میرزامحمدعلی نراقی کاشانی

میرزامحمدعلی نراقی کاشانی

میرزامحمدعلی نراقی کاشانی

شهرت:

نراقی کاشانی
تاریخ وفات (قمری/شمسی):
1/01/1321
محل مزار:
و بقعه تویسرکانی
زمینه فعالیت:
عالم فقیه
فرزند میرزا محمدنصیر بن ملا احمد نراقی، عالم فاضل و فقیه حکیم، از مدرسین مدرسه جده بزرگ بوده است. از آثارش «هدایة الاصول» بوده، در سال 1321ق وفات کرد.
زندگی نامه مشروح
عالم فاضل و فقیه حکیم، از مدرسین حوزة علمیه اصفهان. وی فرزند میرزا محمدنصیر بن ملا احمد بن ملا مهدی نراقی است. علامه ملا مهدی نراقی از فقهای مبرز شیعه و جامع علوم معقول و منقول و در علم اخلاق سرآمد بوده و کتاب «جامع السعادات» او در این علم بسیار مشهور است.
ملا مهدی نراقی، چنان که فرزندش ملا احمد نراقی در اجازه به برادر خود محمدمهدی نراقی ثانی تصریح نموده، در شب شنبه 8 شعبان 1209ق وفات کرده است. جمله: « سوی جنت رفت» ماده تاریخ وفات اوست.
پسران حاج ملا مهدی نراقی عبارتند از:1. حاج ملا احمد نراقی 2. ملا اباذر 3. حاج میرزا ابوالقاسم 4. ملا ابوالحسن 5. حاج ملا محمدمهدی معروف به آقابزرگ (1209- 1268ق) صاحب «تنقیح الاصول»، مجاز از برادر خود ملا احمد نراقی و محمدسعید بن یوسف دینوری.
ملا احمد نراقی نیز هشت پسر و هفت دختر داشته و پسران او عبارتند از: 1. ملا محمد ملقب به عبدالصاحب 2. میرزا محمد نصیر 3. ملا محمدتقی 4. میرزا ابراهیم 5. ملا محمدجواد 6. ملا هاشم 7. ملا محمدعلی 8. میرزا نصرالله.
علامه میرزا حبیب الله شریف کاشانی در «لباب الالقاب» درباره میرزا محمدنصیر می نویسد:
«کان من تلامذة صاحب الجواهر و مجازاً عنه، و فقیهاً حافظاً متتبعاً جامعاً للعلوم الشرعیة و الریاضیة، عادلاً صالحاً زاهدا،ً وله شرح مبسوط علی شرح اللمعة. ولد فی سنة 1219 وتوفی فی سنة 1273».
در تاریخ کاشان گوید: « حاج میرزا نصیر مجتهد ـ اعلی الله مقامه ـ را سه پسر است: جناب فضائل و فواضل اکتساب علام فهام میرزا عبدالوهاب ـ زید فضله ـ و عالی جنابان: میرزا حسین و میرزا محمد علی».
مهم ترین اثر علمی میرزا محمد نصیر کتاب «منهاج الامة فی شرح الروضة البهیة» است که تالیف آن در سال 1290ق به پایان رسیده و چهار جلد از آن در کتابخانه آستان قدس رضوی، علیه السلام، موجود است.
وی در پایان «ارث» این کتاب از اثر دیگر خود با نام «مجمع الشتات فی شرح الروایات» که شرح کافی کلینی است، یاد کرده است.
میرزا محمدعلی نراقی از علما و مدرسین اصفهان بوده و در علوم فقه و اصول و حکمت تبحر داشته است.
به نوشته میرزا حیدر على ندیم الملک، میرزا محمدعلی نراقی از مدرسین مدرسة جده بزرگ بوده است. وی مدرسین مدرسه را چنین ذکر کرده است: «یکى: جناب آقا میرزا محمدعلى کاشانى از احفاد مرحوم نراقى، دیگرى جناب آقا میرزا محمدحسین همدانى، و جناب میرزا حیدرعلى ـ راقم کتابچه ـ ولد آقا میرزا مهدى، در حجره مرحوم آقا محمدکاظم واله که از بهترین حجرات مدارس است و به وضع خوب و با سلیقه بنا شده، مدرس مقدمات و علم ادبیه است. متولى اسمى بالفعل میرزا محمدعلى از احفاد آقا جمال خوانسارى است».
سید احمد اشکوری در «تراجم الرجال» نراقی را عنوان نموده و می نویسد: «میرزا محمد علی النراقی، فاضل متبحر فی الفقه والاصول، طویل النفس فی کتاباته. أقام سنین باصفهان متلمذاً علی علمائها. له هدایة الاصول أتم بعض مباحثه فی سنة 1278».
از تألیفات نراقی کتاب «هدایة الاصول» است که در روز یکشنبه29 جمادی الثانی1287ق آن را در مدرسة چهارباغ به پایان رسانیده است. نسخة خطی آن در کتابخانة آیة الله العظمی مرعشی نجفی موجود است.
تاکنون به نام دو تن از شاگردان نراقی دست یافته ایم که عبارتند از:1. شیخ اسماعیل معزی؛وی در دست نوشته ای به بیان اساتید خود پرداخته و در آن به نام این استاد گران قدر اشاره نموده و می نویسد: «مشایخ این حقیر شیخ اسماعیل ملقب به معزالدین، در نحو و صرف: مرحوم آخوند عبدالرزاق جزى اصفهانى و مرحوم آقا میرزا احمد اصفهانى؛ و در معانى بیان: مرحوم آخوند ملا محمد کاشى؛ و در حکمت: مرحوم آقا میرزا محمدعلى کاشى؛ و در فقه و اصول سطحاً مرحوم حاجى میرزا بدیع و آقا سید محمد شوشترى و آقا سید مهدى درچه اى، و خارجاً آقا شیخ مرتضى ریزى اصفهانى و مرحوم آقا سید محمدباقر درچه اى» و 2. شیخ محمدعلی کرمانی.
عالم فاضل میرزا محمدعلی نراقی در سال 1321ق وفات کرد و در صحن تکیة تویسرکانی مدفون شد.