محمدحسن خاکیا

محمدحسن خاکیا

شهرت :

خاکیا
تاریخ وفات :
1355/03/20
مزار :
تکیه سیدالعراقین
زمینه فعالیت :
شاعر
فرزند محمّد على، در حدود سال 1277ش متولّد شد. در کودکى به همراه صغیر اصفهانى در مکتب خانه تحصیل کرد و از نوجوانى به کسب و کار پرداخت. مدّتى نیز در تهران ساکن بود و از ارادتمندان میرزا عبدالحسین ذوالریاستین شیرازى به شمار مى رفت. پس از آن به اصفهان بازگشت و از محضر عارف شهیر، میرزا عباس پاقلعه اى استفاده کرد.
وى از اعضاى انجمن ادبى شیدا بود و پس از آن که میرزا عبّاس خان شیدا انجمن ادبى خود را تعطیل کرد، با همّتى ستودنى چندین سال انجمن ادبى را در منزل خود برگزار نمود که اساتید و شعرا از جمله مرحوم شیدا در آن شرکت مى کردند. خاکیا خود بعدها در انجمن ادبى کمال شرکت مى کرد.
عبدالمجید اوحدی متخلص به یکتا در توضیح این انجمن می نویسد: « در سال 1325ش، انجمن شیدا در بالاخانة شخصی و مسکونی آقای حسن خاکی متخلص به خاکیا انتقال یافت و عصرهای جمعه با حضور عده ای از شعرا و گویندگان تشکیل می شد. این انجمن پنج سال کم و بیش دوام داشت که سه سال اول ریاست آن با مرحوم شیدا بود و پس از فوت آن مرحوم(سال1328ش) آقای محمدحسین صغیر ریاست آن را عهده دار بودند. گویندگانی که در این انجمن شرکت می کردند عبارت بودند از آقایان میرزا عبدالکریم بصیر، محمدحسن بهنیا، جعفر نوابخش، محمد بدیع زاده (هور)، محمدرضا شکیب، رضا بهشتی، محمدعلی رجا، جلال برجیس، اکبر جمشیدی، آقا میرزا عباس سهیلیان فایض، رجبعلی گلزار و عده ای دیگر. انجمن خاکیا به علت وجود انجمن کمال رو به انحطاط رفت تا آن که در سال 1330ش بکلی انحلال یافت.
وى شاعرى قوى و خطّاطى ماهر بود. اشعارش را در نشریات و روزنامه ها به چاپ مى رساند، امّا دیوان اشعارش هنوز به چاپ نرسیده است.
استاد عبدالمجید اوحدی می نویسد: از شیفتگان شعر و ادب بود و به همین جهت با کمال خلوص نیت تقبل کرد که انجمن ادبی در منزل وی تشکیل شود و شهد الله در حفظ و برقراری آن ذره ای کوتاهی نکرد. خاکیا غزلهای طرحی را استقبال می کرد و غالباً دو غزل می ساخت یکی جّد و یکی هزل. مجموعه اى از اشعارش به خطّ احمد خاکیا، فرزند وی موجود است.
خاکیا سرانجام در روز پنجشنبه 20 خرداد 1355ش دیده از جهان فروبست و در ضلع غربى صحن تکیة سیدالعراقین مدفون شد. بر سنگ مزارش اشعاری از خود شاعر حک شده است.
به گفتة فرزند ایشان، آقاى عباس خاکیا، محمدحسن خاکیا زمان فوت خود را پیش گویى کرده بود و به هنگام وفات با حالتى عارفانه سه بار ذکر مبارک یا على را بر زبان جارى کرد و روح پاکش به ملکوت اعلى پیوست.

مشروح زندگی نامه
فرزند محمّد على، در حدود سال 1277ش متولّد شد. در کودکى به همراه صغیر اصفهانى در مکتب خانه تحصیل کرد و از نوجوانى به کسب و کار پرداخت. مدّتى نیز در تهران ساکن بود و از ارادتمندان میرزا عبدالحسین ذوالریاستین شیرازى به شمار مى رفت. پس از آن به اصفهان بازگشت و از محضر عارف شهیر، میرزا عباس پاقلعه اى استفاده کرد.
وى از اعضاى انجمن ادبى شیدا بود و پس از آن که میرزا عبّاس خان شیدا انجمن ادبى خود را تعطیل کرد، با همّتى ستودنى چندین سال انجمن ادبى را در منزل خود برگزار نمود که اساتید و شعرا از جمله مرحوم شیدا در آن شرکت مى کردند. خاکیا خود بعدها در انجمن ادبى کمال شرکت مى کرد.
عبدالمجید اوحدی متخلص به یکتا در توضیح این انجمن می نویسد: « در سال 1325ش، انجمن شیدا در بالاخانة شخصی و مسکونی آقای حسن خاکی متخلص به خاکیا انتقال یافت و عصرهای جمعه با حضور عده ای از شعرا و گویندگان تشکیل می شد. این انجمن پنج سال کم و بیش دوام داشت که سه سال اول ریاست آن با مرحوم شیدا بود و پس از فوت آن مرحوم(سال1328ش) آقای محمدحسین صغیر ریاست آن را عهده دار بودند. گویندگانی که در این انجمن شرکت می کردند عبارت بودند از آقایان میرزا عبدالکریم بصیر، محمدحسن بهنیا، جعفر نوابخش، محمد بدیع زاده (هور)، محمدرضا شکیب، رضا بهشتی، محمدعلی رجا، جلال برجیس، اکبر جمشیدی، آقا میرزا عباس سهیلیان فایض، رجبعلی گلزار و عده ای دیگر. انجمن خاکیا به علت وجود انجمن کمال رو به انحطاط رفت تا آن که در سال 1330ش بکلی انحلال یافت.
وى شاعرى قوى و خطّاطى ماهر بود. اشعارش را در نشریات و روزنامه ها به چاپ مى رساند، امّا دیوان اشعارش هنوز به چاپ نرسیده است.
استاد عبدالمجید اوحدی می نویسد: از شیفتگان شعر و ادب بود و به همین جهت با کمال خلوص نیت تقبل کرد که انجمن ادبی در منزل وی تشکیل شود و شهد الله در حفظ و برقراری آن ذره ای کوتاهی نکرد. خاکیا غزلهای طرحی را استقبال می کرد و غالباً دو غزل می ساخت یکی جّد و یکی هزل. مجموعه اى از اشعارش به خطّ احمد خاکیا، فرزند وی موجود است.
خاکیا سرانجام در روز پنجشنبه 20 خرداد 1355ش دیده از جهان فروبست و در ضلع غربى صحن تکیة سیدالعراقین مدفون شد. بر سنگ مزارش اشعاری از خود شاعر حک شده است.
به گفتة فرزند ایشان، آقاى عباس خاکیا، محمدحسن خاکیا زمان فوت خود را پیش گویى کرده بود و به هنگام وفات با حالتى عارفانه سه بار ذکر مبارک یا على را بر زبان جارى کرد و روح پاکش به ملکوت اعلى پیوست.