میرمحمدرضا بهشتی

میرمحمدرضا بهشتی

شهرت :

میرمحمدرضا بهشتی
تاریخ وفات :
3/05/1195
مزار :
تکیه قبرستان عمومی مصلی
زمینه فعالیت :
عالم ربانی

عالم ربانی، فرزند میر محمد هادی بن میر محمد مهدی بن میر سید علی پلاسید، در اوایل قرن دوازدهم در اصفهان متولد شد. جدش میر محمد مهدی، از علمای زاهد و نامی زمان شاه عباس اول بود که شاه عباس ارادت خاصي به او داشت و باغی به نام باغ گردو در محله چهارسوق شیرازی ها به وی بخشید. میر محمد مهدی در قبرستان درب مسجد مصلی تخت فولاد مدفون است.

آقا میرزا محمد رضا لقب بهشتی داشته و از این رو، اعقاب و بازماندگان وي به بهشتی شهرت دارند.

وی از محضر حکیم و عالم ربانی ملا اسماعیل خواجویی کسب علم نموده، در زمره شاگردان وی به شمار می رود.

دوره حیات وی با حکومت افاغنه، افشاریه و زندیه مقارن بوده، افغانها کمال ادب و احترام را نسبت به وی رعایت می نمودند.

وی در روز جمعه سوم جمادی الاولی 1195ق وفات یافت و در تخت فولاد اصفهان پشت مصلی به خاک سپرده شد. اخیراً به همت مجموعه فرهنگی تخت فولاد سنگ مزاری براي ایشان نصب شده است.

رفیق اصفهانی در رثای وی قطعه ای سروده که چنین است از:

جنــــــاب مــحمــد رضــا آنکه بود/گــــل گـــلشــن آل خیر الانام

ز احــــفــــاد احمد علیه الصلوة/ز اولاد حــــیـــدر علـیه السلام

به فــضل و هنـر مقتدای خـلوص/به عـــلم و عمـل پیشــوای عوام

همه سال کـارش رکوع و سـجـود/همـــــه روز شغلش قـعود و قیام

جهان را بجویی اگر خشت خشت/زمین را بـــبـــویی اگر گام گـام

نیابی چو او شخص کامل به زهـد/نجــویی چو او مرد در دیـن تمام

ز شـــــوق مــــلاقات جـدّ کبار/چو کرد او زجان عــزم دار السلام

رقـــــم زد به تاریخ کلــک « رفیق »/« محمد رضــــا بــاد با جدّ مــدام »


مشروح زندگی نامه

عالم ربانی، فرزند میر محمد هادی بن میر محمد مهدی بن میر سید علی پلاسید، در اوایل قرن دوازدهم در اصفهان متولد شد. جدش میر محمد مهدی، از علمای زاهد و نامی زمان شاه عباس اول بود که شاه عباس ارادت خاصي به او داشت و باغی به نام باغ گردو در محله چهارسوق شیرازی ها به وی بخشید. میر محمد مهدی در قبرستان درب مسجد مصلی تخت فولاد مدفون است.

آقا میرزا محمد رضا لقب بهشتی داشته و از این رو، اعقاب و بازماندگان وي به بهشتی شهرت دارند.

وی از محضر حکیم و عالم ربانی ملا اسماعیل خواجویی کسب علم نموده، در زمره شاگردان وی به شمار می رود.

دوره حیات وی با حکومت افاغنه، افشاریه و زندیه مقارن بوده، افغانها کمال ادب و احترام را نسبت به وی رعایت می نمودند.

وی در روز جمعه سوم جمادی الاولی 1195ق وفات یافت و در تخت فولاد اصفهان پشت مصلی به خاک سپرده شد. اخیراً به همت مجموعه فرهنگی تخت فولاد سنگ مزاری براي ایشان نصب شده است.

رفیق اصفهانی در رثای وی قطعه ای سروده که چنین است از:

جنــــــاب مــحمــد رضــا آنکه بود/گــــل گـــلشــن آل خیر الانام

ز احــــفــــاد احمد علیه الصلوة/ز اولاد حــــیـــدر علـیه السلام

به فــضل و هنـر مقتدای خـلوص/به عـــلم و عمـل پیشــوای عوام

همه سال کـارش رکوع و سـجـود/همـــــه روز شغلش قـعود و قیام

جهان را بجویی اگر خشت خشت/زمین را بـــبـــویی اگر گام گـام

نیابی چو او شخص کامل به زهـد/نجــویی چو او مرد در دیـن تمام

ز شـــــوق مــــلاقات جـدّ کبار/چو کرد او زجان عــزم دار السلام

رقـــــم زد به تاریخ کلــک « رفیق »/« محمد رضــــا بــاد با جدّ مــدام »