میرزا عبدالله نیر

میرزا عبدالله نیر

میرزا عبدالله نیر

شهرت:

نیر
تاریخ وفات (قمری/شمسی):
1350/07/05
محل مزار:
و بقعه تویسرکانی
زمینه فعالیت:
خوشنویس
فرزند میرزا محمدباقر واثق همدانی، و برادر میرزا حبیب الله نیر فاضلی وارسته و خوشنویسی توانا بود.
وی در 6شعبان 1325ق متولد شد. بعدها به تحصیل ادبیات و ترجمة زبان لاتین پرداخت و گاهی نیز شعری می سرود.
میرزا عبدالله، داماد آقا جمال الدین قدسی بود. مدت 20سال در شرکت نفت آبادان مشغول خدمت بوده و بعداً در اصفهان در کارخانه ریسندگی آذر مشغول به خدمت شد. وی همچنین در مدرسه دولتی شاه عباس جلفای اصفهان به عنوان دبیر زبان انگلیسی فعالیت می نمود. او از مؤسسان انجمن فرهنگی ایران و انگلیس در اصفهان بود و مدرک دیپلم افتخاری زبان انگلیسی را از دانشگاه کمبریج دریافت نمود
میرزا عبدالله در امور خیریه مثل تعمیر اماکن مذهبی از جمله تعمیر مسجد شمس آبادی فعالیت داشت.
همچنین نیر در فن ماده تاریخ گویی بسیار قوی بوده است.
این ادیب فاضل در 5 مهر1350ش/1391ق وفات کرد و در تکیة تویسرکانی مدفون شد.

زندگی نامه مشروح
فرزند میرزا محمدباقر واثق همدانی، و برادر میرزا حبیب الله نیر فاضلی وارسته و خوشنویسی توانا بود.
وی در 6شعبان 1325ق متولد شد. بعدها به تحصیل ادبیات و ترجمة زبان لاتین پرداخت و گاهی نیز شعری می سرود. از جمله این بیت:
محققان که چو دریای علم درجوشند/همه فروتن و بی ادعا و خاموشند
ولی به عکس فرومایگان دانش و علم/پی ستایش و تمجید خود همی کوشند
میرزا عبدالله، داماد آقا جمال الدین قدسیبود. مدت 20سال در شرکت نفت آبادان مشغول خدمت بوده و بعداً در اصفهان در کارخانه ریسندگی آذر مشغول به خدمت شد. وی همچنین در مدرسه دولتی شاه عباس جلفای اصفهان به عنوان دبیر زبان انگلیسی فعالیت می نمود. او از مؤسسان انجمن فرهنگی ایران و انگلیس در اصفهان بود و مدرک دیپلم افتخاری زبان انگلیسی را از دانشگاه کمبریج دریافت نمود
میرزا عبدالله در امور خیریه مثل تعمیر اماکن مذهبی از جمله تعمیر مسجد شمس آبادی فعالیت داشت.
همچنین نیر در فن ماده تاریخ گویی بسیار قوی بوده و مرثیه و ماده تاریخهای زیادی برای بزرگان اصفهان سروده که از آن جمله است: سید محمدباقر درچه ای، حسین منتصر، سید عبدالرحیم محمود به مدیر کارخانة زاینده رود اصفهان، سید محمدمهدی خلیقی پور، میرزا محمدحسن قدسی کاشانی، عبدالحسین حکمتیان، شیخ محمدباقرالفت، میرزا مهدی قدسی، عبدالحسین سپنتا، شیخ محمدباقر زند کرمانی.
این ادیب فاضل در 5 مهر1350ش/1391ق وفات کرد و در تکیة تویسرکانی مدفون شد.
منوچهر قدسی در وفات وی اشعاری سروده که ماده تاریخ آن چنین است:
«قدسی» به شمسی سال فوتش را رقم زد/ می سوخت گرچه جان او در این مصیبت
افزود عبدالله را با جمع و بنوشت/از مقدم نیر منور باد جنت
استاد فضل الله اعتمادی برنا نیز در وفاتش گوید:
کلک «برنا» سال فوتش را نوشت /رفت عبدالله نیر در جنان