ربابه الهی شهرکی

ربابه الهی شهرکی

شهرت :

ربابه الهی شهرکی
تاریخ وفات :
1359/03/17
مزار :
تکیه بروجردی
زمینه فعالیت :
عالم فاضل
آن عالمه فاضله، در سال 1294ش در شهر اصفهان و در خانواده ای مذهبی دیده به جهان گشود. او فرزند عالم فاضل زاهد، آقا میرزا محمّد رضا الهی (م : -1361ق) از شاگردان آیت الله العظمی آقا سیّد محمّدباقر درچه ای بود. وی نیز فرزند مرحوم حاج ملاّطاهر شهرکی بوده است .
خانم الهی عمدة تحصیلات مقدماتی را در محضر پدر گذراند. در سالهای آخر عمر حاجیه خانم امین ، بانو الهی با او مصاحبت و همنشینی داشته و از محضر بانوی ایرانی بهرمند گردیده است.
همچنین مدتی از محضر آیت الله شیخ مرتضی اردکانی (م:1417ق) استفاده نموده است.
خانم الهی با بانو عفت الحاجیه امین (1331-1397ق) مؤلف کتاب چهل حدیث امین مراوده و دوستی داشت. بیشترین عامل پیشرفت این زن عالمه تشویق و ترغیب پدر بود. وی بانویی مخلص ، با ایمان ، صادق ، شوخ طبع و بسیار خوش برخورد بود. او معتقد بود که علم را باید از افواه یاد گرفت؛ همان طور که خود او نیز احادیث و مطالب زیادی را از پدرش فرا گرفته بود.
بانو الهی ازدواج نکرد و مدتی را نیز در مشهد و تهران به سر برد و دوباره به اصفهان بازگشت. از وی آثار و تألیفاتی متعددی باقی مانده که بیشتر آنها جنبة اخلاقی و معنوی دارند و مشتمل بر توضیح آیات، روایات و حکایات اند.
بانو الهی دوبار قرآن کریم را با دست خط خود کتابت نموده است.
سرانجام این بانوی عالمه به علت ابتلا به مرض سرطان در سن 65 سالگی در غروب روز شنبه17خرداد 1359ش / 23 رجب 1400ق دار فانی را وداع گفت و در جوار قبر پدرش در تکیه بروجردی واقع در تخت فولاد به خاک سپرده شد.

مشروح زندگی نامه
آن عالمه فاضله، در سال 1294ش در شهر اصفهان و در خانواده ای مذهبی دیده به جهان گشود. او فرزند عالم فاضل زاهد، آقا میرزا محمّد رضا الهی (م : -1361ق) از شاگردان آیت الله العظمی آقا سیّد محمّدباقر درچه ای بود. وی نیز فرزند مرحوم حاج ملاّطاهر شهرکی بوده است .
خانم الهی عمدة تحصیلات مقدماتی را در محضر پدر گذراند. در سالهای آخر عمر حاجیه خانم امین ، بانو الهی با او مصاحبت و همنشینی داشته و از محضر بانوی ایرانی بهرمند گردیده است.
همچنین مدتی از محضر آیت الله شیخ مرتضی اردکانی (م:1417ق) استفاده نموده است.
خانم الهی با بانو عفت الحاجیه امین (1331-1397ق) مؤلف کتاب چهل حدیث امین مراوده و دوستی داشت. بیشترین عامل پیشرفت این زن عالمه تشویق و ترغیب پدر بود. وی بانویی مخلص ، با ایمان ، صادق ، شوخ طبع و بسیار خوش برخورد بود. او معتقد بود که علم را باید از افواه یاد گرفت؛ همان طور که خود او نیز احادیث و مطالب زیادی را از پدرش فرا گرفته بود.
بانو الهی ازدواج نکرد و مدتی را نیز در مشهد و تهران به سر برد و دوباره به اصفهان بازگشت. از وی آثار و تألیفاتی متعددی باقی مانده که بیشتر آنها جنبة اخلاقی و معنوی دارند و مشتمل بر توضیح آیات، روایات و حکایات اند. از جمله کتابهای او که به طبع رسیده است، می توان موارد زیر را نام برد:
1.الجنة و الرضوان: در این کتاب مختصری در فضائل و مناقب حضرت جواد(ع) و پاره ای از سخنان امام محمّد تقی(ع)، روایاتی از ائمه(ع)، چگونگی سیر از خلق به سوی حق، بیان مقام توحید و مطالبی در مورد اخلاق نیک آمده است.
2.کشکول الهی: شامل مطالب مختلف، از جمله مدح و ثنای حضرت علی (ع) و روایاتی از این امام بزرگوار، مبحثی در زمینة اثبات خداوند از دیدگاه متکلمان، حکما و محققان، حکایاتی از کرامات علمای دین، اشعاری از مؤلف در مدح حضرت فاطمه زهرا(س) و اشعاری در مصیبت آن حضرت و تاریخ مختصری از زندگانی چهارده معصوم(ع).
3.توحید؛
4.چهل حدیث؛
5.لؤلؤ و مرجان؛
6.الدّر و الیاقوت.
بانو الهی دوبار قرآن کریم را با دست خط خود کتابت نموده است.
سرانجام این بانوی عالمه به علت ابتلا به مرض سرطان در سن 65 سالگی در غروب روز شنبه17خرداد 1359ش / 23 رجب 1400ق دار فانی را وداع گفت و در جوار قبر پدرش در تکیه بروجردی واقع در تخت فولاد به خاک سپرده شد.