى نیز با تخلص «حیرت» مى سروده است.
این شخص باید ملا محمد مهدى قمبوانى باشد و با توجه به شاگردى او نزد سید شفتى و وفاتش در سال 1255ق که پنج سال قبل از وفات استاد واقع شده، مى توان حدس زد که وى در سن جوانى از دنیا رفته است.
میرزا محمد على وفا زواره اى مى نویسد: «حیرت اسمش ملا مهدى و از اهالى قریه طالخونچه سمیرم، من اعمال اصفهان ارم بنیان است. جوانى است رؤوف و به حُسن اخلاق، موصوف، در مدرسة سلطانى چهارباغ که از متنزهات اصفهان، بلکه مشهور جهان است، به جدى لایق و به جهدى فایق، به تحصیل علوم مى پردازد و لحظه اى خود را فارغ نمى سازد. با وجود حداثت سن در اکثر علوم، ترقیات کرده و از هر فنى از فنون، بهره وافى به دست آورده. چون صاحب ذهن دقیق و طبع رشیق است، گاهى که از مطالعت علومش، فراغتى حاصل است، به گفتن قصیده یا غزلى، مسرت افزاى خاطر همگنان مى گردد. الحق، قصایدش، چون طبعش، بلند و غزلیاتش، چون خاطرش دلپسند است».
سید مصلح الدین مهدوی می نویسد: «عالم فاضل جلیل که حسن خط را بر فضایل و کمالات خود افزوده و خط نسخ را به استادی و مهارت می نوشته»
ملا مهدى در شب جمعه 3 رجب 1255ق وفات یافته و در سمت شمال مقبرة فاضل هندى مدفون گردید. سنگ لوح مزارش به خط ثلث خوش محمد حسین ضیاء اصفهانى نوشته شده، و به دست استاد محمد رضا ابن محمد على حجار بزرگ آن زمان حجارى شده است. امضاى حجار و کاتب بالاى سنگ به خط نستعلیق مسطور است.