رسول بهروان

رسول بهروان

شهرت :

بهروان
تاریخ وفات :
1344/01/13
مزار :
تکیه خلیلیان-دردشتی
زمینه فعالیت :
شاعر

    ادیب شاعر، فرزند محمد جوادكوپایی، در حدود سال 1315ق در كوهپایه اصفهان به دنیا آمد. پدرش نیمه بازرگانی بود كه به تجارت عبا مشغول بود. حسین مسرور (سخنیار) ادیب و نویسنده توانا برادر بهروان بود .                          

    بهروان در زادگاه خود و در اصفهان به تحصیل علوم و فضایل، بویژه تاریخ و ادب پرداخت. سپس به خدمت ادارة فرهنگ ( آموزش و پرورش) درآمد و به تدریس ادبیات در برخی از دبیرستانهای اصفهان پرداخت. وی دارای طبعی روان و عموماً اشعارش دارای مضامین عالی بود.

    او در شب شنبه 30ذی قعده 1384ق /13 فرودین 1344ش در اصفهان وفات كرد و در تكیه آقا میرزا محمدباقر دردشتی( خلیلیان ) به خاك سپرده شد.

    بر لوح مزارش اشعار زیر در مرثیه او حك شده است:

در این موسم كه گل بر شاخسار است/گل ما در خزان  روزگار است

به روز سیزده از فرودین ماه/شرار مرگ زد بر جان آگاه

رسول بهروان فرزانه استاد/به گلزار جنان شد شاد و آزاد

هزار و سیصد و چل بود با چار/كه چشم زندگی پوشید زنگار

فلك را پیشة دیرینه این است/كه با پروردگار خود به كین است

 


مشروح زندگی نامه

    ادیب شاعر، فرزند محمد جوادكوپایی، در حدود سال 1315ق در كوهپایه اصفهان به دنیا آمد. پدرش نیمه بازرگانی بود كه به تجارت عبا مشغول بود. حسین مسرور (سخنیار) ادیب و نویسنده توانا برادر بهروان بود .                          

    بهروان در زادگاه خود و در اصفهان به تحصیل علوم و فضایل، بویژه تاریخ و ادب پرداخت. سپس به خدمت ادارة فرهنگ ( آموزش و پرورش) درآمد و به تدریس ادبیات در برخی از دبیرستانهای اصفهان پرداخت. وی دارای طبعی روان و عموماً اشعارش دارای مضامین عالی بود.

    او در شب شنبه 30ذی قعده 1384ق /13 فرودین 1344ش در اصفهان وفات كرد و در تكیه آقا میرزا محمدباقر دردشتی( خلیلیان ) به خاك سپرده شد.

    بر لوح مزارش اشعار زیر در مرثیه او حك شده است:

در این موسم كه گل بر شاخسار است/گل ما در خزان  روزگار است

به روز سیزده از فرودین ماه/شرار مرگ زد بر جان آگاه

رسول بهروان فرزانه استاد/به گلزار جنان شد شاد و آزاد

هزار و سیصد و چل بود با چار/كه چشم زندگی پوشید زنگار

فلك را پیشة دیرینه این است/كه با پروردگار خود به كین است