میرمحمدصادق بهشتی

میرمحمدصادق بهشتی

شهرت :

میرمحمدصادق بهشتی
تاریخ وفات :
1/04/1308
مزار :
تکیه قبرستان عمومی مصلی
زمینه فعالیت :
عالم زاهد

    عالم زاهد، فرزند میر عبدالباقی بن میر محمد رضا بن میر محمد هادی، از علمای زاهد و متقی بود که در مسجد لنبان اقامه جماعت می نمود و مرجع امور شرعی و بسیار مورد توجه خاص و عام بود.

    او را به دلیل کثرت زهد و تقوا  « سلمان زمان و ابوذر دوران » می خوانده اند.

    توان بالای علمی و مکارم اخلاقی و رفتاری وی زبانزد همگان بوده، در میان معمّرین اصفهانی حسن شهرت دارد. وی عمری را در کمال عزت و احترام در بین مردم زندگی كرد و به جوابگویی از شبهات و رفع مشکلات مردم پرداخت. نوشته های باقی مانده از وی که ممهور به مهر اوست، نشان دهنده درجات بالای علمی و آگاهی دقیق اوست.

    میر محمد صادق پنج فرزند پسر داشت به نامهای سید مهدی، سید محمد هاشم، سید محمد حسین، سید محمد و سید جلال الدین.

      این عالم فرزانه سرانجام در سلخ ربیع الثانی 1308ق وفات یافت و در قبرستان پشت مصلی به خاک سپرده شد.

    دو ماده تاریخ در رثای وی توسط مرحوم میرزا عباسعلی خرم لنبانی سروده شده است كه یكی آورده می شود:

حیف از سید محمد صادق آن سبط رسول/ کز جفای مرگ و جور آسمان رفت از جهان

چون که شد ازتنگنای ملک دنیا تنگدل/ کرد از آن رو جانب عقبی روانِ خود روان

میهمان جدّ خود گردید در باغ بهشت/حبّذا زان میزبان و مرحبا زین میهمان

مسجد لنبان که رونق داشت از وی سالها/بی وجودش بی صفا گردید این عهد و زمان...

    و بیت ماده تاریخ فوتش را چنین می سراید:

...گفت خرّم از پی تاریخ فوتش این چنین:/« پیشوای دین احمد شد مجاور در جنان »

 


مشروح زندگی نامه

    عالم زاهد، فرزند میر عبدالباقی بن میر محمد رضا بن میر محمد هادی، از علمای زاهد و متقی بود که در مسجد لنبان اقامه جماعت می نمود و مرجع امور شرعی و بسیار مورد توجه خاص و عام بود.

    او را به دلیل کثرت زهد و تقوا  « سلمان زمان و ابوذر دوران » می خوانده اند.

    توان بالای علمی و مکارم اخلاقی و رفتاری وی زبانزد همگان بوده، در میان معمّرین اصفهانی حسن شهرت دارد. وی عمری را در کمال عزت و احترام در بین مردم زندگی كرد و به جوابگویی از شبهات و رفع مشکلات مردم پرداخت. نوشته های باقی مانده از وی که ممهور به مهر اوست، نشان دهنده درجات بالای علمی و آگاهی دقیق اوست.

    میر محمد صادق پنج فرزند پسر داشت به نامهای سید مهدی، سید محمد هاشم، سید محمد حسین، سید محمد و سید جلال الدین.

      این عالم فرزانه سرانجام در سلخ ربیع الثانی 1308ق وفات یافت و در قبرستان پشت مصلی به خاک سپرده شد.

    دو ماده تاریخ در رثای وی توسط مرحوم میرزا عباسعلی خرم لنبانی سروده شده است كه یكی آورده می-شود:

حیف از سید محمد صادق آن سبط رسول/ کز جفای مرگ و جور آسمان رفت از جهان

چون که شد ازتنگنای ملک دنیا تنگدل/ کرد از آن رو جانب عقبی روانِ خود روان

میهمان جدّ خود گردید در باغ بهشت/حبّذا زان میزبان و مرحبا زین میهمان

مسجد لنبان که رونق داشت از وی سالها/بی وجودش بی صفا گردید این عهد و زمان...

    و بیت ماده تاریخ فوتش را چنین می سراید:

...گفت خرّم از پی تاریخ فوتش این چنین:/« پیشوای دین احمد شد مجاور در جنان »