شیخ محمدحسین امین سیچانی

شیخ محمدحسین امین سیچانی

شهرت :

امین سیچانی
تاریخ وفات :
1/01/1400
مزار :
تکیه مغنی گر
زمینه فعالیت :
عالم فاضل
فرزند ملا رضا بن ملا حسن، عالم فاضل ادیب، از شاگردان سید محمدباقر درچه ای است. پس از تحصیل به امر ارشاد و تبلیغ پرداخت. وی دارای طبع شعر بوده، تخلص «مذنب» داشت. او در 30 خرداد 1359ش فوت و در کنار پدر و اجدادش به خاک سپرده شد.

مشروح زندگی نامه
فاضل ادیب، فرزند حاج ملا رضا، فرزند ملا حسن، فرزند ملا رضا، در محله سیچان اصفهان در خانواده ای روحانی و مبلّغ دین به دنیا آمد.
جدّش، ملا رضا از شاگردان درس حاجی کرباسی و بسیار مورد توجه و عنایت استاد بوده است.
حاج ملا رضا، پدر شیخ محمد حسین از وعاظ و روحانیون غیور اصفهان بود و در اعتراض به امر منکری که از طرف عوامل حکومت انجام شده بود دچارصدمه شد و وفات نمود.
لقب این خاندان امین الاسلام بوده که در زمان پهلوی در هنگام گرفتن شناسنامه، اسلام آن از طرف حکومت حذف و فقط امین را نوشته اند.
شیخ محمد حسین پس از فراگیری علوم دینی در حوزه علمیه به تبلیغ و ارشاد مردم پرداخت. وی دارای حافظه ای بسیار قوی بود واین را از برکت قرآن می-دانست. امرار معاش وی از راه زراعت و کشاورزی بوده است. ایشان با مرحوم حاج آقا نورالله نجفی همکاری صمیمانه داشته و در جریانهای سیاسی اصفهان با اوهمراه بوده است.
شیخ محمد حسین طبع شعری داشته است و اندک اشعاری سروده و در آن مذنب تخلص می نموده است.
از اوست:
گفتم به زلف او که تو هندو وگرنه ای/خورشید را ز چیست که در برگرفته ای
ای خال گوشه لبش این تشنه وصال/جان داد و جا تو بر لب کوثر گرفته ای
مذنب وصال دوست هنوزت امید هست/هیهات از این خیال که درسر گرفته ای
این عالم فاضل در سال 1400ق وفات کرد و پیکرش را در تکیه سید محمود مغنی گو درکنار پدر و اجدادش به خاک سپردند.