شیخ احمد مدرس زنجانی

شیخ احمد مدرس زنجانی

شیخ احمد مدرس زنجانی

شهرت:

مدرس زنجانی
تاریخ وفات (قمری/شمسی):
9/04/1369
محل مزار:
ملا اسماعیل خواجویی
زمینه فعالیت:
عالم ربانی
عالم فاضل، فقیه متکلم و ادیب شاعر، متخلص به «خادم»، از شاگردان سید ابوالحسن اصفهانی در نجف اشرف بوده و سال ها در کرمان به تدریس اشتغالداشته است. پس از آن در اصفهان ساکن و مشغول تدریس گردید. از آثار وی «هدایة الانام فی منظومة الکلام» است. وی در 9 ربیع الثانی1369ق رحلت نمود.
زندگی نامه مشروح
عالم فاضل، فقیه متکلم و ادیب شاعر. وى در ابهر زنجان متولد شد. تحصیلات خود را در نجف اشرف به پایان رساند و سپس در کرمان ساکن شده و مدت چهل سال در آن جا به تدریس و افاده مشغول گردید و مورد احترام و وثوق علما و مردم قرار گرفت. وى در نجف اشرف از محضر آیت الله العظمى سید ابوالحسن اصفهانى و اساتید دیگر بهره برد.
در کتاب « نام آوران علم و اجتهاد کرمان» چنین آمده: « وى از علماى بزرگوار زنجان بود که مدت زیادى را در شهر کرمان به افاضه و تربیت و پرورش شاگردان این شهر سپرى نمود. به شهادت افرادى که محضر وى را درک نموده اند، از نظر علمى عالمى فاضل، و در خصایل و مکارم اخلاقى زاهدى بى بدیل بود. وى همچنین بسیار مورد توجه و وثوق آیة الله حاج میرزا محمدرضا مجتهد بود. ورع و تقوا و زهد ایشان هنوز در این دیار ضرب المثل و مشهور است. ساده زیستى و قناعت از مهم ترین و بارزترین صفات ذاتى وى بود و به هیچ وجه وجوهات را از کسى قبول نمى کرد[...] علت آمدن ایشان به کرمان به درستى معلوم نیست؛ اما سالیان دراز در این شهر رحل اقامت افکند و حتى در این دیار ازدواج نمود. حجة الاسلام حجتى کرمانى مى گوید: مرحوم مدرس سالیان دراز در حجره اى در مدرسة معصومیه به تحقیق و مطالعه و ریاضت اشتغال داشت. بسیار آرام و متین و ساکت و از رفتارش آثار تواضع و فروتنى هویدا بود[...]. شب ها در مسجد ملک کرمان به اقامه نماز مى پرداخت و اهل زهد و صلاح به او اقتدا مى کردند».
مدرس صدرى پس از سال ها اقامت در کرمان به مشهد مقدس عزیمت نموده، سپس به اصفهان مهاجرت کرده و در محلة دروازه حسن آباد ساکن گردید. حاج شیخ مهدى نجفى ایشان را در مسجد جنب مدرسه عرب ها به امامت جماعت نصب کرد.
به نوشته شاگردش حاج شیخ احمد روحانى: « وى عالمى صالح و قناعت پیشه و منزوى و بسیار وارسته بود. در پشت مسجد امام منزل داشت و در مدرسة ناصریه به تدریس کلام مشغول بود. مردى ساکت و با وقار بود و غیر از درس هیچ حرف و کلام دیگرى از او شنیده نمى شد».
از شاگردان وی حجج اسلام زیر را می توان اشاره کرد: شیخ احمد روحانى)شیخ الاسلام(؛ شیخ جعفر الهى نجف آبادى؛ سید محمد احمدى خمینى شهرى.
از این عالم جلیل دو اثر به چاپ رسید که عبارتند از: 1. «هدایة الانام فى منظومة الکلام» که در سال 1369ق در مطبعة نو اصفهان به چاپ رسیده است؛ 2.«وجیزه در فرق بین سِحر و معجزه».
وی به عربی و فارسی شعر می سرود و «خادم» تخلص می نمود. از اشعار او «قصیدة غدیریه» است که در روز عید غدیر در نجف اشرف سروده و در پایان کتاب «هدایة الانام» او چاپ شده است.
شیخ احمد زنجانی 9 ربیع الثانى 1369ق وفات یافت و در تکیة ملا اسماعیل خواجویی مدفون گردید.