خاور حائری بروجنی(طاهر)

خاور حائری بروجنی(طاهر)

شهرت :

حائری بروجنی
تاریخ وفات :
1334/10/20
مزار :
تکیه شهدا
زمینه فعالیت :
از زنان دانشمند، ادیب و شاعر فرزند دکتر عباسعلی طادی لنجانی فرزند علی اکبر است. پدرش از اطباء و پزشکان معروف بختیاری بوده است. بانو خاور حائری در 21 شوال 1334ق در قصبة بروجن چهار محال متولد شده است. در خانة خود مقدمات علوم را فرا گرفت. چندین سال نیز در اصفهان به مدرسه رفت. همسر وی سید محمد صادق حائری بروجنی از دانشمندان و آگاه به مسایل سیاسی و احکام دینی فرزند سید مصطفی حایری بوده که در رشد شخصیت بانو حایری نقش مهمی داشته است.
از اوان کودکی به شعر و ادب علاقه مند بود و از شعرا به سعدی و حافظ ارادت می ورزید. زمان کودکی لب به گفتن اشعار گشود. گاهی «خاور» و زمانی «حائری» تخلص می نمود. اشعار زیادی سروده و برخی از آن ها در روزنامه و مجلات به طبع رسیده است.
یکی از دلایل شهرت وی داستانهای بلندی است که به صورت شعر سروده است. دیوان اشعار وی به همت فرزند او استاد سید مصطفی حائری بروجنی در حال چاپ است.
سرانجام در 20 دی ماه 1334ش/ 27 جمادی الاول 1375ق فوت و پیکرش در تکیة بروجنی ها ( گلستان شهدا) در جوار پدرش به خاک سپرده شد.

مشروح زندگی نامه
از زنان دانشمند، ادیب و شاعر فرزند دکتر عباسعلی طادی لنجانی فرزند علی اکبر است. پدرش از اطباء و پزشکان معروف بختیاری بوده است. بانو خاور حائری در 21 شوال 1334ق در قصبة بروجن چهار محال متولد شده است. در خانة خود مقدمات علوم را فرا گرفت. چندین سال نیز در اصفهان به مدرسه رفت. همسر وی سید محمد صادق حائری بروجنی از دانشمندان و آگاه به مسایل سیاسی و احکام دینی فرزند سید مصطفی حایری بوده که در رشد شخصیت بانو حایری نقش مهمی داشته است.
از اوان کودکی به شعر و ادب علاقه مند بود و از شعرا به سعدی و حافظ ارادت می ورزید. زمان کودکی لب به گفتن اشعار گشود. گاهی «خاور» و زمانی «حائری» تخلص می نمود. اشعار زیادی سروده و برخی از آن ها در روزنامه و مجلات به طبع رسیده است. بسیاری از اشعارش در مسائل اجتماعی و سیاسی و تنگناهای اجتماعی و علاقه به وطن و اعتلای آن است و از اشعار زیر که مطلع قصیده ای است پیداست:
کاشکی از این تمدن هیچ آثاری نبود/ یا که عمال تمدن را به ما کاری نبود
کاشکی ایران نمی بودی دچار اجنبی/ یا که هر بیگانه را قصد استعماری نبود
یکی از دلایل شهرت وی داستانهای بلندی است که به صورت شعر سروده است. دیوان اشعار وی به همت فرزند او استاد سید مصطفی حائری بروجنی در حال چاپ است.
سرانجام در 20 دی ماه 1334ش/ 27 جمادی الاول 1375ق فوت و پیکرش در تکیة بروجنی ها ( گلستان شهدا) در جوار پدرش به خاک سپرده شد.