میرزا محمدعلی نجف پور

میرزا محمدعلی نجف پور

میرزا محمدعلی نجف پور

شهرت:

نجف پور
تاریخ وفات (قمری/شمسی):
محل مزار:
و بقعه شهشهانی
زمینه فعالیت:
نقاش
فرزند آقا محمدجعفر نقاش و نوادة نقاش معروف اوایل قاجار آقا نجفعلی اصفهانی است.
به لحاظ آوازة جدش آثار خود را «محمد بن علی آقا نجف» رقم زده است.
میرزا محمدعلی که همچنین عموزادة نقاش معروف صنیع همایون و شوهر خواهر وی بود. سالهای متمادی در حجرة متعلق به صنیع همایون در سرای حاج علینقی بازار، با وی همکاری هنری داشته است. این دو به عنوان تنها بازماندگان نسل دوم آقا نجف که در اواخر دورة قاجار و پهلوی اول می زیسته اند، مرجع اصلی هنرمندان سدة حاضر بوده.
میرزا محمدعلی نقاشی گل و مرغ را شیرین و با حالت می ساخت و در چهره سازی و منظره پردازی نیز خوش قلم بود. همچنین در تقلید نقاشی های تالار چهلستون اصفهان دستی قوی داشته و مجالس مذکور را عیناً با رنگ و روغن منتقل نموده است و نیز تابلوهای رنگ و روغنی با موضوعهای تازه و آموزنده از قبیل تصویر عواقب اعتیاد در نوشابه های الکلی از جمله کارهای اوست.
تصویر تابلو روغنی پذیرائی شاه طهماسب از همایون پادشاه هند و نیز تابلو «پذیرایی شاه عباس از محمدولی خان پادشاه ترکستان» به تقلید از آثار چهلستون با رقم محمد بن آقا نجف که در کاخ نخست وزیری سابق نگهداری می شد، در کتاب «آثارهنری ایران» به چاپ رسیده است. میرزا عبدالله مصور طاهری (م:1329ش) نقاش چیره دست متأخر داماد میرزا محمدعلی بود و اکبر مصور طاهری نوة او نیز به کار نقاشی اشتغال داشت.
میرزا محمدعلی نجف پور در حدود 75 سالگی درگذشت و پیکرش در تکیة شهشهانی و در شمال بقعه مدفون گردید.

زندگی نامه مشروح
فرزند آقا محمدجعفر نقاش و نوادة نقاش معروف اوایل قاجار آقا نجفعلی اصفهانی است. پدر هنرمندش در نقاشی قلمدان آثار گرانبهائی پدید آورده و میرزا محمد علی نزد وی تعلیم نقاشی یافته و از راهنمائی های عموها (آقا محمد کاظم و آقا احمد) و سایر بستگان نقاش خود بهره برده است.
به لحاظ آوازة جدش آثار خود را «محمد بن علی آقا نجف» رقم زده است و همین امر موجب گردیده که بعض مجموعه داران آثار هنری معاصر، او را فرزند آقا نجف به شمار آورند و حال آنکه وی از نوادگان آقا نجف است. او اندکی قبل از درگذشتش به سال1312ش، در دورة پهلوی اول به اعتبار پدربزرگش فامیلی نجف پور را انتخاب نموده بود.
میرزا محمدعلی که همچنین عموزادة نقاش معروف صنیع همایون و شوهر خواهر وی بود. سالهای متمادی در حجرة متعلق به صنیع همایون در سرای حاج علینقی بازار، با وی همکاری هنری داشته است. این دو به عنوان تنها بازماندگان نسل دوم آقا نجف که در اواخر دورة قاجار و پهلوی اول می زیسته اند، مرجع اصلی هنرمندان سدة حاضر بوده و بسیاری از نقاشان شناخته شده بعدی اصفهان از جمله مصورالملکی، منصور طاهری، امامی، ذوالفنون و صنیع زاده از شاگردان آنان محسوب می شوند. جلال-الدین همایی می نویسد: «نگارنده مکرر همراه والد مرحوم، طرب، خدمت ایشان رسیده و از هر دو سرمشق نقاشی گرفته ام که هنوز در میان کاغذهای بنده موجود است».
میرزا محمدعلی نقاشی گل و مرغ را شیرین و با حالت می ساخت و در چهره سازی و منظره پردازی نیز خوش قلم بود. همچنین در تقلید نقاشی های تالار چهلستون اصفهان دستی قوی داشته و مجالس مذکور را عیناً با رنگ و روغن منتقل نموده است و نیز تابلوهای رنگ و روغنی با موضوعهای تازه و آموزنده از قبیل تصویر عواقب اعتیاد در نوشابه های الکلی از جمله کارهای اوست.
تصویر تابلو روغنی پذیرائی شاه طهماسب از همایون پادشاه هند و نیز تابلو «پذیرایی شاه عباس از محمدولی خان پادشاه ترکستان» به تقلید از آثار چهلستون با رقم محمد بن آقا نجف که در کاخ نخست وزیری سابق نگهداری می شد، در کتاب «آثارهنری ایران» به چاپ رسیده است. میرزا عبدالله مصور طاهری (م:1329ش) نقاش چیره دست متأخر داماد میرزا محمدعلی بود و اکبر مصور طاهری نوة او نیز به کار نقاشی اشتغال داشت.
میرزا محمدعلی نجف پور در حدود 75 سالگی درگذشت و پیکرش در تکیة شهشهانی و در شمال بقعه مدفون گردید. متأسفانه تنها نشان قبر او سنگ بدون لوحی بود که آن هم در سنوات اخیر از بین رفت.