پهلوان صالح

پهلوان صالح

شهرت :

پهلوان صالح
تاریخ وفات :
1/01/1203
مزار :
تکیه قبرستان عمومی مصلی
زمینه فعالیت :
ورزشکار
پهلوان صالح، از ورزشکاران و پهلوانان اصفهان در عصر زندیه است. وی از پهلوانان طراز اول عصر خود بوده و در کتاب « رستم التواریخ » از او نام برده شده است. هرچند اطلاعات منابع و اسناد تاریخی در مورد زندگی پهلوان صالح اندک است، اما برای شناخت بهتر موقعیت و جایگاه پهلوانان در تاریخ و فرهنگ ایران این نکته باید خاطر نشان شود که پهلوان به معنای سخت کوش و توانا و دلاور است که دارای جثه ای قوی و اندامی درشت است. آیین پهلوانی آیین جوانمردی و مردانگی است و پهلوانان عموماً مردانگی و شجاعت حضرت علی(ع) را سرلوحه اعمال خود قرار می دهند. پهلوانان در تاریخ اجتماعی ایران همیشه به عنوان نیروی مدافع و حامی مردم در برابر حکام ظالم و ستم پیشه عمل می کردند، بویژه در دورانی که اوضاع و احوال مردم سخت تر از ایام دیگر بوده است. عصر تاریخی پهلوان صادق نیز از دورانی است که تاریخ ایران یکی از بحرانی ترین اعصار خود؛ یعنی انتقال حکومت زندیه به قاجاریه را پشت سر می گذارد. نسب خاندان«پهلوان صادق» در اصفهان به پهلوان صالح می رسد. پهلوان صالح سرانجام در سال 1203ق از دنیا رفت و در گورستان کوچکی در ضلع غربی مصلای تخت فولاد مدفون شد. سنگ مزار وی اکنون از بین رفته است.
مشروح زندگی نامه
پهلوان صالح، از ورزشکاران و پهلوانان اصفهان در عصر زندیه است. وی از پهلوانان طراز اول عصر خود بوده و در کتاب « رستم التواریخ » از او نام برده شده است. هرچند اطلاعات منابع و اسناد تاریخی در مورد زندگی پهلوان صالح اندک است، اما برای شناخت بهتر موقعیت و جایگاه پهلوانان در تاریخ و فرهنگ ایران این نکته باید خاطر نشان شود که پهلوان به معنای سخت کوش و توانا و دلاور است که دارای جثه ای قوی و اندامی درشت است. آیین پهلوانی آیین جوانمردی و مردانگی است و پهلوانان عموماً مردانگی و شجاعت حضرت علی(ع) را سرلوحه اعمال خود قرار می دهند. پهلوانان در تاریخ اجتماعی ایران همیشه به عنوان نیروی مدافع و حامی مردم در برابر حکام ظالم و ستم پیشه عمل می کردند، بویژه در دورانی که اوضاع و احوال مردم سخت تر از ایام دیگر بوده است. عصر تاریخی پهلوان صادق نیز از دورانی است که تاریخ ایران یکی از بحرانی ترین اعصار خود؛ یعنی انتقال حکومت زندیه به قاجاریه را پشت سر می گذارد. نسب خاندان«پهلوان صادق» در اصفهان به پهلوان صالح می رسد. پهلوان صالح سرانجام در سال 1203ق از دنیا رفت و در گورستان کوچکی در ضلع غربی مصلای تخت فولاد مدفون شد. سنگ مزار وی اکنون از بین رفته است.
اشعار ذیل مرثیه فوت او سروده رفیق اصفهانی است که بر سنگ مزارش حک شده و در پایین سنگ نوشته میل و کباده و عکس پهلوان حجاری شده بود:
حیف حیف از پهلوان صالح که داشت/در جوانی از جوانان بیش بهر
روز میدان پیش دستش کوه کاه/وقت احسان پیش چشمش بحر نهر
گر فلک یک چند پروردش به لطف/شد مبدّل عاقبت لطفش به قهر
در جهان معقوده شد او به مهر/نقد جان از وی گرفت آخر به مهر
دایه دهرش آمیخت خون به شیر/ساقی دورش به ساغر ریخت زهر
رفت چون و ز نوحه خُرد و بزرگ/شد بلند آوازه فوتش به شهر
زد رقم از بهر تاریخش « رفیق »/پهلوان صالح بجنّت شد ز دهر.