و بقعه تویسرکانی

تکیه و بقعه تویسرکانی

این تکیه منسوب به عالم بزرگوار، حاج میرزا عبدالغفار حسینی تویسرکانی، از علماي بزرگ دین و از شاگردان میر سید محمد شهشهانی و حاج ملا حسینعلی تویسرکانی در اواخر قرن سیزدهم و اوائل قرن چهاردهم هجری (م: 1319ق) است. اين تكيه در ابتدای کوچه معروف به غسالخانه (واله) و جنوب گنبد مسجد رکن الملک و سمت غربی کاروانسرای صفوی ملک واقع است. ساختار معماری این تکیه عبارت بوده از سر درب ورودی و هشتی از طرف کوچه مذکور و صحن بزرگ دو صفّه شرقی و غربی با ابعاد تقریبی 35×40 متر به صورت مستطیل، با اتاق ادامه مطلب
ا و ایوانهای دور صحن و بقعه مرکزی و سایر فضاهای لازم که امروزه متأسفانه غیر از بقعه مرکزی بقیه بناهای دور تکیه تخریب شده است. شايان ذکر است که محور ورودی و هشتی کمی با محور بقعه مرکزی تفاوت داشته و متمایل به جهت شمال شرق صحن بوده است و به نظر می رسد که محور ورودی تکیه را با محور ورودی بقعه تطبیق داده اند. بقعه اصلی با طرح هشت الماس تراش و با ابعاد تقریبی 11×11متر روی سکويی با ابعاد تقریبی 15×15 متر و ارتفاع 5/. متر ساخته شده که در طول زمان به علت دفن مکرر اموات در صحن تکیه این ارتفاع بتدریج كاهش يافته است. ورودی بقعه از ضلع گوشه شمال شرقی بقعه است و داخل بقعه به صورت چهار صفه بسیار متناسب و عالی است كه این چهار صفه با دیوارهای آجری زیبا ارتباط نور داخل و خارج بقعه را تامین مي كند. همچنین کف داخلی بقعه با کاشیکاری فیروزه ای مربع مفروش گردیده است. بقعه با طاق گنبدی کوتاهي پوشیده شده است و چهار ناودان سنگی، آب باران را به خارج هدایت می کنند. سر درب ورودی و سه ترک دیگر قرینه سر درب بقعه با رسمی بندی بسیار زیبايی تزيین شده است. مصالح به کار رفته در بنای بقعه تماماً آجر و ملات گچ است و در تزئینات مختصری که دارد، کاشی نیز مصرف شده است. این بنا در طول بیش از یکصد سال گذشته به علت تغییراتی که در زمین و عرصه اطراف بقعه ایجاد شده دچار آسیبهای زیادی گردیده است که از مقاومت ایستايی بنا کاسته و آثار آسیبها به صورت ترکهايی در دهانه های اطراف قابل مشاهده است. به همين علت، کلاف فلزی انعطاف پذیری در بالای جرزها تعبیه گردید تا از حرکتهای بعدی بنا پیشگیری نماید. این بقعه از نظر ارزشهای معماری از بقاع قابل توجه اواخر دوران قاجاریه با سبک قاجاری زیر مجموعه شیوه اصفهان است. اين تكيه مدفن عالمان و هنرمندان برجسته اي همچون: -آيت الله مير سيد علي نجف آبادي از مدرسين برجسته اصفهان متوفي 1362 ه.ق -حاج سيد محمد علي مباركه اي عالم،خطيب و اديب عاليقدر متوفي 1365 ه.ق -حاج ميرزا حبيب الله نير،اديب و شاعر معروف متوفي 1379 ه.ق -ميرزا عبدالحسين قدسي شاعر اديب و هنرمند خوشنويس متوفي 1366 ه.ق -ميرزا حسن قدسي،اديب عالم و استاد خوشنويسي متوفي 1377 ه.ق