نوراللّه اسلامى

نوراللّه اسلامى

شهرت :

نوراللّه اسلامى
تاریخ وفات :
1360/03/01
مزار :
تکیه سیدالعراقین
زمینه فعالیت :
حقوقدان

از مردان نیک و با فضیلت بوده که به شغل قضاوت در دادگسترى اصفهان اشتغال داشته است. وی از خاندان منوچهرى نایین و بستگان نزدیک عالم ربانى و زعیم نامدار آیت الله حاج میرزا محمّد حسین نایینى بوده است.

     عبدالحجة نایینى در «تاریخ نایین» مى‏نویسد: «شیخ الاسلام‏ها یا منوچهرى‏ها»: حاج میرزا رحیم و میرزا اسماعیل، از افراد معروف خاندانى هستند که نسبشان به منوچهر نامى منتهى مى‏شود که به عقیده آقاى (حسین) امامى، یکى از افرادی است که به نایین آمده و به عقیده اعقابش شخصیت دیگرى داشته است. حاج میرزا رحیم: مردى کشاورز و بازرگان و کدخدامنش و سرشناس بوده است. پسرش، حاج سعید به شیراز رفته، فرمان شیخ الاسلامى را ـ که یکى از مناصب روحانى است ـ از کریم خان زند براى حاج میرزا عبدالرحیم، پسر دانشمند خود گرفت، و او علاوه بر منصب مزبور، به وسیله نور على شاه، مرشد معروف وارد سلسله تصوف شد و به لقب « نظر على شاه » شهرت یافت.

امّا حاج میرزا محمّد سعید شیخ الاسلام، پسر عارف مزبور پس از وفات پدر به منصب شیخ الاسلامى نایل شد و چهار پسر و هشت دختر آورد؛ از جمله: حاج میرزا عبدالرحیم شیخ الاسلام. وى از علما و معاریف بود و نُه فرزند آورد:

     الف) میرزا محمّد حسین آیت­الله غروى نایینى، مرجع تقلید شیعه و مقیم و مدفون در نجف اشرف.

     ب) میرزا محمّد سعید که مردى متّقى بود.

     ج) حاج میرزا عیسى شیخ الاسلام که مردى فاضل و خیّر، و یکى از افراد کمیته نایین بود که در آغاز مشروطیت علیه ارتجاع و ظلم تشکیل بود. مدفنش در حرم امام زادگان مجاور حرم امام‏زاده سلطان سیّد على در نایین است.

 پسرانش: یکى شیخ نوراللّه اسلامى است که اکنون بازپرس دادگسترى اصفهان است و مردى است با فضیلت و یکى از شاگردان پدر نگارنده است و دیگرى شیخ مرتضى که جوان مرگ شد.

    مرحوم حسین امامی می نویسد: چند سالی در عتبات عالیات و اصفهان به تحصیل علوم دینیه اشتغال یافته است.

    وی در روز جمعه اول خرداد1360ش فوت و در تکیه سیدالعراقین به خاک سپرده شد.

    سنگ نوشته وی از این قرار است:

حاج نوراللّه اسلامى منوچهرى لقب/شیخ الاسلام آن که بوده صاحب علم و ادب
 میرزا عیسى پدر بود از براى نور حق/بُد عمویش آیةاللهِ نایینى مظهر آیات حق
 در میان خلق قاضى بود آن نور خدا/بر رضاى حق رضایت داد و شد از ما جدا
 آستین‏ها تر شده از اشک گرم دیده ها/در عزاى رفتنش از پیش چشم زنده‏ها
 سال­ فوتش یک هزار و چهار صد بوده است ­و یک/روز فوتش روز جمعه هفده ماه رجب
 سال شمسى روز جمعه اول خرداد ماه/یک هزار و سیصد و شصت سویت آمداى اله


مشروح زندگی نامه

از مردان نیک و با فضیلت بوده که به شغل قضاوت در دادگسترى اصفهان اشتغال داشته است. وی از خاندان منوچهرى نایین و بستگان نزدیک عالم ربانى و زعیم نامدار آیت الله حاج میرزا محمّد حسین نایینى بوده است.

     عبدالحجة نایینى در «تاریخ نایین» مى‏نویسد: «شیخ الاسلام‏ها یا منوچهرى‏ها»: حاج میرزا رحیم و میرزا اسماعیل، از افراد معروف خاندانى هستند که نسبشان به منوچهر نامى منتهى مى‏شود که به عقیده آقاى (حسین) امامى، یکى از افرادی است که به نایین آمده و به عقیده اعقابش شخصیت دیگرى داشته است. حاج میرزا رحیم: مردى کشاورز و بازرگان و کدخدامنش و سرشناس بوده است. پسرش، حاج سعید به شیراز رفته، فرمان شیخ الاسلامى را ـ که یکى از مناصب روحانى است ـ از کریم خان زند براى حاج میرزا عبدالرحیم، پسر دانشمند خود گرفت، و او علاوه بر منصب مزبور، به وسیله نور على شاه، مرشد معروف وارد سلسله تصوف شد و به لقب « نظر على شاه » شهرت یافت.

امّا حاج میرزا محمّد سعید شیخ الاسلام، پسر عارف مزبور پس از وفات پدر به منصب شیخ الاسلامى نایل شد و چهار پسر و هشت دختر آورد؛ از جمله: حاج میرزا عبدالرحیم شیخ الاسلام. وى از علما و معاریف بود و نُه فرزند آورد:

     الف) میرزا محمّد حسین آیت­الله غروى نایینى، مرجع تقلید شیعه و مقیم و مدفون در نجف اشرف.

     ب) میرزا محمّد سعید که مردى متّقى بود.

     ج) حاج میرزا عیسى شیخ الاسلام که مردى فاضل و خیّر، و یکى از افراد کمیته نایین بود که در آغاز مشروطیت علیه ارتجاع و ظلم تشکیل بود. مدفنش در حرم امام زادگان مجاور حرم امام‏زاده سلطان سیّد على در نایین است.

 پسرانش: یکى شیخ نوراللّه اسلامى است که اکنون بازپرس دادگسترى اصفهان است و مردى است با فضیلت و یکى از شاگردان پدر نگارنده است و دیگرى شیخ مرتضى که جوان مرگ شد.

    مرحوم حسین امامی می نویسد: چند سالی در عتبات عالیات و اصفهان به تحصیل علوم دینیه اشتغال یافته است.

    وی در روز جمعه اول خرداد1360ش فوت و در تکیه سیدالعراقین به خاک سپرده شد.

    سنگ نوشته وی از این قرار است:

حاج نوراللّه اسلامى منوچهرى لقب/شیخ الاسلام آن که بوده صاحب علم و ادب
 میرزا عیسى پدر بود از براى نور حق/بُد عمویش آیةاللهِ نایینى مظهر آیات حق
 در میان خلق قاضى بود آن نور خدا/بر رضاى حق رضایت داد و شد از ما جدا
 آستین‏ها تر شده از اشک گرم دیده ها/در عزاى رفتنش از پیش چشم زنده‏ها
 سال­ فوتش یک هزار و چهار صد بوده است ­و یک/روز فوتش روز جمعه هفده ماه رجب
 سال شمسى روز جمعه اول خرداد ماه/یک هزار و سیصد و شصت سویت آمداى اله