شیخ احمد جوهری

شیخ احمد جوهری

شهرت :

شیخ احمد جوهری
تاریخ وفات :
28/08/1363
مزار :
تکیه سیدالعراقین
زمینه فعالیت :
خطیب و واعظ
وی خطیب و واعظ با اخلاص و ذاکر حضرت اباعبداللّه -علیه السلام- بود.
وى از اعقاب ادیب شاعر شهیر، مولانا ابراهیم جوهرى، سراینده کتاب «طوفان البکاء» در مقتل حضرت سیّد الشهداء - علیه السلام- است.
به نوشته مرحوم شیخ احمد بیان الواعظین: مولانا ابراهیم از نوادر وعّاظ روزگار، و اکابر شعراى شیرین گفتار، اشعار آبدارش شهره آفاق و قصاید و غزلیات و منشئاتش از شماره افزون بود.
وى اصلا از اهالى مرو بود. چندى در قزوین سکونت نمود و کتاب «طوفان البکاء» را در آن جا تصنیف فرمود. در پایان عمر به اصفهان آمد و در سال 1253ق به رحمت ایزدى پیوست و در قبرستان آب بخشان مدفون شد.
بیان مى نویسد: « اهالى اصفهان به مزار مرحوم جوهرى تبرک مى جویند و کراماتى از مزار او در السنه و افواه مذکور است».
میرزا بهاء الدین خواجویى، فرزند ملاّ محمّد حسین ضیاء اصفهانى، متخلّص به « بهاء » قصیده شیوایى در وفات جوهرى و تاریخ بناى مزار او سروده که بر روى سنگ مزار وی حک شده است.
مرحوم بیان الواعظین مى نویسد: «اولاد مرحوم جوهرى تا امروز در اصفهان موجودند و به رفاهیت روز مى گذرانند».
مرحوم میرزا حسن خان جابرى در ضمن وقایع سال 1240ق مى نویسد:
«وفات میرزا ابراهیم جوهرى، صاحب طوفان البکاء، قبرش آب بخشان، و نبیره اش شیخ احمد، صد سال زنده و برازنده».
مرحوم شیخ احمد عمر طولانى خود را به وعظ و خطابه گذراند و سر بر آستان مقدس حسینى - علیه السلام- بسود. وى واعظى معروف و سخنورى فصیح بوده و در سنگ نوشته مزارش با عنوان: « افصح المتکلّمین و زبدة الواعظین» یاد شده است.
شیخ احمد در غره شعبان سال 1363ق وفات یافت و در صحن تکیه سیدالعراقین مدفون شد. بر سنگ مزارش عبارات زیر همراه با شعری از صغیر، شاعر بزرگ اهل بیت که حاوی ماده تاریخ وفات مرحوم جوهری است، حک شده است.
آرامگاه مرحوم مغفور خلد آشیان، آقاى افصح المتکلّمین و زین الواعظین، شیخ احمد جوهرى غرّه شعبان 1363ق.
جوهرى با وفا آن که ز نیک اخترى/نمود هفتاد سال بر شه دین چاکرى
بنده سلطان دین بود در ایام عمر/داشت بدین بندگى عار خود از سرورى
غرّه شعبان نمود عزم جنان از جهان/زدست مولاى خویش خورد مى کوثرى
خواست« صغیر» آورد سال وفاتش به نظم/کرد تفکّر همى بهر... درّى
شد سر دانشورى ز جمع بیرون و گفت:/«فانى شاه شهید شد بِمَلا جوهرى»
1363ق.

مشروح زندگی نامه
وی خطیب و واعظ با اخلاص و ذاکر حضرت اباعبداللّه -علیه السلام- بود.
وى از اعقاب ادیب شاعر شهیر، مولانا ابراهیم جوهرى، سراینده کتاب «طوفان البکاء» در مقتل حضرت سیّد الشهداء - علیه السلام- است.
به نوشته مرحوم شیخ احمد بیان الواعظین: مولانا ابراهیم از نوادر وعّاظ روزگار، و اکابر شعراى شیرین گفتار، اشعار آبدارش شهره آفاق و قصاید و غزلیات و منشئاتش از شماره افزون بود.
وى اصلا از اهالى مرو بود. چندى در قزوین سکونت نمود و کتاب «طوفان البکاء» را در آن جا تصنیف فرمود. در پایان عمر به اصفهان آمد و در سال 1253ق به رحمت ایزدى پیوست و در قبرستان آب بخشان مدفون شد.
بیان مى نویسد: « اهالى اصفهان به مزار مرحوم جوهرى تبرک مى جویند و کراماتى از مزار او در السنه و افواه مذکور است».
میرزا بهاء الدین خواجویى، فرزند ملاّ محمّد حسین ضیاء اصفهانى، متخلّص به « بهاء » قصیده شیوایى در وفات جوهرى و تاریخ بناى مزار او سروده که بر روى سنگ مزار وی حک شده است.
مرحوم بیان الواعظین مى نویسد: «اولاد مرحوم جوهرى تا امروز در اصفهان موجودند و به رفاهیت روز مى گذرانند».
مرحوم میرزا حسن خان جابرى در ضمن وقایع سال 1240ق مى نویسد:
«وفات میرزا ابراهیم جوهرى، صاحب طوفان البکاء، قبرش آب بخشان، و نبیره اش شیخ احمد، صد سال زنده و برازنده».
مرحوم شیخ احمد عمر طولانى خود را به وعظ و خطابه گذراند و سر بر آستان مقدس حسینى - علیه السلام- بسود. وى واعظى معروف و سخنورى فصیح بوده و در سنگ نوشته مزارش با عنوان: « افصح المتکلّمین و زبدة الواعظین» یاد شده است.
شیخ احمد در غره شعبان سال 1363ق وفات یافت و در صحن تکیه سیدالعراقین مدفون شد. بر سنگ مزارش عبارات زیر همراه با شعری از صغیر، شاعر بزرگ اهل بیت که حاوی ماده تاریخ وفات مرحوم جوهری است، حک شده است.
آرامگاه مرحوم مغفور خلد آشیان، آقاى افصح المتکلّمین و زین الواعظین، شیخ احمد جوهرى غرّه شعبان 1363ق.
جوهرى با وفا آن که ز نیک اخترى/نمود هفتاد سال بر شه دین چاکرى
بنده سلطان دین بود در ایام عمر/داشت بدین بندگى عار خود از سرورى
غرّه شعبان نمود عزم جنان از جهان/زدست مولاى خویش خورد مى کوثرى
خواست« صغیر» آورد سال وفاتش به نظم/کرد تفکّر همى بهر... درّى
شد سر دانشورى ز جمع بیرون و گفت:/«فانى شاه شهید شد بِمَلا جوهرى»
1363ق.