سیدحسین متعظ برزانی

سیدحسین متعظ برزانی

سیدحسین متعظ برزانی

شهرت:

متعظ برزانی
تاریخ وفات (قمری/شمسی):
1358/03/05
محل مزار:
و بقعه تویسرکانی
زمینه فعالیت:
خطیب و واعظ
از وعاظ فاضل و برجسته اصفهان، فرزند سید محمدعلی واعظ برزانی که نسبش به سادات طباطبایی زواره می پیوندد. به نوشتة استاد محمدابراهیم جواهری: «وی در حدود پنجاه سال منبر رفت و حتی در زمان رضا شاه که عمامه از سر وعاظ برداشتند و وی به اجبار متحدالشکل شد، نیز دست از کار مقدس خود برنداشت و با پالتو و کلاه پهلوی به منبر می رفت». ایشان داماد میرزا علی قمشه ای شمس آبادی بوده و نزد شیخ محمدرضا نجفی تحصیل نموده و اجازة نقل حدیث و روایت داشته است. وی در حدود هشتاد سالگی در 5 خرداد 1358ش/29 جمادی الآخر1399ق وفات یافت و در تکیة تویسرکانی مدفون شد.
زندگی نامه مشروح
از وعاظ فاضل و برجسته اصفهان، فرزند سید محمدعلی واعظ برزانی که نسبش به سادات طباطبایی زواره می پیوندد. به نوشتة استاد محمدابراهیم جواهری: «وی در حدود پنجاه سال منبر رفت و حتی در زمان رضا شاه که عمامه از سر وعاظ برداشتند و وی به اجبار متحدالشکل شد، نیز دست از کار مقدس خود برنداشت و با پالتو و کلاه پهلوی به منبر می رفت». ایشان داماد میرزا علی قمشه ای شمس آبادی بوده و نزد شیخ محمدرضا نجفی تحصیل نموده و اجازة نقل حدیث و روایت داشته است. وی در حدود هشتاد سالگی در 5 خرداد 1358ش/29 جمادی الآخر1399ق وفات یافت و در تکیة تویسرکانی مدفون شد.
اشعار زیر بر سنگ مزارش حک شده است:
به مرگ متعظ آن پاک مرد روحانی/که بست دیده حق بین ز عالم فانی
ز غم بسوخت دل دوستان آن واعظ/شدند جمله از این سوگ در پریشانی
به یاد رحلت آن سید جلیل القدر/که بود مرد خدا با صفات انسانی
ادب به جمع سر افزود و گفت تاریخش:/سپرد ره سوی جنت حسین برزانی