سید محمد عریضی

سید محمد عریضی

شهرت :

عریضی
تاریخ وفات :
1347/02/22
مزار :
تکیه سیدالعراقین
زمینه فعالیت :
هنرمند,قلمزن

فرزند سیّد عبدالحسین، استاد نامدار هنر قلم زنی و حکّاکی بر روی فلز در سال 1269ش در محلة خواجوی اصفهان متولد شد. تحصیلات ابتدایی را در مکتب خانه انجام داد و نزد استاد حاج حسنعلی جندقیان که مردی هنرمند و قاری قرآن بود به آموختن قلم زنی مشغول شد و به دامادی استاد خود درآمد.
وی در فنون مختلف قلمزنی به حد اعلای مهارت رسیده و آثار ارزشمندی از خود بر جای نهاد و موفق به دریافت دو مدال درجة یک علمی از وزارت پیشه و هنر وقت شد. استاد در طرح های اسلیمی مخصوصاً مجسّم ساختن حرکات و تصاویر پرندگان از رضا عباسی الهام گرفت و بر روی در ایوان طلا و در ورودی حرم حضرت علی(ع) در نجف اشرف و ضریح حضرت معصومه(س) اثر قدرت قلم زنی و طرحهای بدیع این استاد بزرگ نمودار و یادگار جاودانی است.
از جمله آثار او در اماکن مقدسه مذهبی درِ مُطلّا و نقرة حرم مطهّر امیرالمؤمنین، علیه السلام، و ضریح پیشین حضرت معصوم، سلام الله علیها، است. درب حرم مطهر امیرالمؤمنین، علیه السلام، که با همکاری استادان هنرمندی چون استاد محمّد تقی ذوفن، استاد محمّد حسین پرورش و استاد شکرالله صنیع زاده ساخته و پرداخته شده، هنوز در آن آستان مقدّس وجود دارد و توجه بینندگان را به خود جلب می-کند.
استاد آثار قلمی اسلیمی و هنر اسلامی که به طرح استادان بزرگ بر کاشی ها طرح شده بود و در حال فراموشی و اضمحلال بود، بر روی فلز جاودان کرد و به همکاری استاد مینیاتور، حاج مصوّر الملکی، سبک و طرح مینیاتور و چکامه های فردوسی را بر روی تابلوها و آثار هنری خود به طور بدیع و ظرافت خاصی نقش و قلم زنی نمود.
عریضی عمر خود را با کار و کوشش و در منتهای استغنای طبع و قناعت طی کرد. او مردی وارسته و شریف بود و هنر را برای هنر دوست می داشت و پیرامون ثروت و مال دنیا نمی گشت. او ارادت ویژه ای به ائمة اطهار، علیهم السلام، داشت و در هر سال دهة محرم در منزل خود مجلس عزا بر پا می نمود. دوستان ایشان نیز فرزانگانی چون شیخ محمّدرضا حسام الواعظین، استاد جلال الدین همایی، جلال تاج اصفهانی، عبدالحسین سپنتا، حاج حسین پرورش، سیّد مهدی میر عمادی و سیّد مصطفی سیّدالعراقین بودند.
استاد عریضی هم در سبک قلم زنی اسلیمی و گل و بته و مرغ، و هم در طرح های پرتره های مردان تاریخ و بزرگان بر روی نقره و طلا ابتکار خاص داشت. وی صمیمانه علاقه مند بود که اصالت را در طرح های قلمزنی حفظ کند.
وی در روز یکشنبه22 اردیبهشت 1347ش/13صفر1388ق وفات یافت و در جنوب تکیة سیّدالعراقین مدفون شد.
بر سنگ مزارش نه بیت از اشعار محمدرضا شکیب که در مرثیه اش گفته بود، حک شده است.


مشروح زندگی نامه

فرزند سیّد عبدالحسین، استاد نامدار هنر قلم زنی و حکّاکی بر روی فلز در سال 1269ش در محلة خواجوی اصفهان متولد شد. تحصیلات ابتدایی را در مکتب خانه انجام داد و نزد استاد حاج حسنعلی جندقیان که مردی هنرمند و قاری قرآن بود به آموختن قلم زنی مشغول شد و به دامادی استاد خود درآمد.
وی در فنون مختلف قلمزنی به حد اعلای مهارت رسیده و آثار ارزشمندی از خود بر جای نهاد و موفق به دریافت دو مدال درجة یک علمی از وزارت پیشه و هنر وقت شد. استاد در طرح های اسلیمی مخصوصاً مجسّم ساختن حرکات و تصاویر پرندگان از رضا عباسی الهام گرفت و بر روی در ایوان طلا و در ورودی حرم حضرت علی(ع) در نجف اشرف و ضریح حضرت معصومه(س) اثر قدرت قلم زنی و طرحهای بدیع این استاد بزرگ نمودار و یادگار جاودانی است.
از جمله آثار او در اماکن مقدسه مذهبی درِ مُطلّا و نقرة حرم مطهّر امیرالمؤمنین، علیه السلام، و ضریح پیشین حضرت معصوم، سلام الله علیها، است. درب حرم مطهر امیرالمؤمنین، علیه السلام، که با همکاری استادان هنرمندی چون استاد محمّد تقی ذوفن، استاد محمّد حسین پرورش و استاد شکرالله صنیع زاده ساخته و پرداخته شده، هنوز در آن آستان مقدّس وجود دارد و توجه بینندگان را به خود جلب می-کند.
استاد آثار قلمی اسلیمی و هنر اسلامی که به طرح استادان بزرگ بر کاشی ها طرح شده بود و در حال فراموشی و اضمحلال بود، بر روی فلز جاودان کرد و به همکاری استاد مینیاتور، حاج مصوّر الملکی، سبک و طرح مینیاتور و چکامه های فردوسی را بر روی تابلوها و آثار هنری خود به طور بدیع و ظرافت خاصی نقش و قلم زنی نمود.
عریضی عمر خود را با کار و کوشش و در منتهای استغنای طبع و قناعت طی کرد. او مردی وارسته و شریف بود و هنر را برای هنر دوست می داشت و پیرامون ثروت و مال دنیا نمی گشت. او ارادت ویژه ای به ائمة اطهار، علیهم السلام، داشت و در هر سال دهة محرم در منزل خود مجلس عزا بر پا می نمود. دوستان ایشان نیز فرزانگانی چون شیخ محمّدرضا حسام الواعظین، استاد جلال الدین همایی، جلال تاج اصفهانی، عبدالحسین سپنتا، حاج حسین پرورش، سیّد مهدی میر عمادی و سیّد مصطفی سیّدالعراقین بودند.
استاد عریضی هم در سبک قلم زنی اسلیمی و گل و بته و مرغ، و هم در طرح های پرتره های مردان تاریخ و بزرگان بر روی نقره و طلا ابتکار خاص داشت. وی صمیمانه علاقه مند بود که اصالت را در طرح های قلمزنی حفظ کند.
وی در روز یکشنبه22 اردیبهشت 1347ش/13صفر1388ق وفات یافت و در جنوب تکیة سیّدالعراقین مدفون شد.
بر سنگ مزارش نه بیت از اشعار محمدرضا شکیب که در مرثیه اش گفته بود، حک شده است.