سیدحسین بشارت

سیدحسین بشارت

شهرت :

سیدحسین بشارت
تاریخ وفات :
24/03/1313
مزار :
تکیه میرزا رفیعا
زمینه فعالیت :
شاعر,ادیب

 

    اديب شاعر، سيد حسين حسينى قائنى، ملقب به بشارت حضور، فرزند ميرزا على‏رضا قائنى، در اصفهان متولد شد. خاندان قائنى ساكن اصفهان و از اعقاب ميرزا اسماعيل حسينى قائنى و عده ‏اى از این خاندان، اديب، رياضیدان و حكيم بوده اند.

    ميرزا اسماعيل قائنى، از فضلاى سادات محترم اصفهان، به داشتن مسلك عرفان و مشرب طريقت ارباب سير و سلوك معروف بود. در اواخر قرن دوازدهم هجرى قمرى، ميرزا كوچك حسينى قائنى، از حكما و عرفا و شعراى قائنى، فرزند جوان خود، ميرزا اسماعيل را برای ادامه‏ تحصيل از شهرستان قائن به اصفهان فرستاد. میرزا اسماعیل در اين شهر مقيم و متوطن و متأهل گرديد. وى از طبقۀ عرفاى ممتاز عهد خود به شمار مى‏رفته است .

    از مرحوم ميرزا اسماعيل، شش فرزند پسر و يك دختر به نامهاى: ميرزا محمدعلى، ميرزا محسن، ميرزا مهدى‏خان، ميرزا ابوالحسن، ميرزا على‏رضا، ميرزا يحيى و بيگم ‏صاحب به جاى ماند.

    از فرزندان وى، ميرزا محمدعلى حسينى، يكى از چنـد تـن دانشمندان صاحـب ‏نظـر و برجستـه علوم رياضى در قرن سیزدهم قمري در ايران است. مرحوم همايى وى را «استاد دانشمند، حكيم عالم رياضى و خطاط و رسام هنرمند نامدار عهد قاجارى» معرفى مى‏كند. تاكنون حدود هفده كتاب و رساله در علوم مختلـف، مخصوصاً رياضـى از ايشـان شناختـه شده است.

    در كتاب المآثر والآثار در مورد وى آمده: «فيلسوفى معتبر و بالخصوص در هندسه و نجوم استادى مسلم بود. از خط نستعليق او هر كلمه ‏اى را به چند سطر مى‏بايست ستود.»

     از اساتيد وى مرحوم ملا محمد اصفهانى و از شاگردانش سلطان اويس ميرزا احتشام ‏الدوله و برادرش، عبدالعلى ميرزا ظهور على و ميرزا عبدالله رياضى را مى‏توان نام برد. ميرزا محمدعلى حسينى در سنه 1305ق وفات يافت و در تهران در امامزاده يحيى مدفون گرديد.

     ميرزا على‏رضا حسينى، پدر سيد حسين بشارت از افاضل و شعرا و خوشنويسان اصفهان بوده و در شعر و شاعرى از استادان مسلم قرن سیزدهم و چهاردهم و معاصر مسكين، پرتو، عنقا، دهقان سامانى، بيضا و آشفته و دیگر شاعران اصفهان بوده است. او در انجمن‏هاى ادبى اصفهان، مانند انجمن ابوالفقرا و انجمن عنقا، پیوسته حضور می یافته و در ساختن غزلهاى طرحى شركت مى‏جسته است و در شعر«صفا» تخلص مى‏ كرده است. وى از هنر نقاشى نيز بهره كافى داشته و نقاشی هاى كتاب مثنوى مولانا - جلال ‏الدين، كه به خط ميرزا محمدعلى قائنى نوشته شده- از آثار اوست. نامبرده در شنبه 24 ربيع ‏الاول 1313ق وفات يافت و در تكيه‏ ميرزا رفيعا به خاك سپرده شد. متأسفانه مزار وى در تأسيس فرودگاه اصفهان از بين رفته است.

    ميرزا على‏رضا قائنى، داراى فرزندانى بوده است كه ارشد آنها سيد حسين بشارت است. سيد حسين در تلگرافخانه اصفهان با درجه سرهنگى به خدمت اشتغال داشت. در سال 1341ق به موجب فرمانى از طرف احمد شاه قاجار، به لقـب « بشـارت حضور ملقب گرديد و هنگام اخذ شناسنامه « بشارت » را به عنوان شهرت انتخاب و از آن تاريخ افراد خاندان حسينى قائنى، به اين نام مشهور گرديدند.

     سيد حسين، از طبع شعر روانى برخوردار بود و در شعر « بشارت » تخلص مى ‏كرد، ولى متأسفانه هر شعرى را كه براى ديگران مى‏خوانده، آن نسخه را پاره مى‏ كرده و دور مى ‏انداخته است كه علت اين كار معلوم نيست.

    بشارت در روز پنج‏شنبه دى‏ ماه 1316ش/ 1356ق دار فانى را وداع گفت و پيكرش در جانب شمال تكيه بروجردی مدفون گرديد.


مشروح زندگی نامه

 

    اديب شاعر، سيد حسين حسينى قائنى، ملقب به بشارت حضور، فرزند ميرزا على‏رضا قائنى، در اصفهان متولد شد. خاندان قائنى ساكن اصفهان و از اعقاب ميرزا اسماعيل حسينى قائنى و عده اى از این خاندان، اديب، رياضیدان و حكيم بوده اند.

    ميرزا اسماعيل قائنى، از فضلاى سادات محترم اصفهان، به داشتن مسلك عرفان و مشرب طريقت ارباب سير و سلوك معروف بود. در اواخر قرن دوازدهم هجرى قمرى، ميرزا كوچك حسينى قائنى، از حكما و عرفا و شعراى قائنى، فرزند جوان خود، ميرزا اسماعيل را برای ادامه‏ تحصيل از شهرستان قائن به اصفهان فرستاد. میرزا اسماعیل در اين شهر مقيم و متوطن و متأهل گرديد. وى از طبقۀ عرفاى ممتاز عهد خود به شمار مى‏رفته است .

    از مرحوم ميرزا اسماعيل، شش فرزند پسر و يك دختر به نامهاى: ميرزا محمدعلى، ميرزا محسن، ميرزا مهدى‏خان، ميرزا ابوالحسن، ميرزا على‏رضا، ميرزا يحيى و بيگم ‏صاحب به جاى ماند.

    از فرزندان وى، ميرزا محمدعلى حسينى، يكى از چنـد تـن دانشمندان صاحـب ‏نظـر و برجستـه علوم رياضى در قرن سیزدهم قمري در ايران است. مرحوم همايى وى را «استاد دانشمند، حكيم عالم رياضى و خطاط و رسام هنرمند نامدار عهد قاجارى» معرفى مى‏ كند. تاكنون حدود هفده كتاب و رساله در علوم مختلـف، مخصوصاً رياضـى از ايشـان شناختـه شده است.

    در كتاب المآثر والآثار در مورد وى آمده: «فيلسوفى معتبر و بالخصوص در هندسه و نجوم استادى مسلم بود. از خط نستعليق او هر كلمه‏اى را به چند سطر مى‏ بايست ستود.»

     از اساتيد وى مرحوم ملا محمد اصفهانى و از شاگردانش سلطان اويس ميرزا احتشام ‏الدوله و برادرش، عبدالعلى ميرزا ظهور على و ميرزا عبدالله رياضى را مى‏توان نام برد. ميرزا محمدعلى حسينى در سنه 1305ق وفات يافت و در تهران در امامزاده يحيى مدفون گرديد.

     ميرزا على‏رضا حسينى، پدر سيد حسين بشارت از افاضل و شعرا و خوشنويسان اصفهان بوده و در شعر و شاعرى از استادان مسلم قرن سیزدهم و چهاردهم و معاصر مسكين، پرتو، عنقا، دهقان سامانى، بيضا و آشفته و دیگر شاعران اصفهان بوده است. او در انجمن‏هاى ادبى اصفهان، مانند انجمن ابوالفقرا و انجمن عنقا، پیوسته حضور می یافته و در ساختن غزلهاى طرحى شركت مى‏جسته است و در شعر«صفا» تخلص مى‏كرده است. وى از هنر نقاشى نيز بهره كافى داشته و نقاشیهاى كتاب مثنوى مولانا - جلال‏الدين، كه به خط ميرزا محمدعلى قائنى نوشته شده- از آثار اوست. نامبرده در شنبه 24 ربيع‏الاول 1313ق وفات يافت و در تكيه‏ ميرزا رفيعا به خاك سپرده شد. متأسفانه مزار وى در تأسيس فرودگاه اصفهان از بين رفته است.

    ميرزا على‏رضا قائنى، داراى فرزندانى بوده است كه ارشد آنها سيد حسين بشارت است. سيد حسين در تلگرافخانه اصفهان با درجه سرهنگى به خدمت اشتغال داشت. در سال 1341ق به موجب فرمانى از طرف احمد شاه قاجار، به لقـب « بشـارت حضور ملقب گرديد و هنگام اخذ شناسنامه « بشارت » را به عنوان شهرت انتخاب و از آن تاريخ افراد خاندان حسينى قائنى، به اين نام مشهور گرديدند.

     سيد حسين، از طبع شعر روانى برخوردار بود و در شعر « بشارت » تخلص مى‏ كرد، ولى متأسفانه هر شعرى را كه براى ديگران مى‏خوانده، آن نسخه را پاره مى‏كرده و دور مى‏ انداخته است كه علت اين كار معلوم نيست.

    بشارت در روز پنج‏شنبه دى ‏ماه 1316ش/ 1356ق دار فانى را وداع گفت و پيكرش در جانب شمال تكيه بروجردی مدفون گرديد.