سید محمدحسین اصفهانی

سید محمدحسین اصفهانی

شهرت :

سید محمدحسین اصفهانی
تاریخ وفات :
20/12/1225
مزار :
تکیه فیض
زمینه فعالیت :
عالم فاضل

  

    از علمـاي كامليـن فرزند سيد محسـن از سادات حسيني نایين بوده است.

    سيد حسين بنا بر مندرجات سنگ نوشته مزارش، از علماى بزرگ اصفهان بوده و با القاب شامخه از او ياد شده است. اين عالم بزرگ در20ذيحجه 1225ق وفات يافته و در تكيه فيض مدفون گرديده است. سنگ نوشته مفصلى بالاى سر او نصب شده كه متن آن چنين است:

    «هذا المرقد المبارك للسيد السند الجليل الذى كان سليل النبوة ومعدن الفضل والفتوة، قدسى‏الذات فى السلسله الامكانية، وكامل الصفات فى الرتبة الانسانية، كاشف الحقايق وواصف الدقايق، هادى الخلايق، جامع الاصول والفروع وحاوى المعقول والمنقول، سمى باسم جده شمس الخافقين ابى عبدالله الحسين صلوات الله وسلامه عليه، فى عشرين شهر ذى حجةالحرام 1225».

    در كنار وى قبر فرزند اوست با اين عبارات:

    «وفات سيادت و نجابت پناه آقا سيد محمد هادى، ولد سيادت مآب، علامة العلماء آقاحسين رحمة الله عليه 7 شوال 1231».

    همچنين در نزديك سيد حسين، قبر سيد مصطفى قرار دارد كه گويا برادر اوست و از قبور مورد  توجه و محل نذر و توسل علاقه مندان است و سنگ نوشته آن چنين است:

   « قد ارتحل مِنَ الدنيا الفانية وانتقل الى النشأة الباقية السيد السند الجليل، والعالم المعتمد العامل، والفاضل الكامل، المتخلق بالخلق الكريم، والحاوى بالقلب السليم، والحايز للملكات القدسية، والمتصف بالصفات الملكية، مرجع الخواص والعوام، كافل الأرامل والأيتام، وقدوة المسلمين واهل الاسلام، نخبة الصلحاء والعلماء، عمدة النجباء والاتقياء، والمكرم بكرامات الارتضاء، والمسمى بكنية جده عليه وآله آلاف التحية والثناء، السيد الرضى المرتضى، السيد مصطفى، ابن المرحوم المغفور المبرور السيد محسن طاب ثراهما، فى شهر صفر المظفر من شهور سنة  1241ق».

    به نوشته محسن اشراقى:

آقا سيد محسن در عهد نادرشاه افشار به دستور يكى از مراجع عصر خود به اصفهان عزيمت و در محله خواجو سكونت كرده و دختر ملا اسماعيل خواجويى را به همسرى گرفته است. آقا سيد محسن از اين همسر حداقل دو پسر داشته كه عبارتند از: سيد محمد على و مير سيد حسين، كه قبر آنها هم‏اكنون روبه روى آرامگاه ملا اسماعيل خواجويى قرار دارد.

    مير سيد حسين مزبور كه فردى عالم و عارف بوده، به نايين مهاجرت كرده، با دختر ميرزا معصوم خان، حاكم نايين ازدواج مى ‏كند و مدتى در نايين امامت نموده و صاحب فرزندانى مى‏ شود كه يكى از آنها حاج آقا ميرزا است.

    حاج آقا ميرزا در نايين دختر دايى خود را به همسرى مى‏ گيرد و در اين شهر سكونت مى ‏كند ولى سيد حسين و ساير فرزندان او به اصفهان باز مى‏ گردند.

    به نوشته مرحوم امامى نايينى: حاج آقا ميرزا، سيد محترم و نجيبى بوده و در نايين مكنت و ثروتى داشته است. وى داراى چهار فرزند پسر بوده كه عبارتند از:

  1. مير محمد رضا
  2. مير سيد جعفر
  3. ميرزا ابوالحسن (فرزندش ميرزا اسدالله نقوي مردي محجوب و نجيب و اهل منبر بوده و تا حدود 1330ق حيات داشته است و پسري به نام ميرزا سيد محمد داشته كه او نيز سيدي نجيب از اهل منبر بوده است و در حدود 35 سالگي در سال 1310ق وفات كرده است).
  4. حاج ميرزا كوچك (وي از شعرای معروف نایين و داراي قريحه اي سرشار بوده است و هجويات زيادی نيز داشته و تا حدود 1210ق در قيد حيات بوده است.

 مير محمدرضا از سادات بسيار متدين و مقدس و ورع و پارسايى او بسيار مشهور بوده و تا حدود 1290ق حيات داشته است.

 


مشروح زندگی نامه

  

    از علمـاي كامليـن فرزند سيد محسـن از سادات حسيني نایين بوده است.

    سيد حسين بنا بر مندرجات سنگ نوشته مزارش، از علماى بزرگ اصفهان بوده و با القاب شامخه از او ياد شده است. اين عالم بزرگ در20ذيحجه 1225ق وفات يافته و در تكيه فيض مدفون گرديده است. سنگ نوشته مفصلى بالاى سر او نصب شده كه متن آن چنين است:

    «هذا المرقد المبارك للسيد السند الجليل الذى كان سليل النبوة ومعدن الفضل والفتوة، قدسى‏الذات فى السلسله الامكانية، وكامل الصفات فى الرتبة الانسانية، كاشف الحقايق وواصف الدقايق، هادى الخلايق، جامع الاصول والفروع وحاوى المعقول والمنقول، سمى باسم جده شمس الخافقين ابى عبدالله الحسين صلوات الله وسلامه عليه، فى عشرين شهر ذى حجةالحرام 1225».

    در كنار وى قبر فرزند اوست با اين عبارات:

    «وفات سيادت و نجابت پناه آقا سيد محمد هادى، ولد سيادت مآب، علامة العلماء آقاحسين رحمة الله عليه 7 شوال 1231».

    همچنين در نزديك سيد حسين، قبر سيد مصطفى قرار دارد كه گويا برادر اوست و از قبور مورد  توجه و محل نذر و توسل علاقه مندان است و سنگ نوشته آن چنين است:

   « قد ارتحل مِنَ الدنيا الفانية وانتقل الى النشأة الباقية السيد السند الجليل، والعالم المعتمد العامل، والفاضل الكامل، المتخلق بالخلق الكريم، والحاوى بالقلب السليم، والحايز للملكات القدسية، والمتصف بالصفات الملكية، مرجع الخواص والعوام، كافل الأرامل والأيتام، وقدوة المسلمين واهل الاسلام، نخبة الصلحاء والعلماء، عمدة النجباء والاتقياء، والمكرم بكرامات الارتضاء، والمسمى بكنية جده عليه وآله آلاف التحية والثناء، السيد الرضى المرتضى، السيد مصطفى، ابن المرحوم المغفور المبرور السيد محسن طاب ثراهما، فى شهر صفر المظفر من شهور سنة  1241ق».

    به نوشته محسن اشراقى:

آقا سيد محسن در عهد نادرشاه افشار به دستور يكى از مراجع عصر خود به اصفهان عزيمت و در محله خواجو سكونت كرده و دختر ملا اسماعيل خواجويى را به همسرى گرفته است. آقا سيد محسن از اين همسر حداقل دو پسر داشته كه عبارتند از: سيد محمد على و مير سيد حسين، كه قبر آنها هم‏اكنون روبه روى آرامگاه ملا اسماعيل خواجويى قرار دارد.

    مير سيد حسين مزبور كه فردى عالم و عارف بوده، به نايين مهاجرت كرده، با دختر ميرزا معصوم خان، حاكم نايين ازدواج مى ‏كند و مدتى در نايين امامت نموده و صاحب فرزندانى مى‏ شود كه يكى از آنها حاج آقا ميرزا است.

    حاج آقا ميرزا در نايين دختر دايى خود را به همسرى مى‏ گيرد و در اين شهر سكونت مى ‏كند ولى سيد حسين و ساير فرزندان او به اصفهان باز مى‏ گردند.

    به نوشته مرحوم امامى نايينى: حاج آقا ميرزا، سيد محترم و نجيبى بوده و در نايين مكنت و ثروتى داشته است. وى داراى چهار فرزند پسر بوده كه عبارتند از:

  1. مير محمد رضا
  2. مير سيد جعفر
  3. ميرزا ابوالحسن (فرزندش ميرزا اسدالله نقوي مردي محجوب و نجيب و اهل منبر بوده و تا حدود 1330ق حيات داشته است و پسري به نام ميرزا سيد محمد داشته كه او نيز سيدي نجيب از اهل منبر بوده است و در حدود 35 سالگي در سال 1310ق وفات كرده است).
  4. حاج ميرزا كوچك (وي از شعرای معروف نایين و داراي قريحه اي سرشار بوده است و هجويات زيادی نيز داشته و تا حدود 1210ق در قيد حيات بوده است.

 مير محمدرضا از سادات بسيار متدين و مقدس و ورع و پارسايى او بسيار مشهور بوده و تا حدود 1290ق حيات داشته است.