سید عبدالله حالی

سید عبدالله حالی

شهرت :

حالی
تاریخ وفات :
1/01/1126
مزار :
تکیه قبرستان عمومی مصلی
زمینه فعالیت :
فرزند یحیی متخلص به « حالی» از سادات حائری و صاحب کمالات باطنی و ظاهری بوده و در عصر صفویه در محلة عباس آباد اصفهان سکونت داشت. وی از خدّام کربلا بوده و سپس به اصفهان آمده و در این شهر ساکن شد. حزین با وی دوستی و معاشرت داشته و خط نسخ او را خوب و نیکو خوانده است. وی همچنین می گوید که حالی قرآن کریم را کتابت نموده و اشعار روان و پخته بسیار دارد و دیوانش قریب پنج هزار بیت می شده است. « تذکرة بی نظیر» می نویسد: « به فضایل اتّصاف داشت و خط نسخ به خوبی می نوشت. سلیقه اش با شعر مناسب افتاده، صحبت میرزا صائب دریافت و در اوضاع و اطوار تشبّه به میرزا می نمود ».
تخلص شعری وی « حالی » بوده ولی در« تذکرة حزین» « حسابی » آمده است که احتمال دارد محرّف « حالی » باشد.
این عارف شاعر در سال 1126ق درگذشت و نزدیک مصلای تخت فولاد به خاک سپرده شد. سنگ مزار وی از بین رفته است.

مشروح زندگی نامه
فرزند یحیی متخلص به « حالی» از سادات حائری و صاحب کمالات باطنی و ظاهری بوده و در عصر صفویه در محلة عباس آباد اصفهان سکونت داشت. وی از خدّام کربلا بوده و سپس به اصفهان آمده و در این شهر ساکن شد. حزین با وی دوستی و معاشرت داشته و خط نسخ او را خوب و نیکو خوانده است. وی همچنین می گوید که حالی قرآن کریم را کتابت نموده و اشعار روان و پخته بسیار دارد و دیوانش قریب پنج هزار بیت می شده است. « تذکرة بی نظیر» می نویسد: « به فضایل اتّصاف داشت و خط نسخ به خوبی می نوشت. سلیقه اش با شعر مناسب افتاده، صحبت میرزا صائب دریافت و در اوضاع و اطوار تشبّه به میرزا می نمود ».
تخلص شعری وی « حالی » بوده ولی در« تذکرة حزین» « حسابی » آمده است که احتمال دارد محرّف « حالی » باشد.
از اشعار اوست:
نشانی نیست جایی از تو ای جان جهان پیدا
جهان را جانی و جان را نمی باشد نشان پیدا
طپد در سینه ام دل از خیال حلقة زلفش
چو گنجشکی که ماری گرددش در آشیان پیدا
این عارف شاعر در سال 1126ق درگذشت و نزدیک مصلای تخت فولاد به خاک سپرده شد. سنگ مزار وی از بین رفته است.